Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Μιτατρόν



מיטטרון ή מטטרון
Μιττατρόν ή Μιτατρόν
Ενδεχομένως το όνομα Μιττατρόν ή Μιτατρόν είναι ένας κάτοικος του Εσώτερου Κόσμου των Αρχαγγέλων, αυτό που στο Σουφισμό δηλώνεται με το Αλαμ και Μπατίν. Η ετοιμολογία του ονόματος είναι αβέβαιη.
Λέει η θρησκευτική παράδοση πως όλοι οι Ραββανίνοι προορίζονται να είναι ενωμένοι στην οργή ​​του Θεού και την κατάρα Του. Κάποτε, όταν ήταν 10 Τίρσσι που έπεφτε Οκτώβριο μήνα. Αυτοί προσεύχονταν όταν είδα να ανατέλλει ο Μιττατρόν σαν ένας «Μικρός Κύριος».
Μια χαντίθ έχει καταγράψει το εξής: «Είμαι Άραβας χωρίς το Αΐν και Αχμαντ χωρίς το Μιμ». Αυτό σημαίνει «Είμαι ο Κύριός –Ραμπι- και είμαι Ένας – Άχαντ», δηλαδή «Είμαι ο Κύριός σου, ο Ένας.
عربي
احمد
ربي
احد
Η εβραϊκή παράδοση ορίζει τον Μιττατρόν σαν Μικρό Κύριο, δεν τον κατατάσσει στις Αγγελικές τάξεις, αλλά του δίνει μια ιδιαίτερη θέση. Τον τοποθετεί σαν κύρια και ουσιαστική αντανάκλαση του Θεού.
Σε πολλά κείμενα, συμπεριλαμβανομένου του Ενώ, του ευαγγελίου του Θωμά κ. α, ο Μιττατρόν δείχνει να υπάρχει πριν τη δημιουργία, να είναι αυτός που ήταν πριν από όλα. Είναι αυτός για τους ανθρώπους, αυτός που οδήγησε το ανθρώπινο γένος. Είναι ο Ενας που προΐστατο στις Αρχαίες Μέρες, όπως αναφέρεται από τον Ενώχ και τον Δανιήλ. Είναι αυτός που στα πολύ βαθιά σημεία της εσωτερικής διδαχής ταυτίζεται με τον Γαβριήλ και αυτό βρίσκεται σε όλες τις παραδόσεις των θρησκειών. Του αποδίδονται σαν όνομα, εσωτερικά 24 γράμματα και εξωτερικά 6.
Αναζητώντας τον Μιττατρόν στα ελληνικά μονοπάτια θα δούμε ενδείξεις στα Μυστήρια, σε εκείνον που εμφανιζόταν όταν το Φως του Ήλιου έφτανε σε ιερά σημεία και μάλιστα υπό γωνίαν.
Η εβραϊκή παράδοση αποδίδει στον Μιττατρόν ένα μαγικό αλφάβητο. Την τεχνική αυτή έλαβαν μέσα από τις μαγικές Ελληνικές πρακτικές, όπου τα ονόματα και ο λόγος είχαν δικές τους μαγικές γραφές.
Ήταν κυρίως χαρακτήρες που σχετιζόταν με διάφορους αγγέλους, συμπεριλαμβανομένου του Μιττατρόν, Γαβριήλ, Ραφαήλ κλπ
Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάθε "γράμμα" του "αλφάβητου" από την υποτιθέμενη εβραϊκή ισοδυναμία, ενώ σε άλλες το σύνολο του "αλφάβητου" παράγεται ως μια ακολουθία με μαγικούς πίνακες, χωρίς να δίνεται καμία εξήγηση τι σημαίνει κάθε σημείο. 
Ο πίνακας που ακολουθεί είναι το αλφάβητο του Μιττατρόν

 

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Μαγικές σφραγίδες



Ένα σημαντικό στοιχείο των μαγικών γραπτών είναι η σχέση με τη γνώση της Αρχέγονου Θείας Αγγελικής Γλώσσας ή της Γλώσσας των Μαγικών Αλφαβήτων. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, στο βιβλίο του για τα μυστικά πράγματα, ο Θείος Αγαθοδαίμων δίνει τρία αρχαία αλφάβητα. Άλλωστε, το Αγαθοδαίμων, σαν λέξη μεταφράζεται ως καλό και ήταν ένας φύλακας άγγελος ή πνεύμα και ταυτίζεται με τον Ερμή. Σύμφωνα με τον Αγαθοδαίμονα, ένα από τα τρία κύρια αλφάβητα ήταν η αρχαία συριακή αλφάβητο, η αρχική Θεία αλφάβητος που διδάχθηκε από τον Θεό στον Αδάμ.
Αυτό είναι το αλφάβητο:



Αυτό το αλφάβητο έχει υποστεί πολλές αλλαγές στη μορφή με την πάροδο του χρόνου και τελικά κατέληξε να έχει την σύγχρονη συριακή γραφή. Η αρχαία συριακή γραφή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια γενική μαγική γραφή για κάθε κατασκευή φυλακτού. Μπορεί να αντικαταστήσει τα διάφορα μαγικά κείμενα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με εβραϊκά και αραβικά. Σήμερα εξακολουθεί να υφίσταται η γλώσσα Συρίας-Αραμαϊκών, έστω και στη σύγχρονη μορφή της. Είναι μια σημαντική γλώσσας και πολλά από τα δυναμικά ονόματα της αρχαίας μαγείας έχουν διατηρηθεί σε αυτή. Συχνά την συναντάμε στις σφραγίδες ή υπογραφές που χρησιμοποιούνται σε διάφορα μαγικά έργα.

Ας δούμε πως γίνεται μια αγγελική σφραγίδα.
Επιλέγουμε το αγγελικό όνομα ماغضندايل και το πρώτο βήμα είναι να γραφούν τα γράμματα σύμφωνα με το αλφάβητο. Το δεύτερο βήμα είναι να συνδεθούν με αρμονία για να δημιουργήσουν ένα σχέδιο, αυτό που ονομάζουμε υπογραφή. 


Συνδέοντας τα γράμματα προκύπτει η αγγελική σφραγίδα.
 
Το μαγικό αλφάβητο που χρησιμοποιήσαμε είναι:



Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Τα Όρια των Πλανητών



Ο Ήλιος και η Σελήνη δεν έχουν κανέναν Όριο. Ένα Όριο είναι ένας ορισμένος αριθμός μοιρών, σε κάθε ζώδιο (είτε είναι Έξαρση, είτε Οίκος) καθενός των πέντε Πλανητών, δηλαδή Κρόνος, Δίας, Άρης, Αφροδίτη και ο Ερμής, έχουν μια προτεραιότητα, η οποία από τις μακροχρόνιες μελέτες και εμπειρία ήταν το τελευταίο (με τη βοήθεια των Θεών) που ανακαλύφθηκε από τους Αρχαίους.  
Καλούσαν Όροι, Τέλη, Όρια και Σύνορα, αυτό που έχουν οι Πλανήτες στην αναλογία τους. Έτσι τα μεταβίβασαν, και τα έχουμε σήμερα. Όπως για παράδειγμα, από την πρώτη μοίρα του Κριού ως την έκτη μοίρα είναι τα Όρια του Δία, από την έκτη μοίρα ως την δέκατη τέταρτη είναι τα Όρια της Αφροδίτης, κλπ. 
Ο λόγος για τον οποίο οι αρχαίο τοποθέτησαν τους πλανήτες σε αυτή τη μέθοδο, είναι ότι: Οι Σοφοί και οι φιλόσοφοι στις προηγούμενες Εποχές ακολούθησαν αυτόν τον κανόνα, κατ' αρχάς, για να παρατηρήσει ποιος Πλανήτης είχε τους περισσότερους βαθμούς σε ένα Ζώδιο.  Είτε δια της Εξάρσεώς του και του Οίκου, της Τριπλότητας και του Οίκου, είτε δια του Οίκου, της Έξαρσης ή της Τριπλότητας μόνο. Σε αυτόν τον πλανήτη που είχε δύο ή περισσότερες θέσεις αυξημένης επιρροής, όρισαν τον πρώτο Όριο και του έδιναν μια Τύχη ή μια Ατυχία. Αν μια Ατυχία δεν είχε δύο θέσεις αυξημένης επιρροής σε ένα ζώδιο, τοποθετούσαν τον πλανήτη στο τέλος και του έδιναν το τελευταίο Όριο του ζωδίου και το πρώτο Όριο στον Κύριο της Έξαρσης, στον Κύριο της Τριπλότητας, ή στον Κύριο του Οίκου.
Πάντα προτιμώντας αυτό που είχε δύο θέσεις αυξημένης επιρροής πριν από αυτούς ή από αυτόν που είχε μία, εκτός μόνο στον Καρκίνο και το Λέοντα,  επειδή ο Καρκίνος είναι το διαμετρικό ζώδιο της έξαρσης του Άρη, δηλαδή του Αιγόκερω, επομένως είναι το πρώτο Όριο του Καρκίνου που ορίζεται στον Άρη και επειδή ο Λέων είναι το διαμετρικό ζώδιο του Οίκου και της ευθυμίας του Κρόνου, είναι το πρώτο Όριο του Λέοντα που δίνεται σε αυτόν, στις Ατυχίες δίνονται ακόμα το τέλος όλων των ζωδίων, εκτός του Λέοντα, που το τελευταίο Όριο δίνεται στο Δία. Η ποσότητα ή το μέγεθος των Ορίων διαιρείται έτσι, όταν ο Δίας και η Αφροδίτη δεν έχουν δύο από τις προαναφερθείσες θέσεις αυξημένης επιρροής στο ίδιο ζώδιο, ούτε στο δεύτερο, τρίτο, ούτε στο τέταρτο, τότε έχουν επτά μοίρες παραχωρημένες από τα Όρια: ο Κρόνος και ο Άρης, επειδή είναι άτυχοι (εκτός από τους οίκους τους), πέντε. Μερικές φορές τέσσερις, τρεις, και δύο μοίρες. Ο Ερμής επειδή είναι φύσης μικτής και φυσικά ούτε καλός ούτε κακός, έχει έξι μοίρες παραχωρημένες στον ίδιο.  
Με τον ίδιο τρόπο, όταν ένας Πλανήτης έχει τις προαναφερθείσες θέσεις αυξημένης επιρροής, του έχει δωριστεί μία περισσότερη, όπως η Αφροδίτη στο πρώτο Όριο του Ταύρου, οκτώ μοίρες για αυτή και ο Κρόνος στο πρώτο Όριο του Υδροχόου έχει έξι μοίρες στον ίδιο. Και στον Ταύρο η Αφροδίτη έχει οκτώ, ο Κρόνος να έχει μόνο δύο μοίρες, ώστε να είναι πολύ αδύνατος στον Ταύρο.  
Έτσι επίσης στον Τοξότη, βλέπεις ότι ο Δίας αυξάνεται μία μοίρα, όντας είναι εκεί ισχυρός και ο Ερμής που είναι αδύνατος, είναι μειωμένος μία. Ο Δίας έχει οκτώ και ο Ερμής πέντε.
Όμως κανένας αρχαίος δεν έχει δώσει ικανοποιητικούς λόγους στη διαίρεση των Ορίων, εκτός από τον Πτολεμαίο, ο οποίος χρησιμοποίησε τις αιτίες και επιρροές των πλανητών.

Via Combusta – Βία Κομπάστα - Η Κεκαυμένη Οδός



Η απάντηση στη σύνθεση που περιβάλλει το αληθινό νόημα της Βία Κομπάστα έχει αποκαλυφθεί από τον Μπιρουνί στις εργασίες του:
"Ο δρόμος της καύσης στο τελευταίο μέρος του Ζυγού και στο πρώτο του Σκορπιού. Αυτά το δύο Ζώδια δεν είναι ευχάριστα στον Ήλιο και τη Σελήνη στη σημασία της δυσνόητης και άρρωστης τύχης που έχει συνδεθεί μαζί τους και επειδή καθένα από αυτά είναι η Πτώση ενός από τα Φώτα. Επίσης, περιλαμβάνουν τούς δύο δυσμενείς, το ένα της Έξαρσης (στο Ζυγό ο Κρόνος), το άλλο από την Κατοικία (στο Σκορπιό ο Άρης). Το παράδοξο όμως που έδωσε το όνομα Μουχταρίκ, είναι εκείνο της Έξαρσης του Κρόνου είναι κοντά στη Πτώση του Ήλιου που είναι στη μία πλευρά και εκείνο τη Σελήνης στην άλλη, ενώ τα κοντινά τμήματα και των δύο Ζωδίων είναι κατειλημμένα από όριο και πρόσωπο του Άρη".
Αυτή η περιοχή του Ζωδιακού, η οποία τώρα πιστεύεται ότι είναι από τις 15ο του Ζυγού ως τις 15ο του Σκορπιού, αν και ο Μπιρουνί δεν καθόρισε ακριβώς τις μοίρες, κρίθηκαν να είναι να κακότυχες και δυσμενείς για κάποιους λόγους:
1. Ο Κρόνος είναι ο μεγαλύτερος δυσμενής και ο Άρης ο μικρότερος δυσμενής.
2. Ο Ήλιος είναι στην Πτώση του στον Ζυγό.
3. Ο Κρόνος έχει την Έξαρσή του στις 21ο του Ζυγού και εντός 2ο η Πτώση του Ήλιου, στις 19ο Ζυγού.
4. Ο Άρης είναι ο Κυβερνήτης του Σκορπιού και η Σελήνη έχει την Πτώση της στις 3ο του Σκορπιού.
5. Στο Ζυγό, ο Άρης έχει τα Όριά του από την 25η ως την 30η μοίρα του Ζυγού και στο Σκορπιό από την 0ο  ως την 6η μοίρα.
6. Οι πρώτες 10 μοίρες του Σκορπιού είναι στο Πρόσωπο του Άρη.
7. Από την Ημέρα και από τη Νύχτα, ο Άρης είναι στην Τριπλότητά του στο Σκορπιό.  
Επιπλέον, μεταξύ των 15ο και 19ο του Ζυγού είναι τα Όρια του Δία, του μεγαλύτερου ευεργετικού κα μεταξύ των 20ο και 24ο του Ζυγού είναι τα Όρια του Ερμή, ενός ουδέτερου πλανήτη. Από τις 7ο ως τις 14ο του Σκορπιού είναι τα Όρια του Δία και από τις 15ο ως τις 21ο του Σκορπιού είναι τα Όρια της Αφροδίτης. Έτσι, αυτά τα δύο τμήματα του ωροσκοπίου άλλοτε θεωρήθηκαν σαν τμήματα της Βία Κομπάστα, είναι δυσμενή στο μέσον τμήμα από τις 25ο Ζυγού ως τις 6ο Σκορπιού. Η πιο δυσμενή και συγκεκριμένη θέση της Βία Κομπάστα εξαιτίας τούτου, εμφανίζεται ότι είναι από τις 25ο Ζυγού ως τις 6ο Σκορπιού καθώς αυτό είναι η πιο Αρειανή και φλογερή περιοχή.
Η Βία Κομπάστα είναι ηγετικού ενδιαφέροντος μαζί με τον Ήλιο και τη Σελήνη. Μια φορά κάθε χρόνο ο Ήλιος διέρχεται μεταξύ του διαστήματος από τις 25ο ως τις 30ο Ζυγού, αλλά η Σελήνη εισέρχεται κάθε μήνα στη Βία Κομπάστα. Ενώ η Σελήνη θεωρείται σαν ο πιο σημαντικός πλανήτης στην Ωριαία Αστρολογία, η Βία Κομπάστα είναι συγκεκριμένης σημασίας στην Ωριαία Αστρολογία. Ωστόσο, η Σελήνη στις 6 πρώτες μοίρες του Σκορπιού στην Ωριαία δεν εμποδίζει τον αστρολόγο να την κρίνει.
Σε ένα παράδειγμα ο Λίλλυ διαβάζει δύο Ωριαίους χάρτες με την Σελήνη στη Βία Κομπάστα. Ήταν η Σελήνη στις 8:20 Σκορπιού και στις 6:20 Σκορπιού. Έκρινε επίσης ένα θέμα με τον Ήλιο στην Βία Κομπάστα στις 6:30 Σκορπιού. Δεν φαίνεται κανένα εμπόδιο ή λάθος στην κρίση του. Τελικά, θα πρέπει να σκεφτούμε αν ο Λίλλυ έλαβε υπόψη του τη Σελήνη στη Βία Κομπάστα, σαν ένα εμπόδιο. Ίσως θα πρέπει να προταθεί ότι η Σελήνη στη Βία Κομπάστα εμφανίζει στην ωριαία ερώτηση μια τραγική φύση ή σε όλες τις σύντομες ερωτήσεις.


Κενό Πορείας



Η Σελήνη λέγεται πως είναι σε "κενό πορείας" όταν δεν θα κάνει άλλες Πτολεμαϊκές όψεις, δηλ. σύνοδο, διάμετρο, τετράγωνο, τρίγωνο ή εξάγωνο, σε έναν άλλο Πλανήτη προτού να αλλάξει ζώδιο. Τα πράγματα είναι λίγο περίπλοκα γιατί υπάρχουν ποικίλοι διαφορετικοί τρόποι στον καθορισμό. Πολλοί κλασσικοί αστρολόγοι δεν θεωρούν τους μετα-Κρόνιους Πλανήτες, δηλαδή τον Ουρανό, τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα ως παράγοντες, ακόμα κι αν η Σελήνη ίσχυε σε ένα τρίγωνο με τον Ποσειδώνα, η Σελήνη θεωρείται σε Κενό Πορείας.
Υπό την ακριβέστερη έννοια, η Σελήνη μπορεί να θεωρηθεί σε Κενό Πορείας εάν δεν είναι μέσα στην ανοχή μιας ισχύουσας όψης οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα κι αν θα κάνει αργότερα μια όψη πριν αλλάζει ζώδιο. Η "ανοχή" χρησιμοποιήθηκε για τους πλανήτες, όχι για την όψη.
Ο Λίλλυ δηλώνει ότι η Σελήνη δεν μπορεί να είναι σε Κενό Πορείας στον Τοξότη, για παράδειγμα, επειδή "αυτή εκτελεί κάτι τι". Ο ίδιος φαίνεται να θεωρεί ότι η Σελήνη "εκτελεί" ακόμα και όταν εφαρμόζει μια όψη κι η όψη δεν θα ολοκληρωθεί πλήρως, μέχρι η Σελήνη να αλλάξει ζώδιο. Για παράδειγμα, εάν η Σελήνη ήταν στις 29 μοίρες Διδύμων, και ο Ήλιος στην 1 μοίρα Αιγόκερω, η Σελήνη κάνει εξάγωνο με τον Ήλιο, αλλά η όψη δεν θα γίνει πλήρης έως ότου φθάσει η Σελήνη στην 1ο Καρκίνου. Και ο Julius Firmicus Maternus λέει, ότι η Σελήνη δεν είναι σε Κενό Πορείας εάν ένας καλότυχος (δηλ. ο Δίας ή η Αφροδίτη, ή μερικές φορές ένας ευνοϊκά σε όψεις Ερμής) είναι σε μια Γωνία (δηλ., ένα γωνιακό σπίτι, στον 1ο, 4ο, 7ο ή 10ο Οίκο).
Επίσης, υπάρχουν αστρολόγοι που παράγουν δευτερεύουσες όψεις με δευτερεύοντα σώματα όταν καθορίζουν αν η Σελήνη είναι σε Κενό Πορείας. Σε αυτήν την περίπτωση, ένα ημι-τετράγωνο με την Εστία θα σήμαινε ότι η Σελήνη δεν ήταν σε Κενό Πορείας. Με άλλα λόγια, η μισή από την πτολεμαϊκή θέση καθορίζει εάν η σελήνη είναι, στην πραγματικότητα σε Κενό Πορείας στην αρχική θέση.
Η Σελήνη σε Κενό Πορείας είναι μια σημαντική εκτίμηση στην Ωριαία Αστρολογία, ο κλάδος της αστρολογίας που απαντά σε συγκεκριμένες ερωτήσεις για γεγονότα. Η Σελήνη στην Ωριαία Αστρολογία χρησιμοποιείται και για το συγχρονισμό των γεγονότων και επίσης για να προσδιορίσει τι θα συμβεί. Όταν η Σελήνη είναι σε Κενό Πορείας σε έναν ωριαίο χάρτη, συνήθως δείχνει ότι τίποτα δεν θα συμβεί ή ότι η έκβαση έχει καθοριστεί ήδη και το πρόσωπο που υποβάλλει την ερώτηση δεν θα είναι σε θέση να κάνει τίποτα για αυτήν. Στην Ωριαία Αστρολογία υπάρχει μια σύνεση κατά την κρίση ενός χάρτη με μια Σελήνη σε Κενό Πορείας.
Τώρα, για την Σελήνη σε Κενό Πορείας σε έναν γενέθλιο χάρτη. Δεν είναι μια σημαντική εκτίμηση. Η Σελήνη σε έναν γενέθλιο χάρτη δεν ερμηνεύεται με τον ίδιο τρόπο όπως η Σελήνη στην Ωριαία Αστρολογία ή στην Αστρολογία των Επιλογών. Και το πιο σημαντικό, ενώ έναν Ωριαίο Χάρτη κρίνεται μόνο για να βρει την αμεσότερη απάντηση σε μια συγκεκριμένη ερώτηση (ή σε σειρά ερωτήσεων) και αποκαλύπτει τα γεγονότα σε διάρκεια μιας σχετικά μικρής χρονικής περιόδου, ένας γενέθλιος χάρτης παρουσιάζει τη δυνατότητα μιας διάρκειας ζωής, και αποκαλύπτεται στη διάρκεια πολλών ετών. Επιπλέον, οι γενέθλιοι χάρτες είναι "χρονομετρημένα" διαφορετικά και τα γεγονότα ζωής και οι κύκλοι μπορούν να αντιμετωπισθούν, παραδείγματος χάριν, μέσω των δευτεροβάθμιων προόδων. Η Σελήνη σε πρόοδο είναι μεγάλης χρήσης στα γεγονότα χρονικής συνέπειας και συγχρονισμού και όταν η προοδευμένη Σελήνη αλλάζει ζώδιο κάθε 2 με 2,5 χρόνια ή κάπως έτσι, μπορεί να επισημάνει μια σημαντική συναισθηματική μετατόπιση στη ζωή του ατόμου.
Το γεγονός ότι ακόμη και στους Ωριαίους Χάρτες, ο Λίλλυ έκρινε τα διαγράμματα με τη Σελήνη σε Κενό Πορείας και ιδιαίτερα με τις όψεις της Σελήνης που δεν θα ολοκληρωθούν έως ότου η Σελήνη αλλάξει ζώδιο, υποστηρίζει την ιδέα ότι η Σελήνη σε Κενό Πορείας δεν είναι ιδιαίτερου μεγάλου ενδιαφέροντος. Γενικά, όταν η Σελήνη αλλάζει ζώδια πριν να ολοκληρωθεί η όψη, δείχνει μια πολύ σημαντική αλλαγή στη "αίσθηση" της κατάστασης προτού αυτή επιλυθεί.
Η Σελήνη σε έναν γενέθλιο χάρτη δεν καθορίζει την πορεία στη ζωή κάποιου. Ένας περιπλανόμενος πλανήτης, ένας χωρίς την ουσιαστική θέση αυξημένης επιρροής, είναι πραγματικά μια πολύ ακριβέστερη ένδειξη μιας προσέγγισης "περιπλάνησης" στις υποθέσεις εκείνου του πλανήτη, αλλά ακόμη και αυτό δεν θα έδειχνε ότι η ζωή ενός προσώπου θα στερούταν απαραιτήτως οποιαδήποτε κατεύθυνσης.


Πλανητικοί Κύκλοι



Το κέντρο του Γαλαξία μας βρίσκεται στον αστερισμό του Τοξότη. Ο Γαλαξίας μας προχωρεί προς τον Αστέρα Βέγα στον αστερισμό της Λύρας και περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του. Οι κινήσεις που υπαγορεύουν όλες αυτές τις περιστροφές μπορούν να παρομοιαστούν κατά κάποιο τρόπο με ένα σπιράλ.

Ερμής
Είναι ο μικρότερος πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος και ο πλησιέστερος στον Ήλιο. Η ημέρα, δηλαδή μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον άξονά του, αντιστοιχεί σε 58,7 γήινες ημέρες προς δυσμάς της Γης. Ο αστρικός χρόνος ή η τροχιά περί τον Ήλιο αντιστοιχεί σε 87,969 γήινες μέρες. Στο Περιήλιο, σε Ορθή Αναφορά, βρίσκεται στις 76ο ή στις 16ο Διδύμων. Ορθή Αναφορά είναι η μέτρηση της θέσης ενός σώματος στο διάστημα σε σύγκριση με τη θέση του Ήλιου στον Ουράνιο Ισημερινό στη στιγμή της Εαρινής Ισημερίας, που ισούται με 0ο . Ο Ήλιος μετακινείται καθημερινά 1/7 του λεπτού προς τα δυτικά και μολονότι το γεωγραφικό αυτό μήκος των 0ο ονομάζεται 0ο Κριού, η αρχή του Κριού βρίσκονται πολύ μακριά από αυτό το σημείο στη σημερινή εποχή. Η θέση του Ήλιου στις 0ο σήμερα απέχει περίπου 9 σεληνιακές διαμέτρους προς τα δυτικά μιας γραμμής που ξεκινά από την Ανδρομέδα, φθάνει στον Πήγασο και προεκτείνεται κάτω, προς την Εκλειπτική. Η Εκλειπτική είναι το μονοπάτι του Ήλιου γύρω από το Ζωδιακό. Αυτή την εποχή το σημείο Μηδέν βρίσκεται στο μέσον των αστερισμών Ιχθύων και Υδροχόου. Το σημείο του Περιηλίου του Ερμή προχωρεί κατά 35΄΄ μιας μοίρας κάθε 100 γήινα χρόνια.

Αφροδίτη
Είναι ο πλανήτης που έρχεται αμέσως μετά τον Ερμή και είναι ο πλησιέστερος στη γη. Μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της είναι 247 γήινες μέρες και μια περιστροφή της γύρω από τον Ήλιο είναι 224,70 γήινες μέρες. Η αξονική περιστροφή της είναι αντίθετη με της Γης και είναι ο μόνος πλανήτης που περιστρέφεται ανάδρομα προς τη γενική φορά του Ηλιακού συστήματος. Έχει απόκλιση από την Εκλειπτική 3ο , βρίσκεται στο περιήλιο στις 130ο Ορθής Αναφοράς, ήτοι στις 10ο του Λέοντα. Η Αφροδίτη έχει μεγαλύτερη επίδραση στη Γη όταν βρίσκεται στο Αφήλιο.
Οι θέσεις του Ερμή και της Αφροδίτης στον ουρανό φαίνονται από τη Γη γιατί η γήινη κίνηση της τροχιάς μας δημιουργεί την εντύπωση του παρατηρητή που βρίσκεται μέσα σ’ ένα τρένο κοιτάζοντας τον ορίζοντα. Οι πλανήτες φαίνονται να κινούνται αρχικά προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός. Αυτό ισχύει για όλους του πλανήτες όταν η Γη πλησιάζει το σημείο περάσματος ανάμεσα σε αυτούς και τον Ήλιο, ονομάζεται ανάδρομη κίνηση και πρόκειται καθαρά για οπτική απάτη.

Άρης
Είναι ο πλανήτης που έρχεται μετά τη Γη. Όσοι πλανήτες είναι μέσα από την τροχιά της Γης λέγονται, εσωτερικοί και όσοι βρίσκονται μετά τη Γη, εξωτερικοί. Ο Άρης είναι ο πρώτος εξωτερικός πλανήτης. Η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο είναι 687 γήινες μέρες, η περιστροφή γύρω από τον άξονά του 24 γήινες ώρες 37 λεπτά και 23 δεύτερα. Βρίσκεται πλησιέστερα στον Ήλιο και επομένως έχει την ισχυρότερη επίδραση στη Γη όταν βρίσκεται σε Ορθή Αναφορά 335ο ή στη 5ο των Ιχθύων. Έχει δύο μικρά φεγγάρια, το Φόβο και το Δήμο.

Δίας
Μετά τον Άρη, έρχεται ο Δίας. Είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Χρειάζεται 11.86 γήινα έτη για να συμπληρώσει την πλήρη περιστροφή του. Γυρίζει περί τον άξονά του κάθε 9 γήινες ώρες 50 λεπτά και 30 δεύτερα. Έχει 12 φεγγάρια ή δορυφόρους, 4 από τα οποία κινούνται ανάδρομα από την κανονική κίνηση του Ηλιακού συστήματος. Ο Δίας βρίσκεται πλησιέστερα προς τη Γη και το περιήλιο στις 13ο Ορθής Αναφοράς ή στις 13ο Κριού. Το Αφήλιο ή πιο απομακρυσμένο σημείο του Δία, βρίσκεται αν προσθέσουμε 180ο.

Κρόνος
Είναι ο έκτος πλανήτης  από το Ηλιακό σύστημα και έρχεται μετά τον Δία. Χρειάζεται 10 γήινες ώρες 14 λεπτά για την πλήρη περιστροφή του γύρω από τον άξονά του και 29,5 γήινα έτη για να συμπληρώσει την τροχιά του πέριξ του Ήλιου. Έχει 10 φεγγάρια ή δορυφόρους. Ο πιο απομακρυσμένος δορυφόρος του ο Φοίβος, έχει ανάδρομη τροχιά προς τη συνολική φορά του ηλιακού συστήματος. Το περιήλιό του βρίσκεται στις 92ο Ορθής Αναφοράς ή στις 2ο Καρκίνου.

Ουρανός
Ο Ουρανός είναι  ο επόμενος πλανήτης. Έχει ανάδρομη αξονική περιστροφή όπως η Αφροδίτη, διάρκειας 10 γήινων ωρών 49 λεπτών. Χρειάζεται 84 έτη για να συμπληρώσει την τροχιά του πέριξ του Ήλιου. Ο Ουρανός βρίσκεται στο περιήλιό του στις 169ο Ορθής Αναφοράς ή στις 19ο Παρθένιο. Έχει 5 δορυφόρους.

Ποσειδώνας
Μετά τον Ουρανός έρχεται ο Ποσειδώνας. Η αξονική του περιστροφή είναι 15 γήινες ώρες και 48 λεπτά. Η τροχιά του πέριξ του Ήλιου είναι 164,7 γήινα έτη. Στο περιήλιο βρίσκεται στις 44ο Ορθής Αναφοράς ή στις 14ο Ταύρου. Έχει δύο δορυφόρους και ο ένας από αυτούς, ο Τρίτων που μοιάζει να κινείται ανάδρομα.

Πλούτωνας
Είναι ο τελευταίος γνωστός πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Χρειάζεται 248.43 γήινα χρόνια για να συμπληρώσει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον ήλιο. Περί τον άξονά του στρέφεται σε 6 γήινες μέρες και 8 ώρες. Πλησιάζει το περιήλιο στις 223ο Ορθής Αναφοράς ή στις 13ο Σκορπιού. Όταν βρίσκεται στο περιήλιο, είναι πιο κοντά στον ήλιο απ’ ότι ο Ποσειδώνας.

Υπάρχει ολόκληρη μάζα από κομμάτια βράχων ανάμεσα στον Άρη και το Δία. Πιστεύεται πως είναι υπόλοιπα από κάποιον πλανήτη που εξερράγη. Ονομάζεται Αστεροειδής Ζώνη. Τα μεγαλύτερα κομμάτια καλούνται Μικροί Πλανήτες και είναι: Δήμητρα, Παλλάς και Ήρα.

Ο Κύκλος είναι το ενοποιημένο Σύμβολο με το οποίο εξακολουθούμε να εκφράζουμε τα μέρη και την ενότητα του Σύμπαντός μας. Διαιρεμένος σε 360ο και 365 ημέρες. Όταν διαιρεθεί δια 2 ισούται με 180ο και όταν δύο πλανήτες είναι σχεδόν απέναντι ο ένας από τον άλλο, χωρίζονται στο Ζωδιακό Κύκλο από 180ο και λέγεται πως βρίσκονται σε Διάμετρο. Όταν ο κύκλος διαιρείται με το 3, έχει τρεις ίσες υποδιαιρέσεις από 120ο κι όταν οι πλανήτες βρίσκονται σε αυτές τις αναλογίες του κύκλου ο ένας από τον άλλο, λέγεται πως βρίσκονται σε Τρίγωνο. Στην αρχαία αστρολογική γνώση αυτές οι δύο διαιρέσεις θεωρούνται σαν η πιο επιβλαβείς και η πιο ευνοϊκή, αντίστοιχα, μεταξύ των πλανητών. Διαιρεμένος με το 4 δίνει 90ο και όταν οι πλανήτες βρίσκονται σε τέτοια θέση ο ένας προς τον άλλο, λέγεται πως κάνουν Τετράγωνο μεταξύ τους. Διαιρεμένος με το 5 δίνει 72ο, όψη της ισχύος, ενώ το τέσσερα θεωρείται αδυνατότερη διαίρεση του 2 και η διαίρεση με το 6 δίνει 60ο, αδυνατότερη διαίρεση του 3. Διαιρεμένος με το 7 δίνει 52ο και 14΄, η ακριβής θέση του Λονδίνου από τον Ισημερινό της Γης και συμπτωματικά η μοίρα κλίσης των πλευρών των Πυραμίδων της Γκύζας. 





Χρησιμοποιούμε τις μοίρες ενός κύκλου για να μετρήσουμε τις θέσεις στις οποίες συμβαίνουν τα διάφορα φαινόμενα σε σχέση με την τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Η σχέση ανάμεσα στους κύκλους του Ηλιακού συστήματος και την επανάληψη των καθημερινών συμβάντων της ζωής μας συμπίπτουν σε χρονική διάρκεια σχεδόν απόλυτα.
Οι Πυθαγόρειοι, για να διερευνήσουν τη σχέση κάθε ατόμου σα μοναδικού εστιακού δέκτη των αισθήσεων του Σύμπαντος, χρησιμοποιούσαν τη διαπονική κλίμακα: μια οκτάβα το άτομο, μια οκτάβα το Σύμπαν. Οι μουσικοί φθόγγοι ήταν ρυθμισμένοι σε συχνότητες που βρίσκονταν σε απόλυτη αναλογία με τις αποστάσεις των πλανητών από τον Ήλιο. Η αναζήτηση της αρμονίας και σε ποία ανθρώπινα επίπεδα συνυπάρχουν με τους πλανήτες, εκφράζονται από κάθε νότα της δυτικής μουσικής γιατί παίζομε κάθε μουσική μας πάω στις κλίμακες, τις αναλογίες και στις συχνότητες που είχαν καθορίσει οι αρχαίοι.
Ένα ΟΗΜ ηλεκτρισμού δονείται στους 50 κύκλους ανά δευτερόλεπτο. Το μέσο σημείο του ακουστικού ανθρώπινου φάσματος είναι δύο οκτάβες από την κάθε πλευρά του C, στους 256 κύκλους ή περίπου. Από τους προαναφερθέντες κύκλους της ανθρώπινης συμπεριφοράς φαίνεται καθαρά ότι για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ωθούμαστε σε συλλογικές ασχολίες από κύκλους που ξεπερνάνε τις οπτικο-ακουστικές δυνατότητές μας.
Οι καταγραφές μουσικής και ήχων φανερώνουν ότι το φάσμα συχνοτήτων που μπορούμε να ακούσομε και να δούμε, κινείται προς το επάνω μέρος της κλίμακας εφόσον είμαστε ικανοί να πιάνουμε οξύτερους τόνους και λεπτότερες αποχρώσεις με κάθε αιώνα που ακολουθεί τους προηγούμενους. Είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουμε, ποτέ χωρίς τη βοήθεια μηχανημάτων, να ακούσομε ή να δούμε το μουσικό φθόγγο οποιουδήποτε από τους πλανήτες του συστήματός μας αλλά με την εξέταση της συμπεριφοράς μας, τους βλέπομε και τους ακούμε με κάποιον άλλο τρόπο. 







Η μικρότητα του Εγώ μπροστά σε ένα συνεχώς πλατύτερα γνωστό σύμπαν, γεννάει συναισθήματα κατωτερότητας που ισορροπούν μόνο με τη συνεχή ενασχόληση με τον εαυτό μας. Τη στιγμή αυτή δηλ., εμείς στη Δύση υπερβάλλουμε σοβαρά στην πλευρά των φυσιολογικών κοινωνικών εαυτών μας. Μαζεύουμε θέσεις, λεφτά και κτήσεις και ασφυκτιούμε μέσα στη μόλυνση της συνδυασμένης απληστίας μας. Φέρνουμε μέσα στον ψυχισμό μας κάθε τι που πιστεύουμε ότι είμαστε και καταλήγουμε ανακαλύπτοντες πως κάπου, σε κάποια στιγμή χάσαμε το πλοίο. Ενθαρρυνόμαστε να προσαρμοζόμαστε σε ένα σύστημα αξιών που ποτέ τους δεν θα μας επιτρέψουν να φτάσουμε σε απόλυτη αρμονία με τον εαυτό μας. Η αιτία όλης αυτής της σύγχυσης μπορεί να ξεπεραστεί αν δώσουμε στο εγώ μας το χρόνο να απομονωθεί. Τα προβλήματα της ζωής μας μπορεί να βρουν η λύση τους από μας τους ίδιους αν δώσουμε στον εαυτό μας τον Χρόνο και την προσοχή που σπαταλάμε για τις συνηθισμένες μας ασχολίες. Το Σύμπαν στο οποίον ανήκουμε, λειτουργεί με αρμονική ακρίβεια, το Χάος, άσχετα αν είναι εσωτερικό ή εξωτερικό, είναι αποκλειστικό δημιούργημα του Ανθρώπου. Από τη θαυμαστή τάξη του Στερεώματος δημιουργούμε για τους εαυτούς μας τους διάφορους βαθμούς της κόλασης. Μέσα στις ψυχές μας υπάρχει ένα σημείο όπου το Στερέωμα και η προσωπική μας κόλαση συναντιούνται. Οι επιλογές και οι πράξεις που κάνει καθένας μας καθημερινά, μας πλησιάζουν είτε προς την αρμονία και την θεϊκή απόλαυση της εμπειρίας της ζωής είτε μας οδηγούν βαθύτερα στο δρόμο μιας αβάσταχτα, βασανιστικά, καταπιεστικής κόλασης. Θεωρούμε τον εαυτό μας μοναδικό αλλά σμιλεύουμε τη προσωπικότητα μας με εικόνες της φαντασίας μας που οι περισσότερες, είναι φτιαγμένες πάνω στα πρότυπα αυτών που φθονούμε. Πολεμάμε για ν’ αυξήσουμε το επίπεδο των ανέσεων και πιστεύουμε σε μια μελλοντική ζωή ουράνιας ευδαιμονίας ενώ σπανιότατα επιχειρούμε να λύσουμε τον κυκεώνα της ζωής μας και να προσπαθήσουμε να καθαρίσουμε το παρελθόν προσφέροντας στον εαυτό μας μια νέα ευκαιρία σ’ αυτή τη Ζωή. Τα Ιερά των Αρχαίων πρόσταζαν στις Πύλες το «γνώθι σ’ αυτόν», τα ιερά της εποχής μας είναι και πάλι γεμάτα από μια τυφλή, απροβλημάτιστη, ειδωλοστραμένη λατρεία. Οι απληροφόρητοι αναζητούν γκουρού αντί να βρουν τον εαυτό τους. Άνθρωποι πάνε κι έρχονται φέρνοντας σε κοινή θέα ασυνείδητους τομείς και αργά-αργά η Πνευματική Πλευρά του Ανθρώπου νικάει τη ζωώδη φύση του. Κάθε μεταβολή του Είναι γίνεται μέσα στο Τώρα, μέσα στο Εγώ της Ζωής. Διαλέγουμε το επίπεδο, στο οποίο πεθαίνουμε, τις τελευταίες στιγμές της ζωής μας όταν είναι πια πολύ αργά για να συνειδητοποιήσουμε τι ηλίθιοι υπήρξαμε.
Μερικές φορές φαίνεται πόσα πολύ έχει διαστρεβλωθεί η Φύση· η γνώση των μυστικών του Ουρανού και των Φυσικών Νόμων της Γης συνεχώς γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, εκτροπής και εξαπάτησης. Κάθε στοιχείο πληροφόρησης χρησιμοποιείται για να εξουσιάζεται το περιβάλλον, να εξουσιάζονται οι συνάνθρωποι μας και να αυξάνει η πομπώδης προσωπικότητα μας. Καθένας μας αναζητάει καινούριες αισθήσεις.
Οι Αρχαίοι αναζητούσαν το Μυστήριο της Σχέσης της Ζωής και των Άστρων. Εμείς σήμερα έχουμε στη διάθεση μας όλα τα εσωτεριστικά συστήματα των προγόνων μας και πρόσβαση σε μια συνεχή ροή ανακαλύψεων από την Επιστήμη. Γι’ άλλη μια φορά τα πράγματα δείχνουν πως το ανθρώπινο γένος έχει φτάσει στο χείλος νέων Σοδόμων-Γομόρρων. Για άλλη μια φορά ο πολιτισμός μας παραπαίει στο χείλος μιας Πτώσης. Θα συντριβούμε ή τα Διδάγματα του Κύκλου των Παλιών θα μας οδηγήσουν σε μια νέα Αναγέννηση; Ό,τι κι αν συμβεί στην εξωτερική Ζωή, υπάρχει ένα αργό μονοπάτι στην εσωτερική μας ζωή που μας οδηγεί στη κατανόηση ης ομορφιάς και της σκληρότητας της Ζωής. Η απόσταση ανάμεσα σε μας και την Αρμονία και την Τάξη που κυβερνάνε το Σύμπαν είναι ανάλογη με τις ώρες που περνάμε αποτραβηγμένοι στον εαυτό μας. Καθημερινά, λίγα λεπτά αντιμετώπισης του χάους και των ανόητων επιθυμιών που φτάνουν στην επιφάνεια του πνεύματός μας, δημιουργούν σιγά-σιγά το χώρο όπου μπορούμε να μεταβάλουμε τη συμπεριφορά μας. Μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να γνωρίσουμε. Συμμετέχουμε σε ομάδες και χανόμαστε στις ιδέες και στις ταυτίσεις της ομάδας εμποδίζοντας το εγώ μας ν’ αντικρίσει τις αληθινές συνθήκες και τα όρια του. Η ανάπαυλα από τη συμμόρφωση αυξάνει και μαζί μεγαλώνει και το γενικό επίπεδο της ψυχικής σύγχυσης. Για να βρούμε την αληθινή στάθμη «του Είναι μας» χρειάζεται η ολοκληρωτική απόρριψη κάθε ασφάλειας που προέρχεται από γονιούς, σχολειά, φίλους και επάγγελμα. Χρειάζεται να συγκεντρώσουμε τις προσπάθειες μας για να ξεκαθαρίσουμε τα αφελή συμπεράσματα της ψυχής που συχνά σπέρνονται μέσα μας με τη γέννηση. Το μυστικό της Ζωής είναι, όπως το δήλωσαν και οι πρόγονοι μας, διαθέσιμο σε όσους έχουν την Γνώση και τη Δύναμη της αυτογνωσίας και το δυσκολότερο απ’ όλα είναι — όπως ήταν από πάντα — ότι η γνώση, η δύναμη, η κυριαρχία και εξάρτηση από το περιβάλλον και τους άλλους μας απομακρύνουν από τη γνώση του εαυτού μας. Ο Χρόνος ανακαλύφθηκε για να προσπαθήσει η ανθρωπότητα ν’ ανακαλύψει το εγώ της.
Η μορφή του Σύμπαντος οδήγησε τους πρώτους πολιτισμούς να αναζητήσουν κάποια ενέργεια ή δύναμη που θα μπορούσε να κρατήσει τις έντονες αντιθέσεις της Ζωής σε ισορροπία. Κατέληξαν στον Θεό και χρησιμοποίησαν τον Κύκλο και τη θεωρία των αριθμών για να εκφράσουν την νεογέννητη κατανόησή τους για την πραγματική λειτουργία Αυτού και Αυτής.
Όλα τα σωματικά και φυσικά φαινόμενα συμβαίνουν σε κύκλους. Οι κύκλοι στους οποίους λειτουργεί ένα άτομο είναι η μέρα, οι 29 και 1/4 μέρες, οι 365 και 1/4 μέρες. Ολόκληρος ο Ενοποιημένος Τόνος της Ενέργειας μετατρέπεται στο Ηλιακό μας Σύστημα σε Κύκλους από 248 χρόνια, 25.800 χρόνια και 230.000 χρόνια. Ανάμεσα στον κύκλο της μέρας και στον Κύκλο του Πλούτωνα περικλείονται οι κύκλοι του Ερμή, της Αφροδίτης, του Άρη, του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Αυτοί οι τελευταίοι δεν εκδηλώνονται σε επίπεδα που μπορούμε να διακρίνουμε συνειδητά εκτός αν ελέγξουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά μας μέσα στο χρόνο. Κάθε άνθρωπος είναι ένα πλήρες εστιακό Κέντρο, εκπομπός του προσωπικού του τόνου και δέκτης όλων των τόνων ενέργειας του Σύμπαντος. Η στιγμή της γέννησης είναι η στιγμή που εισχωρούμε με την προσωπική μας αντίδραση στις κινήσεις και την ενέργεια της Γης, του Ηλιακού Συστήματος, του Γαλαξία και του Σύμπαντος. Πέρα από το Φυσικό Τώρα εξακολουθούμε να υπάρχουμε για έναν περίπου κύκλο Του Ουρανού. Τα ασυνείδητα στρώματα του ψυχισμού μας καλύπτουν τρεις Κρόνιους Κύκλους , 6-9 κύκλους του Δία, περίπου 5 του Άρη, 100 της Αφροδίτης, 150 του Ερμή και χίλιους Σεληνιακούς κύκλους, σε έναν. Αν κάποιος θέλει στ’ αλήθεια να μάθει πώς λειτουργεί πραγματικά ο εαυτός του, πρέπει να βρει τις θέσεις των Πλανητών τη στιγμή της γέννησης του. Μετατρέπει σε μέρες του γήινου έτους τις στιγμές που οι Πλανήτες βρισκόντουσαν σε γωνίες 90ο και 180ο και έλαμπαν από το ίδιο σημείο, για όσα χρόνια ενδιαφέρεται να καλύψει.
Το παρελθόν από τη δική σας ηλικία σήμερα είναι η φυλακή όλων των μυστικών που σας διακρίνουν. Τοποθετώντας τα γεγονότα της ζωής σας σε μια γραφική παράσταση των κινήσεων και των εντάσεων του Ηλιακού Συστήματος θα βρείτε ότι όλες οι εποχές ακρότητας ή κατάθλιψης, ενθουσιασμού, ατυχημάτων και εύνοιας της τύχης συνοδεύονταν από έναν ή περισσότερους από τους πλανήτες Άρη, Δία, Κρόνο, Ουρανό, Ποσειδώνα και Πλούτωνα σε ακριβή θέση 1ο Πλάτους, 1ο Μήκους στον ουρανό τη στιγμή του συμβάντος και σε σχέση 1°, 52°, 72°, 90ο , 12ο, 180° προς τη θέση ενός περισσότερων από όλα τα σώματα του Ηλιακού Συστήματος κατά τη γέννηση σας. Οι διαθέσεις και τα γεγονότα του προσωπικού εγώ συμβαίνουν σύμφωνα με κάποιο σχέδιο που συνδέεται με ακρίβεια με τον ακριβή χρόνο των φάσεων του Ηλιακού Συστήματος. Η Δύναμη που δημιουργεί τις Κινήσεις του Σύμπαντος, κυλάει σε εξαιρετικό συγχρονισμό —σχεδόν δευτερόλεπτου— τελειότητας με τα γεγονότα της ζωής μας.
Η Ζωή είναι μια σύνθεση από όλες τις δυνάμεις του Σύμπαντος μέσα σ’ ένα κουκούλι από συναρμολογητές. Οι αισθήσεις που δεχόμαστε και γνωρίζουμε, Νερό, Αέρας, Ζέστη και Φως αναμιγμένα στη Γη δημιουργούν ένα περιβάλλον που αποκαλούμε Πραγματικότητα. Η μετρημένη χρήση των φυσικών στοιχείων αλλάζει ανάλογα με το ποσοστό με το οποίο τα ιόντα μέσα στα άτομα που τα συνιστούν, εναλλάσσονται μεταξύ τους. Το ποσοστό μεταβολής των ιόντων ρυθμίζεται από τα Κύματα των ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών ενεργειών που εισρέουν συνεχώς στη Γη. Το ποσοστό διάσπασης και ανασύστασης των ιόντων έχει ένα ομοιόμορφο σχήμα που είναι ευθέως ανάλογο με τη μάζα και το αντεστραμμένο τετράγωνο των αποστάσεων τους από το Ηλιακό Σύστημα.
Ο Ενοποιημένος Μαγνητικός Τομέας του Ηλιακού Συστήματος έχει χαρακτηριστεί σαν Έλξη, το μήκος κύματος της Έλξης κάθε στιγμή μεταβάλλεται σύμφωνα με κυκλικά πρότυπα βασισμένα στις θέσεις των Πλανητών μεταξύ τους.
Από τη θέση της Γης στο Διάστημα, μέσα στο Ηλιακό Σύστημα, μπορούμε να συνοψίσουμε ως εξής:
Η ισχύς του Ήλιου είναι           344,688.0 Και κινείται σε ένα Κύκλο 365 και 1/4 ημερών και σε έναν δεύτερο 25.800 ετών.
Η ισχύς της Γης είναι               1.0.
Η ισχύς του Ερμή είναι            0.0000001 και κινείται σε κύκλο 87.96 ημερών.
Η ισχύς της Αφροδίτης            0.0000222 και κινείται σε κύκλο 224.7 ημερών.
Η ισχύς του Άρη είναι              0.0000032 και κινείται σε κύκλο 686.98 ημερών.
Η ισχύς του Δία είναι               0.0006105 και κινείται σε κύκλο 4332.59 ημερών.
Η ισχύς του Κρόνου είναι        0.0001221 και κινείται σε κύκλο 10759.22 ημερών.
Η ισχύς του Ουρανού είναι     0.0000126 και κινείται σε κύκλο 30685.4 ημερών.
Η ισχύς του Ποσειδώνα είναι  0.0000123 και κινείται σε κύκλο 60189.00 ημερών.
Η ισχύς του Πλούτωνα είναι    0.0000049 και κινείται σε κύκλο 9046500 ημερών.
Η ισχύς της Σελήνης είναι       0.0001333 και κινείται σε κύκλο 29.25 ημερών.
Οι στατιστικές αυτές αποτελούν μιαν ένδειξη της ολικής ισχύος του Ηλιακού Συστήματος όπως γίνεται αισθητή από τη Γη και των περιόδων κατά τις οποίες οι χωριστές δυνάμεις έχουν τις δικές τους επιπτώσεις. Φαίνεται από τον πιο πάνω πίνακα ότι η ισχύς του Δία είναι σχεδόν έξι φορές αυτή της Σελήνης, ότι η Σελήνη και ο Κρόνος έχουν σχεδόν ίση ισχύ κι ότι οι τρεις πλανήτες Δίας-Σελήνη-Κρόνος είναι οι Δυνάμεις που είναι ικανές να έχουν τις περισσότερες επιπτώσεις στους γήινους κύκλους. Στο Ενοποιημένο Πεδίο σ’ αυτές τις κατά προσέγγιση αναλογίες, οι μεγάλοι και οι μικροί, οι λεπτοί και οι βαρείς πλανήτες συνδυάζονται για να δημιουργήσουν τη μικροσκοπική αυτή σφαίρα όλων των δυνατοτήτων που ονομάζουμε Πραγματικότητα.


Η σημασία των Παραλλήλων Απόκλισης στην Αστρολογία.



Η σύγχρονη αστρολογία φαίνεται να τείνει όλο και περισσότερο προς την απομάκρυνση από την παράδοση. Μπορούμε να δούμε μέσα από το φαινόμενο αυτό, την τάση προσάρτησης στις επιστημονικές μεθόδους, σύμφωνα με τις οποίες οι αντιλήψεις του Μεσαίωνα ήταν το αποτέλεσμα της πλήρους άγνοιας της πραγματικότητας και κατά συνέπεια, της δεισιδαιμονίας που μοιραία απόρρεε.
Εν τούτοις δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πνεύματα όπως του Κέπλερ, του Νεύτωνα και πολλών άλλων, ανήκαν στην κατηγορία των αμαθών. Και όμως είναι ήδη γεγονός πως πίστευαν στην Αστρολογία και πως έχουμε άδικο να μην αντλούμε από τις πηγές έμπνευσης που μας προσφέρουν τα γραπτά τους.
Σήμερα, πολλοί αστρολόγοι εγκατέλειψαν τη μελέτη των Παραλλήλων Απόκλισης, ενώ ο Κέπλερ, ο οποίος στήριξε τη θεωρία του περί πλανητικών Όψεων πάνω σε γεωμετρικά δεδομένα, απέδιδε μεγάλη σημασία στους παραλλήλους. Δικαιολογούσε τη σημασία τους ανατρέχοντας στην αναλογία που υπάρχει μεταξύ της φωτογόνου Και θερμογόνου εκπομπής μιας ηλιακής ακτίνας, ανάλογα με τη γωνία κάτω από την οποία ακτινοβολεί στον πλανήτη μας.
Ξέρουμε ότι όταν εφάπτεται με τη Γη, όπως τη στιγμή της ανατολής και της δύσης, το φως είναι γλυκό και η θερμότητά ασήμαντη. Ενώ όταν έρχεται από το Ζενίθ γίνεται αφόρητη και καυτερά. Ανάλογα, έλεγε, ένας πλανήτης έχει διαφορετική επιρροή όταν βρίσκεται ψηλά στον ορίζοντα απ’ ότι όταν τον πλησιάζει.
Είναι, εξάλλου δυνατόν, βασιζόμενοι σ’ αυτήν την διαπίστωση να εξηγήσουμε τη σημασία των Ζωδίων και των αστρολογικών Οίκων.
Καταστρώνοντας το διάγραμμα των κύκλων Απόκλισης για τους βαρείς πλανήτες για τον 20ο αιώνα μας, είναι δυνατόν να αποκαλύψουμε όλο τα γεγονότα που οριοθετούν την πολιτική εξέλιξη της εποχής μας.
Αναλύοντας λεπτομερέστερα τις καμπύλες αυτές είναι δυνατόν πως να προσδιορίσουμε ακριβέστατα την πρόγνωση. Με αυτόν τον τρόπο, αναλύοντας την περίοδο των εχθροπραξιών που χαρακτηρίζουν τα χρόνια 1940-1945 βρίσκουμε καταπληκτικές αναλογίες ανάμεσα στις εναλλαγές επιτυχίας και αποτυχίας των εμπολέμων και τις ποικίλες Αποκλίσεις των πλανητών Κρόνου και Ουρανού. Οι δύο αυτοί κυρίως πλανήτες, μαζί με τον Πλούτωνα, ρύθμισαν την κατάσταση της εποχής. Μπορούμε να δούμε, ότι οι καμπύλες των παραλλήλων συγκεντρώνονται σε τρεις καθορισμένες περιόδους: (1915-1920), (1940-1950) και κατά το 1990. Η πρώτη και η τελευταία περίοδος αφορούν τα νότια πλάτη, η δεύτερη τα βόρεια. Επομένως οι συγκρούσεις της αρχής του αιώνα εκδηλώθηκαν στη Νότιο Αφρική και την Ιαπωνία. Μπορούμε να διαβλέψουμε πως οι κίνδυνοι του τέλους του αιώνα μας θα αφορούν Κυρίως τη Ν. Αμερική, την Αφρική και την Ασία δηλαδή, ό,τι σήμερα ονομάζουμε Τρίτο Κόσμο.
Αυτό μας εκπλήσσει με την πρώτη ματιά, αλλά μην ξεχνάμε ότι οι καμπύλες Απόκλισης, δεν είναι παρά η προβολή σε άλλη μορφή των περιστροφών αυτών των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Αυτές οι καμπύλες συναντώνται σε Σύνοδο ή σε Διάμετρο, όπως σ ένα κοινό ωροσκόπιο. Η μόνη διαφορά είναι ότι εξελίσσονται στο χρόνο, γίνονται λοιπόν δυναμικές και χτυπούν αμέσως στο μάτι. Έχουν σχέση με τον Ισημερινό και όχι με την Εκλειπτική.
Ας παρατηρήσουμε επίσης ότι οι αρχαίοι αστρολόγοι είχαν λύσει αυτό το πρόβλημα μ’ έναν άλλο τρόπο, παρεμβάλλοντας τα μεσοδιαστήματα σε σχέση με τα κύρια σημεία του Ζωδιακού, δηλαδή των παρορμητικών Ζωδίων 0ο Κριού. Καρκίνου, Ζυγού και Αιγόκερω. Αυτά τα Τέσσερα σημεία  αντιστοιχούν με τις τέσσερις κύριες θέσεις μιας Πλανητικής Απόκλισης. Οι μεγαλύτερες αποκλίσεις γίνονται στο Βορρά και το Νότο, ενώ εκμηδενίζονται στον Ισημερινό.
Το μεγάλο πλεονέκτημα του διαγράμματος των Αποκλίσεων είναι, κατά τη γνώμη μου ότι επιτρέπει να διαβάζουμε σα σε βιβλίο, τη συνέχεια των γεγονότων, αρκεί γι αυτό να γνωρίζουμε τη σημασία των όψεων των μεγάλων πλανητών, Κρόνου, Ουρανού, Ποσειδώνα και Πλούτωνα, καθώς και τον ιδιαίτερο τομέα στον οποίο δρα ο καθένας από αυτούς τους πλανήτες (κυριαρχία, κατοικία, πτώση, αδυναμία). Έτσι ο Ουρανός και ο Πλούτωνας κυβερνάνε την ατομική δύναμη, ο Κρόνος και ο Πλούτωνας έχουν άμεση σχέση με τους πολέμους ή τις μαζικές καταστροφές, ο Κρόνος και ο Ποσειδώνας προκαλούν επαναστάσεις.
Αν υπολογίσουμε το Δία, περιπλέκεται το πρόβλημα, διότι η σημασία του είναι συγχρόνως πολιτική και οικονομική. Επιτρέπει να καθορίσουμε ή να χρωματίσουμε την πρόγνωση που βγάζουμε εξετάζοντας συνοπτικά τους υπόλοιπους τέσσερις βαρείς πλανήτες των οποίων η επιρροή παραμένει πάντα πρωταρχική. Ας πάρουμε μερικά κατατοπιστικά παραδείγματα: Στην αρχή του αιώνα, ο παράλληλος του Κρόνου-Ουρανού-Ποσειδώνα-Δία αντιστοιχεί στον Πόλεμο του Transvall και την παγκόσμια αποδοκιμασία που δημιουργήθηκε.
Ο παράλληλος Κρόνου-Πλούτωνα του 1905 δείχνει τον Ρώσσο-Ιαπωνικό πόλεμο. Το 1910-1914, η συσσώρευση Παραλλήλων μεταξύ Πλούτωνα, Ποσειδώνα και Ουρανού εξηγεί την πολιτική ένταση που προετοίμασε τον πόλεμο του 1914, (Agadir, Ιταλοτουρκικός πόλεμος κ.τ.λ.). Το 1917, η συνάντηση των τροχιών Πλούτωνα, Κρόνου και Ποσειδώνα εξηγεί την έκρηξη της Ρωσικής επανάστασης με τις συνέπειες της στη μεγάλη σύγκρουση της εποχής.
Το 1920-1923, δύο διαδοχικοί παράλληλοι μεταξύ Κρόνου Και Ουρανού ανοίγουν μια εποχή οικονομικής και νομισματικής αβεβαιότητας που αποδυναμώνουν στο σύστημα και την οικονομία γενικά.
Το 1933, η συνάντηση των Τροχιών Ουρανού και Ποσειδώνα σημειώνει τη γέννηση του Ναζισμού και των γερμανικών και ιταλικών δικτατοριών.
Το 1936, η παράλληλος Κρόνου-Ποσειδώνα υποθάλπει μια επαναστατική τάση και τον εμφύλιο πόλεμο στην Ισπανία. Προπαρασκευάζει δε την σύρραξη του 1940. Το 1943-1945, η σύγκλιση των τροχιών του Κρόνου, Ουρανού και Πλούτωνα σημαίνει συγχρόνως την μεγάλη Παγκόσμια σύρραξη με τις καταστροφές της και τον απάνθρωπο χαρακτήρα της αλλά και την αρχή της ατομικής εποχής (Hiroshima, Nagasaki).
Το 1945-1950 ένας παράλληλος σχεδόν διαρκής μεταξύ Πλούτωνα και Ουρανού αντιστοιχεί στον ανταγωνισμό μεταξύ Αμερικής-Ρωσίας και τον πόλεμο της Κορέας.
Προς το 1953, το ξύπνημα της Αφρικής με την αναρχική και επαναστατική μορφή του υποδεικνύεται από τον παράλληλο Κρόνου- Ποσειδώνα.
Το 1956-1961 οι Κρόνος-Πλούτωνας και Κρόνος-Ουρανός δείχνουν τα γεγονότα του Σουέζ και της Κούβας, το τέλος της αποικιοκρατίας στην Αφρική και τις αναπάντεχες συνέπειες που απορρέουν για την παγκόσμιο οικονομία.
Με τον παράλληλο Κρόνου-Ποσειδώνα, το 1963. έχουμε το ξύπνημα της Ασίας που αναγγέλλει τον πόλεμο του Βιετνάμ, την ανάκαμψη της Κίνας, την Ρωσο-Κινέζικη πίεση και την αρχή των φυλετικών διενέξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η συνάντηση το 1968, των τροχιών του Ουρανού και του Πλούτωνα στον Ισημερινό συμπίπτει με τη μεγάλη επαναστατική αμφισβήτηση της νεολαίας που τελικά καταλήγει στην αναρχία. Η σύγχυση και η βία θα επηρεάσει όμως αποφασιστικά τα χρόνια που θα ακολουθήσουν και αναμφίβολα την προσεδάφιση του πρώτου ανθρώπου στη σελήνη και την αρχή της κατάκτησης του διαστήματος.
Είναι εξ άλλου μια περίοδος όλο και πιο βίαιη που υπογραμμίζει την περίοδο 1970- 1977, με όλη τη διαδοχή των Παραλλήλων που βλέπουμε μεταξύ Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα. Εξηγεί τις δολοφονικές απόπειρες, τις απαγωγές, τις ένοπλες ληστείες, την κάθε είδους βία, τις τυφλές διεκδικήσεις, και την βαθμιαία έκπτωση που χαρακτηρίζει αυτή την εποχή. Οι παράλληλοι του Κρόνου και του Πλούτωνα εντείνουν ακόμη περισσότερο αυτή την ατμόσφαιρα παρακμής.
Το 1982, με τον Παράλληλο Κρόνου-Πλούτωνα, η Αγγλο-Αργεντινή διένεξη των νήσων Φώλκλαντ, κατόπιν ο πόλεμος του Λιβάνου (Ισραήλ—Παλαιστίνης).
Μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι την ανάλυση των παραλλήλων για τον υπόλοιπο αιώνα· αυτό που κυρίως διακρίνουμε είναι η Σύνοδος κατά το 1990 περίπου, του Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα. Θα αντιστοιχήσει, κατά τη γνώμη μου, σε μια επαναστατική και αναρχική κατάσταση που θα χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις και σημαντικές διαταραχές και που Κυρίως θα αφορούν τον Τρίτο Κόσμο: Νότιο Αμερική, Αφρική, Ινδίες και Άπω Ανατολή. Στην Ευρώπη οι συνέπειες είναι έμμεσες, με μια κοινωνική αναδιάρθρωση πολιτική και οικονομική της σύγχρονης κοινωνίας που θα σαλπίσει την προετοιμασία της εισόδου στην εποχή του Υδροχόου, την αυγή του ΧΧΙ αιώνα.
Ας σημειώσουμε εδώ ότι το ζώδιο του Υδροχόου θα διέπεται τότε διαδοχικά από τους βαρείς πλανήτες του συστήματός μας εκτός από τον Πλούτωνα, πράγμα που φαίνεται να επιβεβαιώνει την πρόγνωση.
Στο μεταξύ, η Διάμετρος του Δία με την τριάδα Κρόνου- Ποσειδώνα-Ουρανού, από τον Καρκίνο στον Αιγόκερω θυμίζει, εκτός από την πιθανότητα μεγάλων φυσικών κατακλυσμών, κίνδυνο σύρραξης Ινδίας-Κίνας.
Μια παρατήρηση ακόμα: ο Νοστράδαμος μιλάει για το 1999 «για ένα μεγάλο βασιλιά τρόμου που έρχεται απ’ τον ουρανό». Τούτο έχει σίγουρα σχέση με την ολική Έκλειψη του Ήλιου, τον Αύγουστο του 1999 και που σφραγίζει για ένα διάστημα την τύχη της Ηπείρου μας.
Μπορούμε να αποκομίσουμε πληροφορίες και προβλέψεις, από το σχήμα των Παραλλήλων Απόκλισης μαζί με τις μεγάλες Συνόδους, τις Σεληνιακές Περιόδους και τις διελεύσεις των μικρών πλανητών. Μπορούμε να έχουμε έτσι, ένα είδος προκαταβολικής φωτογραφίας του μέλλοντος και έναν πολύτιμο οδηγό που θα επιτρέπει να προφυλασσόμαστε από την τυχαία τροπή των πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και νομισματικών εκβάσεων. Έτσι, σιγά-σιγά βλέπουμε τους πολιτικούς, τους οικονομολόγους, τους επιχειρηματίες, ακόμη και τους αρχηγούς κρατών να ανατρέχουν στην Αστρολογία για να εξασφαλίσουν επιτυχή διαχείριση των συμφερόντων για τα οποία ευθύνονται.



Η ευθυγράμμιση του Ουρανού



Δύο παραστάσεις δείχνουν την ανάπτυξη της διαίρεσης και της ευθυγράμμισης του ουρανού με τη βοήθεια του κύκλου. Ευθυγράμμιση πλανητών και Ζωδίων. Η σύγχρονη στην εξωτερική επίστρωση και η παραδοσιακή στην εσωτερική, με τα σύμβολα της αναλογίας φωτεινών και σκοτεινών ωρών κατά τη διάρκεια ενός έτους.



1ος κύκλος: Διαίρεση δια του Δώδεκα
2ος κύκλος: Πλανητικός κυβερνήτης
3ος κύκλος: Πλανητικός κυβερνήτης με τη διαίρεση δια του 36.
4ος κύκλος: Ζωδιακός κυβερνήτης από τη διαίρεση δια του 36.
5ος κύκλος: Πτολεμαϊκό Σύστημα
6ος κύκλος: Διαίρεση σε μοίρες.
7ος κύκλος: Διαίρεση σε Ζώδια κάθε Ζωδίου, παραδοσιακή ινδική μέθοδος.

Οι θέσεις του Περιηλίου



Οι θέσεις του Περιηλίου, τα σημεία όπου οι πλανήτες βρίσκονται σε ιδιαίτερη δυναμική.

Λέγεται ότι οι Πλανήτες έχουν συγγένεια με τα Γήινα συστατικά:
Ο Ήλιος με το χρυσό, τη φωτιά, με το Θείον, την πηγή της ζωής, το Πνεύμα, τη Συνείδηση
Η Σελήνη με το ασήμι, το νερό, με τα άλατα, τα συναισθήματα, τις συνήθειες, το ασυνείδητο
Ο Ερμής με τον υδράργυρο, τη μαριχουάνα, με τον πρακτικό νου, την κοινή λογική, την ευφυΐα, την προσαρμοστικότητα, το μιμητισμός.
Η Αφροδίτη με το χαλκό, τη ζάχαρη, με τη θηλυκή πλευρά του Εγώ, το πάθος, τον έρωτα, το μίσος
Ο Άρης με το σίδηρο, τον καφέ, το τσάι, με την αρσενική πλευρά του Εγώ, την επιθετικότητα, τον πόλεμο, την ειρήνη
Ο Δίας με τον κασσίτερο, το αλκοόλ, με την ικανότητα για επιχειρήσεις, την κρίση, τις πεποιθήσεις, την πολιτική
Ο Κρόνος με το μόλυβδο, με την ικανότητα μέτρησης και κατάστρωσης, τον υπολογισμό, την κυριαρχία, τη διαχείριση
Ο Ουρανός με το αλουμίνιο, την ηρωίνη, με το μυστικισμό, τη θρησκεία, την παραψυχολογία
Ο Πλούτωνας με το πλουτώνιο, το L.S.D., με τη μικροβιολογία, την αστροφυσική
Αυτό δίνει μια, κατά προσέγγιση, ιδέα των δυνάμεων και της φύσης της πλανητικής σύστασης σε γήινη ορολογία και είναι τελείως αυθαίρετες υποθέσεις και κατά κανέναν τρόπο δεν φιλοδοξούν να θεωρηθούν σαν ορισμοί. Καθώς θα παρατηρείτε τη συμπεριφορά και τα γεγονότα που σας συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του έτους, θα αρχίσετε να σχηματίζετε ξεκάθαρες ιδέες πάνω στη συγχρονικότητα κάθε πλανήτη ως προς τη στιγμή της γέννησης σας και με τι επιπτώσεις στη ζωή σας είναι συγχρονισμένα. Πιθανόν να βρείτε ότι κινδυνεύετε όταν η Αφροδίτη κάνει τετράγωνο με κάποιον γενέθλιο πλανήτη ή ότι είσαστε νευρικοί όταν υπάρχει συζυγία πλανητών. Η θέση του Κρόνου κατά τη γέννηση σας κρατάει ανοικτό έλεγχο και καταγράφει.
Πού βρισκόμαστε λοιπόν τώρα στο Χρόνο; η σπουδαιότερη ευθυγράμμιση είναι αυτή του κύκλου των 25.800 χρόνων. Τα δύο φαινόμενα που μετράνε αυτή την κίνηση είναι ο άξονας Περιηλίου-Αφηλίου της Γης και η μεταβολή του επιπέδου ισορροπίας της Γης.

Ας δούμε ενδεικτικά, το 1977.  
Η θέση του Ήλιου στο περιήλιο της Γης βρίσκεται σε απόλυτη ευθυγράμμιση 1° με το Επίπεδο της συνολικής μετατόπισης του Γαλαξία μας μέσα στο Διάστημα. Η μέτρηση της Νέας Πολιτικής Χρονιάς συμβαίνει 1-2 μέρες πριν από αυτή τη στιγμή. Ανάμεσα στις 22 Δεκεμβρίου και 4 Ιανουαρίου ο Ήλιος περνάει μπροστά από το Κέντρο του Γαλαξία. Βρισκόμαστε 730 χρόνια μετά τη Σύνοδο του Περιηλίου-Αφηλίου και Μεγίστης Νότιας Απόκλισης της Γης με το κέντρο του Γαλαξία. Τούτο συνέβηκε ξανά γύρω στις 25 Δεκεμβρίου του 1248 μ.Χ.
Ο Πλούτωνας, ο πιο βραδυκίνητος πλανήτης στο Ηλιακό Σύστημα συμπληρώνει την όγδοη περιφορά του, γύρω από το Ηλιακό Σύστημα από την ημερομηνία 0 της Χριστιανικής εποχής, το 1984. Θα βρίσκεται στο Περιήλιο στις 22 Νοεμβρίου 1988. Το 1977 λάμπει από τις 15°-17° Ζυγού σε Ορθή Αναφορά 195°-197°. Ο Ποσειδώνας και ο Πλούτωνας ήταν πάλι σε σύνοδο στις 28 Ιουλίου 1891.
Ο Ποσειδώνας συμπλήρωσε την 12 περιστροφή του από την έναρξη της Χριστιανικής εποχής το Μάιο του 1976. Βρισκόταν στο Αφήλιο στις 30 Νοεμβρίου 1963. Το 1977 κινείται από τις 15°-17° του Τοξότη σε Ορθή Αναφορά 255°-257°.
Ο Ουρανός βρισκόταν στο Περιήλιο στις 21 Σεπτεμβρίου 1966. Βρίσκεται στα μισά του 24ου κύκλου περιστροφής του γύρω από τον Ήλιο, από την αρχή της Χριστιανικής εποχής που θα συμπληρώσει το 2016. Το 1932 συμπλήρωσε τον 23ο κύκλο του. Ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας βρίσκονται σε σύνοδο στις 3 Φεβρουαρίου 1993. Ο Ουρανός θα κινείται στις 15°- 18° του Σκορπιού (Ορθή Αναφορά 225°-227°). Σημειώστε ότι οι τρεις εξωτερικότεροι πλανήτες απέχουν το 1977, ακριβώς 30ο μεταξύ Τους. Βρίσκονται σε απόλυτη ισορροπία μεταξύ τους.
Ο Κρόνος βρισκόταν στο Περιήλιο στις 21 Αυγούστου 1973 και διανύει το 68 κύκλο του από τη Γέννηση του Χριστού. Ο Κρόνος και ο Ουρανός σχηματίζουν σύνοδο μεταξύ τους στις 14 Φεβρουαρίου 1988. Φέτος ο Κρόνος κινείται από την 0” μέχρι την 13” της Παρθένου σε Ορθή Αναφορά 150°-163°.
Ο Δίας ήταν στο Περιήλιο του στις 15 Μαΐου 1975. Συμπληρώνει το 167 κύκλο του από τη γέννηση Του Χριστού το 1980. Το 1977 κινείται από τη 0° Διδύμων ως τις 9° Λέοντος, Ορθή Αναφορά 90” και είναι σε σύνοδο με τον Δία την 1η Ιανουαρίου 1981.
Ο Άρης ήταν στο Περιήλιο του στις 26 Μαρτίου 1977 και θα ξαναβρεθεί πάλι στις 7 Μαρτίου 1979 κλπ. Κινείται από την 8° Δέοντος ως την 14° Αιγόκερω Ορθή Αναφορά 128°- 284°. Βρισκόταν σε σύνοδο με τον Δία στις 3 Σεπτεμβρίου 1977.
Οι Κινήσεις των εσωτερικών πλανητών σημειώνονται στις ημερήσιες εφημερίδες. Ο Ερμής που κινείται με την ταχύτερη απόκλιση έχει έναν κύκλο 23° ημερών Νότια-Βόρεια του Ισημερινού. Η Αφροδίτη κινείται Νότια-Βόρεια Περίπου σε 124 μέρες, ο Άρης θα βρίσκεται στον Ισημερινό στις 4 Αυγούστου 1978. Ο Δίας βρίσκεται περίπου 20° Βόρεια προχωρώντας προς Νότο, ο Κρόνος 13° Βόρεια προς Νότο, ο Ουρανός 16° Νότια προχωρώντας προς Νότια, ο Ποσειδώνας είναι στάσιμος στις 23° Νότια, ο Πλούτωνας στις 9ο Βόρεια κατεβαίνοντας προς Νότο, σε Μέσο Χρόνο Γκρήνουιτς.



Followers!!

Αναγνώστες