Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Ιδαίοι Δάκτυλοι

Σύντομη αναφορά


Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι είναι κατά τον Φερεκύδη 20 δεξιοί (άρρενες) και 32 οι αριστεροί (θήλυς). Άλλοι λένε έξι ή πέντε.
Μάγοι και γιατροί όλοι. Δημιούργησαν τον σίδηρο και το χαλκό, άρα δίδαξαν τα μέταλλα στον άνθρωπο. (Κέλμις τε καὶ Δαμναμενεὺς οἱ τῶν Ἰδαίων Δάκτυλοι πρῶτοι ἐν Κύπρῳ σίδηρον εὗρον. Δέλας δὲ ἄλλος Ἰδαῖος εὗρε χαλκοῦ κρᾶσιν, ὡς δὲ Ἡσίοδος, Σκύθης.)
Άλλοι λένε πως ήταν εκατό. Απόγονοί τους είναι οι Κουρήτες.

Από τους μαγικούς πάπυρους γνωρίζομε πως ήταν τιμημένοι Θεοί στις τελετές. Ειδικά ο Δαμναμενεύς που του ανήκαν ιερές βοές (ἐπίγραφε δὲ εἰς τὸν θρόνον, εἰς τὰ ὑποκάτω· ιη· ιεα ιωαυ Δαμναμενεὺς αβραη· αβραω αβραωα· δέσποτα Μουσῶν, ἵλαθί μοι, τῷ σῷ ἱκέτῃ, καὶ ἔσο εὐμενὴς καὶ εὐίλατος, φάνηθί μοι καθαρῷ τῷ προσώπῳ.)
Ακόμα, πάλι από τους μαγικούς πάπυρους, από το «Σύστασις προς Ήλιον» ξέρομε μια έκφραση του Ηλίου με τη μορφή του Δαμναμενέως. (…..ὥρᾳ τετάρτῃ μορφὴν ἔχεις ταύρου, γεννᾷς δένδρον καὶ λίθον παιδέρωτα (δηλαδή οπαλίνα), ὄρνεον τρύγονα (δηλαδή τρυγόνι), ἐπὶ γῆς ταῦρον, ὄνομά σοι Δαμναμενεύς·….)
Άλλοι λένε πως οι Ιδαίοι Δάκτυλοι έγιναν από την νύμφη Οιαξίδα (ὅτι δὲ νύμφη τῆς <Οἰαξίδοσ> γῆς <δραξαμένη> τοὺς καλουμένους Ἰδαίους Δακτύλους ἐποίησε,)
Ο αστερισμός της Μικράς Άκρτου (Κυνόσουρα) είναι των Ιδαίων Νυμφών. Υπάρχει όμως και μια παραθαλάσσια πόλη που ονομάζεται έτσι. Αυτή η πόλη είναι στη νήσο Σαλαμίνα. Η Μεγάλη Άρκτος είναι καταστερισμένοι οι Ιδαίοι Δάκτυλοι και οι Κουρήτες.
(καὶ ἡ Ῥέα τούτου ἐπιλαβομένη εὐτόκησεν καὶ εὐώδης ἐγένετο. οὐ τὸ Δίκτον ὄρος <σχεδὸν Ἰδαίοιό> φησιν· οὐ γάρ ἐστιν ἐγγύς, ἀλλὰ χίλιοί που στάδιοι. μεταξὺ δὲ δεῖ διαστεῖλαι, καὶ τὸ μὲν πρῶτον συνάπτειν ὅ μίν ποτε κουρίζοντα Δίκτῳ ἐν εὐώδει,> καὶ ἑξῆς <ὄρεος σχεδὸν Ἰδαίοιο ἄντρῳ ἐγκατέθεντο.> τὸ δὲ ὅλον· αὐτόν ποτε τεχθέντα καὶ κουρίζοντα ἐν τῇ Δίκτῃ τουτέστι κλαυθμυριζόμενον καὶ γινόμενον διὰ τοῦτο κατάφωρον ἔργον ποιουμένης τῆς Ῥέας λαθεῖν τὸν Κρόνον, εἰς τὰς πλησίας τοῦ Ἰδαίου ὄρους κατέθεντο, καὶ εἰς ἐνιαυτὸν Ἄρκτοι ἔτρεφον. ἐγεννήθη δὲ ὁ Ζεὺς ἐν τῇ Δίκτῃ τοῦτο δέ ἐστιν ἀκρωτήριον ἀνατεῖνον εἰς τὸ Λιβυκὸν πέλαγοσ, ἐτράφη δὲ ἐν τῇ Ἴδῃ μετενεχθεὶς ὑπὸ τῶν Κουρήτων λάθρα τοῦ Κρόνου εἰς τὸ ἄντρον. Δίκτῃ> ὤφειλεν %εἰπεῖν&, ἀλλ' οἱ ποιηταὶ εἰώθασιν ἐναλλάσσειν τὰ γένη, ὡς χώρα χῶρος, ὠνὴ ὦνος. Ἀντισθένης δὲ ἐν τοῖς ἁμαξιακοῖς φησὶ τροφὸν γεγονέναι τοῦ Διὸς Κυνόσουραν εἶναι τῶν Ἰδαίων νυμφῶν. ἀφ' ἧς εἶναι μέν, ὑπὲρ Νικόστρατον τῇ πόλει τῇ καλουμένῇ τοὔνομα. ἔκτισαν δὲ καὶ τὸν ἐν αὐτῆ λιμένα, καὶ τὸν περὶ αὐτὴν τόπον Κυνόσουραν τὸν τόπον κληθῆναι. ἐλθεῖν δὲ μετὰ τῶν Τελχίνων ὡς εἶναι τῆς Ῥέας παραστάτην, ὥσπερ Κουρῆτας καὶ Ἰδαίους Δακτύλους. Ἄρατος δὲ αὐτὴν καλεῖ Ἑλίκην ἐκ Κρήτης οὖσαν καὶ γενέσθαι Διὸς τροφόν. καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ οὐρανῷ τιμηθῆναι. ἔχει δὲ ἀστέρας ἐπὶ μὲν ἑκάστης γωνίας τοῦ πλινθίου α. ἐπὶ δὲ τῆς κέρκου λαμπροὺς γ. )


Αποσπάσματα -------------------------------------------------------------------------
τῶν Ἰδαίων καλουμένων δακτύλων σοφούς τινας πρώτους γενέσθαι λέγουσιν, εἰς οὓς ἥ τε τῶν Ἐφεσίων λεγομένων γραμμάτων καὶ ἡ τῶν κατὰ μουσικὴν εὕρεσις ῥυθμῶν ἀναφέρεται· δι' ἣν αἰτίαν οἱ παρὰ τοῖς μουσικοῖς δάκτυλοι τὴν προσηγορίαν εἰλήφασι.
Δάκτυλοι Ἰδαῖοι ἓξ καὶ πέντε φασὶ τούτους εἶναι, δεξιοὺς μὲν τοὺς ἄρσενας, ἀριστεροὺς δὲ τὰς θηλείας. Φερεκύδης δὲ τοὺς μὲν δεξιοὺς εἴκοσι λέγει, τοὺς δὲ εὐωνύμους τριάκοντα δύο. γόητες δὲ ἦσαν καὶ φαρμακεῖς· καὶ δημιουργοὶ σιδήρου λέγονται εἶναι πρῶτοι καὶ μεταλλεῖς γενέσθαι. ὠνομάσθησαν δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Ἴδης, ἀριστεροὶ μὲν αὐτῶν, ὥς φησι Φερεκύδης, οἱ γόητες, οἱ δὲ ἀναλύοντες δεξιοί. ὡς Ἑλλάνικός φησι, Ἰδαῖοι Δάκτυλοι ἐκλήθησαν, ὅτι ἐντὸς Ἴδης συντυχόντες τῆι Ῥέαι ἐδεξιώσαντο τὴν θεὸν καὶ τῶν δακτύλων αὐτῆς ἥψαντο. ὡς δὲ Μνασέας ἐν πρώτωι Περὶ Ἀσίας, Ἰδαῖοι Δάκτυλοι ἀπὸ τοῦ πατρὸς Δακτύλου καὶ τῆς μητρὸς Ἴδης. ὁ δὲ τὴν Φορωνίδα συνθεὶς γράφει οὕτως· ἔνθα γόητες Ἰδαῖοι Φρύγες ἄνδρες ὀρέστεροι οἰκί' ἔναιον, Κέλμις Δαμναμενεύς τε μέγας καὶ ὑπέρβιος Ἄκμων, εὐπάλαμοι θεράποντες ὀρείης Ἀδρηστείης, οἳ πρῶτοι τέχνην πολυμήτιος Ἡφαίστοιο εὗρον ἐν οὐρείηισι νάπαις, ἰόεντα σίδηρον, ἐς πῦρ τ' ἤνεγκαν καὶ ἀριπρεπὲς ἔργον ἔδειξαν.

καὶ τῶν θεῶν δὲ τοὺς πλείστους μυθολογοῦσι παρ' ἑαυτοῖς γενέσθαι τοὺς διὰ τὰς κοινὰς εὐεργεσίας τυχόντας ἀθανάτων τιμῶν· περὶ ὧν ἡμεῖς ἐν κεφαλαίοις τὰ παραδεδομένα διέξιμεν ἀκολούθως τοῖς ἐνδοξοτάτοις τῶν τὰς Κρητικὰς πράξεις συνταξαμένων. πρῶτοι τοίνυν τῶν εἰς μνήμην παραδεδομένων ᾤκησαν τῆς Κρήτης περὶ τὴν Ἴδην οἱ προσαγορευθέντες Ἰδαῖοι Δάκτυλοι. τούτους δ' οἱ μὲν ἑκατὸν τὸν ἀριθμὸν γεγονέναι παραδεδώκασιν, οἱ δὲ δέκα φασὶν ὑπάρχοντας τυχεῖν ταύτης τῆς προσηγορίας, τοῖς ἐν ταῖς χερσὶ δακτύλοις ὄντας ἰσαρίθμους. ἔνιοι δ' ἱστοροῦσιν, ὧν ἐστι καὶ Ἔφορος, τοὺς Ἰδαίους Δακτύλους γενέσθαι μὲν κατὰ τὴν Ἴδην τὴν ἐν Φρυγίᾳ, διαβῆναι δὲ μετὰ Μυγδόνος εἰς τὴν Εὐρώπην· ὑπάρξαντας δὲ γόητας ἐπιτηδεῦσαι τάς τε ἐπῳδὰς καὶ τελετὰς καὶ μυστήρια, καὶ περὶ Σαμοθρᾴκην διατρίψαντας οὐ μετρίως ἐν τούτοις ἐκπλήττειν τοὺς ἐγχωρίους· καθ' ὃν δὴ χρόνον καὶ τὸν Ὀρφέα, φύσει διαφόρῳ κεχορηγημένον πρὸς ποίησιν καὶ μελῳδίαν, μαθητὴν γενέσθαι τούτων, καὶ πρῶτον εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξενεγκεῖν τελετὰς καὶ μυστήρια. οἱ δ' οὖν κατὰ τὴν Κρήτην Ἰδαῖοι Δάκτυλοι παραδέδονται τήν τε τοῦ πυρὸς χρῆσιν καὶ τὴν τοῦ χαλκοῦ καὶ σιδήρου φύσιν ἐξευρεῖν τῆς Ἀπτεραίων χώρας περὶ τὸν καλούμενον Βερέκυνθον, καὶ τὴν ἐργασίαν δι' ἧς κατασκευάζεται· δόξαντας δὲ μεγάλων ἀγαθῶν ἀρχηγοὺς γεγενῆσθαι τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων τιμῶν τυχεῖν ἀθανάτων. ἱστοροῦσι δ' αὐτῶν ἕνα μὲν προσαγορευθῆναι Ἡρακλέα, δόξῃ δὲ διενεγκόντα θεῖναι τὸν ἀγῶνα τὸν τῶν Ὀλυμπίων· τοὺς δὲ μεταγενεστέρους ἀνθρώπους διὰ τὴν ὁμωνυμίαν δοκεῖν τὸν ἐξ Ἀλκμήνης συστήσασθαι τὴν τῶν Ὀλυμπίων θέσιν. σημεῖα δὲ τούτων φασὶ διαμένειν τὸ πολλὰς τῶν γυναικῶν ἔτι καὶ νῦν λαμβάνειν ἐπῳδὰς ἀπὸ τούτου τοῦ θεοῦ καὶ περιάμματα ποιεῖν, ὡς γεγονότος αὐτοῦ γόητος καὶ τὰ περὶ τὰς τελετὰς ἐπιτετηδευκότος· ἃ δὴ πλεῖστον κεχωρίσθαι τῆς Ἡρακλέους συνηθείας τοῦ γεγονότος ἐξ Ἀλκμήνης. Μετὰ δὲ τοὺς Ἰδαίους Δακτύλους ἱστοροῦσι γενέσθαι Κούρητας ἐννέα. τούτους δ' οἱ μὲν μυθολογοῦσι γεγονέναι γηγενεῖς, οἱ δ' ἀπογόνους τῶν Ἰδαίων Δακτύλων.


Η δυναμική σε κάθε μοίρα

Αρκετές ερμηνείες που είναι συμβολικά, πνευματικά και στατιστικά αποτελέσματα χαρακτηριστικών επιρροών, λαμβάνονται ως δεδομένα προκειμένου να ανταποκριθούν σε κάποιες μοίρες ατομικότητας. Είναι πιθανόν ότι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που προσδίδονται στις ατομικές μοίρες έχουν να κάνουν με ευαίσθητα σημεία που έχουν δημιουργήσει οι εκλείψεις, βασικές σύνοδοι ή η στενή σύνοδος του γεωγραφικού μήκους και γεωγραφικού πλάτους, ανάμεσα στο ηλιακό σύστημα και ένα καθορισμένο αστέρι καθώς και ποία σημεία έχουν καθοριστικά επηρεαστεί από τη διέλευση ενός πλανήτη το τελευταίο διάστημα.  Τις ερμηνείες και τις προδιαθέσεις που προσδίδουν οι μοίρες της Ατομικότητας, τις λαμβάνομε υπόψη στην ερμηνεία ενός αστρολογικού χάρτη.

Η λίστα τέτοιων σημείων που στοιχειώνουν την ζωδιακή ακολουθία είναι η εξής:
1)    Οι μοίρες που έχουν δημιουργηθεί από σημαντικά αστέρια,  νεφελώματα ή συγκροτήματα αστέρων.
2)    Οι Δεσμοί των πλανητών.
3)    Τα σημεία έξαρσης και πτώσης.
4)    Και κάποιες άλλες μοίρες που εκ πείρας εμφανίζονται να ασκούν κάποια σημαντική επιρροή.


Κριός
0ο Μία θετική φύση που δημιουργεί το δικό της πεπρωμένο. Ακμή του 1ου Σεληνιακού οίκου και μία καλούμενη Κρίσιμη Μοίρα.     
1ο Μοίρα της ιατρικής, χειρουργικής. Ένας οργανωτής.
2ο Μοίρα των αποστημάτων. Λογοτεχνικός και ποιητικός.
3ο Πουλιά και αεροπόροι. Συγκρούσεις. Βρογχοκήλη.
4ο Σκληρότητα.
5ο Ανικανοποίητες φιλοδοξίες.
6ο Ίκτερος
7ο Μοίρα της ζωής και του θανάτου.
8ο Μοίρα του θάρρους. Ανηθικότητα.
9ο Θρίαμβος μεγάλης καθολικότητας, τιμές.
10ο Πνευματικός θρίαμβος. Επιστημονικά ενδιαφέροντα. Μοίρα του ηλεκτρισμού.
11ο Πνευματική διαίσθηση.
12ο Ακμή του 2ου Σεληνιακού οίκου.
13ο Μοίρα του ιατρού. Ακόμα, της τροφής και του ποτού.
14ο Μοίρα συμφόρησης ή αυτοκτονίας.
15ο Πειστική ρητορεία, δημόσια ζωή.
16ο Παιδιά.
17ο Ρητορεία.
18ο Πνευματική ευφορία και ψυχικό πάθος.
19ο Έξαρση του Ήλιου. Πτώση του Κρόνου. Μία μοίρα τύχης.
20ο Αποστήματα. Ατυχήματα. Ηλεκτρισμός.
21ο Ελπίδα. Καλλιτεχνία.
22ο Μουσική.
23ο Φιλοσοφία.
24ο Λογοτεχνία. Ταξίδια.
25ο Ακμή του 3ου Σεληνιακού οίκου. Εξερεύνηση και ανακάλυψη.
26ο Μοίρα της φυματίωσης των πνευμόνων. Της αντίθεσης και της διαμάχης. Μαχητικοί ηγέτες. Μεγάλοι στρατιώτες εντοπίζονται στον άξονα του Κριού - Ζυγού.
27ο Επίμονος σκοπός. Μανία. Ο Άρης σε αυτή τη θέση δηλώνει κόκκινα μαλλιά.
28ο Δύναμη που στοχεύει στην πραγματοποίηση ενός υψηλού ιδανικού.
29ο Ένας προφήτης μίας νέας εντολής.

Ταύρος
0° Ισχύς καθώς έχουμε τον συνδυασμό παλιών αρχών σε νέες εφαρμογές. Μαγεία.
2ο Βαθμός συνωμοσία και στρατηγικής. Ισχυρός βαθμός δημιουργίας μεγάλων στρατηγών ή στρατηγικών αρχών.
3° Έξαρση της Σελήνης. Μια τυχερή μοίρα. Κάποιος που έχει εξοικείωση με την άσκηση της εξουσίας.
4° Ιδρυτής σχηματικής ομάδας, επιβολή νόμου και δικαίου.
5° Μυστικιστής, θεραπευτής, ερημίτης.
6° Μοίρα πολλών εχθρών.
7° Καθορισμένος και πολυμήχανος.
8° Οι ακμές του 4ου Σεληνιακού οίκου, μία σημαντική μοίρα.
9° Νευρασθένεια.
10° Αρχιτεκτονική (10° - 12°).
11ο Πειραματικός επιστήμονας.
12° Πίεση αέρος και βαρύτητας.
13° Κυκλοφορία χρήματος. Ατυχής για γάμο.
14° Πρώτο σημείο σταθεροποίησης. Μια τυχερή μοίρα. Θρησκευτική φύση.
15° Ανάπτυξη, μουσική.
16° Ζωγραφική. Σημαντικός διοργανωτής, σημαντική επιρροή σε οργανισμούς, διοργανώσεις.
17° Σκωληκοειδίτιδα.
17°14'   Βόρειος Δεσμός του Ερμή.
18° Ο καθοδηγητής σε μια φιλική συντροφιά.
19° Αυτοδημιούργητος άνδρας.
19°8' Βόρειος Δεσμός του Άρη.
20° Η ακμή του 5ου οίκου  της Σελήνης. Μια σημαντική μοίρα, ρητορεία.
21° Τα ταξίδια στο νερό.
22° Επιτυχία με οποιοδήποτε κόστος. 
23° Με υπομονή στη σκληρή εργασία.
24° Ποιητής και ερημίτης.
25° Απολυταρχικός και ασυνείδητος. Θάνατος συνεργάτη. Άσκημη φήμη.
26° Τύχη προερχόμενη από γάμο.
27° Μια καλότυχη μοίρα. Σταθερότητα, τύχη μέσα από την εργασία.
28° Λογοτεχνία, ισχυρή θέληση, οργανωτική ικανότητα.
29° Μοίρα της τύχης, του πεπρωμένου. Ευνοούμενος από την τύχη, μια δραματική περιοχή. Βαθμός διασήμων ηθοποιών.

Δίδυμοι
0° Μοίρα της ναυπηγικής. Επίσης η 1ο και 2ο μοίρα.
2° Μία μοίρα πρεσβευτική, κάτι που έχει να κάνει με τις πρεσβείες, τους απεσταλμένους.
3° Έξαρση του Βόρειου Δεσμού της Σελήνης. Ένα σημείο πνευματικής φώτισης. Ακμή του 6ου σεληνιακού σταθμού.
4° Μοίρα της αεροπλοΐας και της πνευματικής ικανότητας.
5° Μοίρα που δείχνει ήρεμη τύχη.
6° Μια μοίρα που δείχνει πνευματική λαμπρότητα και γλωσσική έκφραση. 
7° Μοίρα δύστροπης οργής.
8°  Ο Ωροσκόπος και ο Ουρανός του ωροσκοπίου των USA
9° Μοίρα ανθρωποκτονίας. Ανύψωση που επέρχεται μέσα από μια συνεργασία ή ένα γάμο.
10° Μια καλότυχη μοίρα.
12° Μοίρα της πραγματοποιήσιμης ελπίδας.
13° Μοίρα ατυχημάτων από τροχοφόρο μεταφορικό μέσον, επίσης βαθμός μίμησης και δράσης.
13° 43' Ο Βόρειος Δεσμός του Ουρανού.
14° Μοίρα της σιωπής από καταστρεμμένα φωνητικά όργανα.
15° Κληρονόμος κάποιου σπιτιού.
16° Ακμή του 7ου Σεληνιακού σταθμού. Μια σημαντική μοίρα. Μια μοίρα του ύπνου και της έκστασης.
16°11' Ο Βόρειος Δεσμός της Αφροδίτης.
17° Μία μοίρα ανθρωποκτονίας.
22° Μοίρα της λογοτεχνίας.
23° Πίστη: Μια στρατιωτική μοίρα. Επίσης επηρεάζει τη σπονδυλική στήλη.
25° Μοίρα νευρασθένειας.
28° Μοίρα της φυματίωσης των πνευμόνων.
29° Μοίρα μίμησης και δράσης.

Καρκίνος
0° Ακμή του 8ου σεληνιακού σταθμού της Σελήνης. Σημαντική μοίρα(1° - 3°) τυχερές μοίρες (1° - 2°) μοίρες της όρασης.
4° Μια ιατρική μοίρα.
5° Μοίρα ύπνου και ύπνωσης.(5°- 6°)
9°54' Ο Νότιος Δεσμός του Δία.
10° Ιστορική μοίρα.
11° Μοίρα ισχυρής μνήμης. Ακόμα, του καρκίνου και του αλκοολισμού.
12° Ακμή του 9ου σταθμού της Σελήνης. Μια σημαντική μοίρα.
13° Μοίρα εργασίας. Επίσης το ίδιο είναι οι: 12°, 14°, 15°, 16°.
14° Μια τυχερή μοίρα.
15° Έξαρση του Δία. Μια μοίρα αυτοκτονίας.
16° Μοίρα καθήκοντος.
19°34' Βόρειος Δεσμός του Πλούτωνα.
20° Μοίρα περιορισμού και εμποδίων.
23° Μοίρα πρόνοιας και προμελέτης.
23°11' Βόρειος Δεσμός του Κρόνου.
24° Μοίρα της μουσικής.
25° Ακμή του 10ου σταθμού της Σελήνης. Μια Σημαντική μοίρα.
27° Μοίρα των εργασιών αγροκτήματος και αντιπαροχής δικαιώματος είσπραξης.
28° Πτώση του Άρη. Έχει να κάνει με τα μαλλιά.
29° Μοίρα του άπληστου συλλέκτη.

Λέων
0° Ανθρωποκτονία.
3° Χολερική, οξύθυμη και πικρόχολη συμπεριφορά ή χαρακτήρας.
5° Ανθρωποκτονία. Αεροπορικά ατυχήματα.
6° Όραση. 
8° Ακμή του 11ου Σεληνιακού οίκου. Μια μοίρα Σημαντική. Αναιμία, ακοή.
9° Μικρά βάσανα, αλκοολισμός. Στρατός στο ναυτικό.
11°10'   Ο Βόρειος Δεσμός του Ποσειδώνα.
12° Μια μοίρα της ομορφιάς.
13° Μοίρα λογοτεχνίας.
15° Πρώτο σημείο της Αγάπης: Το σημείο του Λέοντα.
17° Μοίρα αεροπορίας: του αέρα και του φωταερίου.
18° Ιατρική και φαρμακευτική ικανότητα (18° - 22°).
19° Η πλάτη ή το παρελθόν.
20° Ακμή του 12ου σταθμού της Σελήνης. Μια σημαντική μοίρα. Μια μοίρα της πίστης. Μοίρες ανθρωποκτονίας. (20° - 24°).
21° Κωμωδία.
22° Σκωληκοειδίτιδα.
23° Η σκηνή.
25° Αλκοολισμός (25° - 26°), Αστρολογία (25° - 29°)

Παρθένος
3° Ακμή του 13ου Σεληνιακού οίκου. Μια σημαντική μοίρα. Σκωληκοειδίτιδα.
4° Άσθμα.
7° Από την 7η ως τη 10η μοίρα επηρεάζει όλα τα σχετικά με την ενδυμασία.
8° Μπερδέματα και ανακατέματα.
9° Τάσεις για αυτοκτονία.
10° Εξαγνισμός, καθαρισμός, εξευγενισμός και απλοποίηση σε απέριττη αληθινή φύση. Μία μοίρα της θεολογίας.
11° Μια αστρολογική μοίρα.
12° Εργασίες, επιχειρήσεις. (12° - 16°).
13° Θεατρικό επάγγελμα. Πόδια. 
14° Μοίρα αλλαγής και ευστροφίας. (13° - 14°).
15° Έξαρση του Ερμή.
16° Ακμή του 14ου σταθμού της Σελήνης. Μια Σημαντική μοίρα. Χριστιανικοί πρόεδροι. Μοίρα συμβολισμού.
17° Μοίρα ναυπηγίας ή κάτι που να συσχετίζεται με το νερό.
22° Μια στρατιωτική μοίρα. Διοικεί τη σκωληκοειδίτιδα. Κομμωτές.
24° Μοίρα της ζωγραφικής.  (24° - 26°).
25° Καρκίνος.
27° Διαβήτης.

Ζυγός
0° Ακμή του 15ου σεληνιακού σταθμού. Μια ευαίσθητη κι ευσυγκίνητη μοίρα.
3° Αποστήματα.
5° Ανθρωποκτονία.
6° Μοίρα των πουλιών. Αεροπορίας. Βρογχοκήλη.
7° Ξαφνικός θάνατος. Ζωώδης και αισθησιακή ζωή. 
9° Τόλμη, κουράγιο.
12°   Ακμή του 16ου Σεληνιακού Σταθμού. Μια ευαίσθητη μοίρα.
13° Φαγητό και ποτό.
15° Αυτοκτονία, αποπληξία. 
17° Ηλεκτρισμός.  (16° - 18°).
19° Πτώση του Ήλιου. 
21° Έξαρση του Κρόνου. Το θέατρο, η κωμωδία.
22° Καλλιτεχνικός. Ελπίδα. 
23° Μοίρα της ομοφυλοφιλίας. 
24° Μουσικός.
25° Ακμή του 17ου σταθμού της Σελήνης. Μια ευαίσθητη κι ευσυγκίνητη μοίρα. Λογοτεχνία.
26° Ανιχνεύσεις.
27° Κατανάλωση.
28° Φιλοξενία. Μαλλιά.

Σκορπιός
0° Αισθησιακή και γεμάτη πάθος μοίρα.
2° Συνωμοσία. 
3° Πτώση της Σελήνης.
6° Μυστικιστής και ηγέτης. Αυτός ο οποίος είναι ευμετάβλητος αλλά ηρεμιστικός και ανακουφιστικός.
8° Ακμή του 18ου σταθμού της Σελήνης. Μια σημαντική μοίρα.
10° Νευρασθένεια.
12° Εργασία, επιχειρήσεις. (12° - 16°).
13° Πίεση αέρος.
15° Το κέντρο της Αναγέννησης. Το σημείο του Αετού.
16° Ανάπτυξη. ζωγραφική.
17° Μουσική.
17°4" Ο βόρειος Δεσμός του Ερμή.
18° Σκωληκοειδίτιδα.
19° Η μοίρα της απληστίας, μια επιβλαβής μοίρα. Το κρίσιμο σημείο ανάμεσα στον πόλεμο που διεξάγεται μεταξύ του «Εγώ» και της υπέρτατης επιθυμίας. Έντονη και ζωώδης ζωή.
19°8' Ο Νότιος Δεσμός του Άρη. 
20° Ακμή του 19ου Σεληνιακού οίκου. Μια σημαντική μοίρα.
25° Σιωπή. Αλκοολισμός.
27° Λογοτεχνία, μνήμη.
28° Ζυθοποιοί.

Τοξότης
0ο Μοίρα του σχεδιασμού πλοίων (0° - 3°).
3° Έξαρση του Νότιου Δεσμού της Σελήνης. Πτώση του Βόριου Δεσμού της Σελήνης. Ακμή του 20ου Σεληνιακού οίκου. Μια σημαντική μοίρα.
4° Αεροπορία. 
6° Μοίρα της έκφρασης της γλώσσας. 
7° Μοίρα της καρδιάς.
9° Αυτοκτονία.
12° Ατυχήματα από τροχοφόρα.
13° Μοίρα της δράσης.
13°43' Ο Νότιος Δεσμός του Ουρανού.
14° Μοίρα της σιωπής, αναποφασιστικότητα.
16° Ακμή του 21ου σταθμού της Σελήνης.
16°11' Ο βόρειος Δεσμός της Αφροδίτης.
17° Μοίρα των γεγονότων της μεταβίβασης, της αλλαγής, της μεταβολής, της μεταβατικής περιόδου, του περάσματος από τον ένα τόπο στον άλλον. Τρυφερότητα, συναίσθημα, αγάπη. Ανθρωποκτόνος, ικανός για δολοφονία.
18° Δικαιώματα, αξιώματα, συγγραφικά δικαιώματα.
20° Πίστη. (20° - 23°).
21° Ανάπτυξη.
22° Μια στρατιωτική μοίρα.
23° Πίστη.
25° Νευρασθένεια.
28° Κατανάλωση.
29° Μίμηση, δράση ηθοποιίας.

Αιγόκερως
0° Το Κέντρο του Γαλαξία. Το περισσότερο σημαντικό σημείο στην αστρολογία. Η ακμή του 22ου σταθμού της Σελήνης. Μια φιλόδοξη μοίρα.
2° Όραση, άποψη.
3° Φαρμακευτική, ιατρική.
4° Ύπνος και έκσταση. (4° - 5°)
6° Αναλογία
7° Ασυνήθιστη ικανότητα.
9° Μοίρα της Ιστορίας.
9°54' Ο Νότιος Δεσμός του Δία.
10° Μνήμη.
11° Θρησκεία.
12° Ακμή του 23ου σταθμού της Σελήνης. 
14° Αυτοκτονία.
15° Πτώση του Δία. Μια μοίρα του καθήκοντος.
16° Μοίρα των σταθερών και ενιαίων θεμάτων. 
17° Διανοητικός, πνευματικός, κάποιος που ασχολείται με τη δημόσια διοίκηση.
19°34' Ο Νότιος Δεσμός του Πλούτωνα.
21° Μια επιστημονική μοίρα.
23° Κυβερνητική αρχή, εξουσία, κύρος ή δικαιοδοσία. μουσική.
23°11' Ο Νότιος Δεσμός του Κρόνου.
25° Ακμή του 24ου σταθμού της Σελήνης. 
26° Γαιοκτήμονες και γεωργοί.
27° Μαλλιά.
28° Έξαρση του Άρη. 
29° Μοίρα της συλλογής πραγμάτων.

Υδροχόος
0° Ανθρωποκτονία. (0° - 5°).
8° Ακμή του 25ου σταθμού της Σελήνης. 
9° Εκτελεστικός. Προεδρικός. 
10° Η αρχή των πραγμάτων. 
11°10' Ο Νότιος Δεσμός του Ποσειδώνα.
12° Αν ο Άρης κτυπιέται εδώ: Δολοφονία.
13° Μοίρα της ομορφιάς. Η λογοτεχνία.
15°0' Το Κέντρο της Ανθρωπότητας, το αγγελικό σημείο.
17° Κατάσταση ή θέση αέρος και φωταερίου.
18° Εκρηκτικότητα.
19° Το παρελθόν ή η πλάτη.
20° Ακμή του 26ου σταθμού της Σελήνης. Μια μοίρα της Πίστης.
22° Αστρολογική περιοχή (22° - 28°). 
23° Φιλανθρωπία, ευεργέτημα. 
25° Αλκοολισμός.

Ιχθείς
3° Ακμή του 27ου σταθμού της Σελήνης.
15° Πτώση του Ερμή.
16° Ακμή του 28ου Σεληνιακού οίκου.
27° Έξαρση της Αφροδίτης


Ο Ιερός Σεληνιακός Μήνας

Πρώτος Δεκανός – Αυξανόμενη Σελήνη – Μην Ιστάμενος (μήνας ανορθωμένος)
1. Νουμηνία, σημαίνει Νέα Σελήνη και ετυμολογικά προέρχεται από το νέος + μην. Η πρώτη ορατότητα της Σελήνης. Για τον Απόλλωνα. Ιερή ημέρα.
2. Μεταβλητή βροντή (ακαθόριστη τύχη).
3. Τριτόμηνις. Για τα γενέθλια της Αθηνάς.
4. Τετράς. Για τον Ερμή, την Αφροδίτη και τον Έρωτα. Ιερή ημέρα. Πλήρης Πεπρωμένου. Αποφεύγεται η θλίψη. Αρχή δημιουργίας ενός πλοίου. Αρχή δημιουργίας μιας οικογένειας. Επίσης για τον Ηρακλή, Ποσειδώνα και Απόλλωνα.
5. Για τον Όρκο και τις Ερινύες. Μην σπάτε κανένα όρκο. Σκληρή και φοβερή
6. Για τη γέννηση της Αρτέμιδας. Γεννιούνται έξυπνοι ομιλητές.
7. Πρώτο Τέταρτο Σελήνης (7-. Για τη γέννηση του Απόλλωνα. Ιερή ημέρα.
8. Για τον Ποσειδώνα, Θησέα και Ασκληπιό. Ιερή μέρα, καλή για θρησκευτικές παρατηρήσεις.
9. Ιερή ημέρα, μια καλή ημέρα προς όλες τις κατευθύνσεις.
10. Καλή ημέρα.
Δεύτερος Δεκανός – Μέσον της Σελήνης – Μην Μεσών (Μήνας που φθάνει στο μεσουράνημα)
11. Καλή ημέρα για θνητές εργασίες. Περιστροφή συμπλεγμάτων. Ο θερισμός του Σοφού.
12. Η καλύτερη ημέρα για θνητές εργασίες.
13. Για την Αθηνά. Αποφυγή σποράς.
14. Εξημέρωση θηρίων.
15. Διχομηνία - Πανσέληνος. Για τον Όρκο και τις Ερινύες. Μην σπάτε κανένα όρκο. Σκληρή και φοβερή. Ίσως επίσης και για την Αθηνά.
16. Για την Αρτέμιδα. Κακή για φύτευση.
17. Αλωνίστε και κόψτε ξύλα.
18. Μεταβλητή βροντή. (απροσδιόριστη τύχη).
19. Καλύτερη προς την εσπέρα.
20. Εικάς. Για τον Απόλλωνα. Φιλόσοφοι γεννιούνται. Καλύτερη τη μεσημβρία.
Τρίτος Δεκανός – Φθίνουσα Σελήνη – Μην Φθίνων
21. Καλύτερη την αυγή.
22. Τρίτο Τέταρτο (22-23). Μεταβλητή βροντή. (απροσδιόριστη τύχη).
23. Για την Αθηνά.
24. Πλήρης Πεπρωμένου. Αποφυγή θλίψης.
25. Για τον Όρκο και τις Ερινύες. Μην σπάτε κανένα όρκο. Σκληρή και φοβερή.
26. Μεταβλητή βροντή. (απροσδιόριστη τύχη)
27. Τρισεινάς. Ημισέληνος μόλις ορατή. Ανοικτά σταμνιά (πλατύστομα κυλινδρικά δοχεία). Καθέλκυση πλοίων.
28. Μεταβλητή βροντή. (απροσδιόριστη τύχη)
29. Παραλείπεται για τον Κοίλο Μήνα.
30. Τριακάς, Ένη και Νέα. Για την Εκάτη και το Θάνατο. Ερευνήστε την αλήθεια. Προγραμματίστε τον επόμενο μήνα.

Παρατηρήσεις
1. Αυτό το ημερολόγιο προορίζεται σε εκείνους που θέλουν να παρατηρήσουν τον Ιερό Μήνα, δηλαδή «Μην κατά Θείον», που σημαίνει το μήνα σύμφωνα με τις φάσεις της Σελήνης.

2. Η κύρια πηγή για τον Ιερό Μήνα είναι το «Έργα και Ημέραι» του Ησίοδου, το τελευταίο μέρος που αφορά στις Ημέρες και είναι οι στίχοι ll. 765-825.
760 ὧδ' ἔρδειν: δεινὴν δὲ βροτῶν ὑπαλεύεο φήμην.
φήμη γάρ τε κακὴ πέλεται, κούφη μὲν ἀεῖραι
ῥεῖα μάλ', ἀργαλέη δὲ φέρειν, χαλεπὴ δ' ἀποθέσθαι.
φήμη δ' οὔτις πάμπαν ἀπόλλυται, ἥν τινα πολλοὶ
λαοὶ φημίξωσι: θεός νύ τίς ἐστι καὶ αὐτή.
765 Ἤματα δ' ἐκ Διόθεν πεφυλαγμένος εὖ κατὰ μοῖραν
πεφραδέμεν δμώεσσι: τριηκάδα μηνὸς ἀρίστην
ἔργα τ' ἐποπτεύειν ἠδ' ἁρμαλιὴν δατέασθαι.
Έτσι κάνε: απέφευγε την είδηση που φοβίζει τους θνητούς ανθρώπους.
Διότι και είδηση άσχημη πλησιάζει, υψώνεται δε περισσότερο εύκολα επιπόλαιη,
παρουσιάζεται δε οδυνηρή, δύσκολη δε λογαριάζεται.
Η είδηση δε καμία χάνεται εντελώς, την οποία πολλοί
άνθρωποι την εκστομίζουν: και αυτή είναι τώρα κάποιος Θεός.
Ημέρες δε καλώς κατά τμήμα που διαφύλαξε ο Ζευς,
εκφράσαμε στους δούλους: τριακοστή του μήνα ευγενικά έργα και εποπτεύει και διαμοιράζεται φαγητό.

769 αἵδε γὰρ ἡμέραι εἰσὶ Διὸς πάρα μητιόεντος,
768 εὖτ' ἂν ἀληθείην λαοὶ κρίνοντες ἄγωσιν.
769 διότι αυτές οι μέρες είναι από το Δία από αυτόν το συνετό,
768 εφόσον κάθε φορά την πραγματικότητα οι άνθρωποι επιλέγουν να οδηγούν

770 Πρῶτον ἔνη τετράς τε καὶ ἑβδόμη ἱερὸν ἦμαρ:
τῇ γὰρ Ἀπόλλωνα χρυσάορα γείνατο Λητώ:
ὀγδοάτη δ' ἐνάτη τε, δύω γε μὲν ἤματα μηνὸς
ἔξοχ' ἀεξομένοιο βροτήσια ἔργα πένεσθαι:
ἑνδεκάτη δὲ δυωδεκάτη τ', ἄμφω γε μὲν ἐσθλαί
770 Η πρώτη πήγαινε και η τέταρτη μέρα και η έβδομη ιερή ημέρα:
στην οποία βέβαια ο Απόλλων που κρατά χρυσό ξίφος που γεννήθηκε από τη Λητώ: (είναι η έβδομη για τον Απόλλωνα)
η όγδοη μέρα δε και η ένατη, δύο επίσης μεν μέρες μηνός
διακρινόμενα προάγουν, ασχολίες με ανθρώπινα έργα:
ενδέκατη δε και δωδέκατη, και οι δύο μεν επίσης πλούσιες

775 ἠμὲν και ὄις πείκειν ἠδ' εὔφρονα καρπὸν ἀμᾶσθαι:
ἡ δὲ δυωδεκάτη τῆς ἑνδεκάτης μέγ' ἀμείνων:
τῇ γάρ τοι νῇ νήματ' ἀερσιπότητος ἀράχνης
ἤματος ἐκ πλείου, ὅτε ἴδρις σωρὸν ἀμᾶται:
τῇ δ' ἱστὸν στήσαιτο γυνὴ προβάλοιτό τε ἔργον.
775 αντί και πρόβατα να κουρεύεις και χαρούμενο καρπό να συλλέγεις:
η δε δωδέκατη ισχυρότερα καλή της ενδεκάτης:
διότι στη οποία ημέρα πλήρως, αληθώς να επιπλέουν τα νήματα της καλπάζουσας αράχνης,
όταν επειδή προνοητική σωρό συλλέγει:
σε αυτήν δε το ύφασμα υψώνει η γυναίκα και βάζει μπροστά και το έργο.

780 Μηνὸς δ' ἱσταμένου τρισκαιδεκάτην ἀλέασθαι
σπέρματος ἄρξασθαι: φυτὰ δ' ἐνθρέψασθαι ἀρίστη.
ἕκτη δ' ἡ μέσση μάλ' ἀσύμφορός ἐστι φυτοῖσιν,
ἀνδρογόνος δ' ἀγαθή: κούρῃ δ' οὐ σύμφορός ἐστιν,
οὔτε γενέσθαι πρῶτ' οὔτ' ἂρ γάμου ἀντιβολῆσαι.
780 Του μηνός δε λήγοντος τη δέκατη τρίτη μέρα να αλέθετε
τον καρπό (σπόρο φυτών) να αρχίζετε: τα φυτά δε ανατρέφονται καλύτερα.
Έκτη δε η μέση (στο μέσον του μήνα) πολύ επιζήμια για τα φυτά,
καλή δε για τη γέννηση αγοριού: εις δε την κόρη δεν είναι χρήσιμη,
και δεν γεννά πρώτιστα και δεν συναντάται κατά τύχη επομένως εις γάμο.

785 οὐδὲ μὲν ἡ πρώτη ἕκτη κούρῃ γε γενέσθαι
ἄρμενος, ἀλλ' ἐρίφους τάμνειν καὶ πώεα μήλων
σηκόν τ' ἀμφιβαλεῖν ποιμνήιον ἤπιον ἦμαρ:
ἐσθλὴ δ' ἀνδρογόνος: φιλέοι δ' ὅ γε κέρτομα βάζειν
ψεύδεά θ' αἱμυλίους τε λόγους κρυφίους τ' ὀαρισμούς.
785 ούτε μεν η πρώτη έκτη σε σύνδεση (ημέρα), η κόρη επίσης να γεννηθεί,
αλλά κατσικάκια να κομματιάζει και κοπάδι γιδοπροβάτων
τη μάνδρα και να πηγαίνεις αλλού την αγέλη σε ήπια ημέρα:
καλή δε για τη γέννηση αγοριού: για να αγαπήσει δε επίσης να λέγει τον χλευασμό
ψεύτικους και δόλιους λόγους και λόγους αποκρυπτόμενους και εγκάρδιες συνομιλίες.

790 μηνὸς δ' ὀγδοάτῃ κάπρον καὶ βοῦν ἐρίμυκον
ταμνέμεν, οὐρῆας δὲ δυωδεκάτῃ ταλαεργούς.
εἰκάδι δ' ἐν μεγάλῃ, πλέῳ ἤματι, ἵστορα φῶτα
γείνασθαι: μάλα γάρ τε νόον πεπυκασμένος ἐστίν.
ἐσθλὴ δ' ἀνδρογόνος δεκάτη, κούρῃ δέ τε τετρὰς
790 της όγδοης μέρας του μήνα δε χοίρο και βόδι υπερμουγκρίζουν
σφάζομε, τους ημίονους του υπομονετικούς δε εις τη δωδέκατη.
Την εικοστή μέρα δε στην μεγάλη, σε όλη την ημέρα, σοφός άνδρας
γεννιέται: πάρα πολύ διότι και είναι περιτυλιγμένος με ορθοφροσύνη.
Ευγενής δε για τη γέννηση αγοριού η δεκάτη, και η δε τετάρτη για το κορίτσι

795 μέσση: τῇ δέ τε μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς
καὶ κύνα καρχαρόδοντα καὶ οὐρῆας ταλαεργοὺς πρηύνειν
ἐπὶ χεῖρα τιθείς. πεφύλαξο δὲ θυμῷ
τετράδ' ἀλεύασθαι φθίνοντός θ' ἱσταμένου τε
ἄλγε' ἃ θυμβορεῖ μάλα γὰρ τετελεσμένον ἦμαρ.
Ἐν δὲ τετάρτῃ μηνὸς ἄγεσθαι οἶκον ἄκοιτιν
οἰωνοὺς κρίνας, οἳ ἐπ' ἔργματι τούτῳ ἄριστοι.
πέμπτας δ' ἐξαλέασθαι, ἐπεὶ χαλεπαί τε καὶ αἰναί:
ἐν πέμπτῃ γάρ φασιν Ἐρινύας ἀμφιπολεύειν
Ὅρκον γεινόμενον, τὸν Ἔρις τέκε πῆμ' ἐπιόρκοις.
795 εις το μέσον (Πανσέληνο): εις αυτή δε και τα πρόβατα και το βόδι που βαδίζουν συστρέφοντας τα πίσω πόδια ελικοειδώς με τα ελικοειδή κέρατα και το σκύλο με τα αιχμηρά δόντια και ημιόνους υπομονετικούς εις το χέρι να ορίζονται (κατοικίδια). Να είσαι προσεκτικός δε στην ψυχή (θυσία ή πνεύμα) την τετάρτη και στη φθίνουσα και στην ύψωση (όταν η Σελήνη φθίνει ή αυξάνει) να αποφεύγεται
τους πόνους (ότι δημιουργεί θλίψη) οι οποίοι είναι μέγιστα όμοιοι με θάνατο διότι πλήρης μέρα (τελειοποιημένη μέρα).
Εις δε την τετάρτη του μήνα οδήγησε στην κατοικία τη σύζυγο τους οιωνούς να επιλέξεις, οι οποίοι επί του έργου τούτου είναι οι καλύτεροι
τις πέμπτες δε να προφυλάσσεστε (να αποφεύγετε), επειδή και δυσχερείς και δύσκολες: εις την πέμπτη διότι λέγεται τις Ερινύες να υπηρετείς σαν δούλος τον Όρκο τον γεννημένο, τον Έριδα γέννησε (Έρις), θλίψη για τους επίορκους.

805 Μέσσῃ δ' ἑβδομάτῃ Δημήτερος ἱερὸν ἀκτὴν
εὖ μάλ' ὀπιπεύοντα ἐυτροχάλῳ ἐν ἀλωῇ
βαλλέμεν, ὑλοτόμον τε ταμεῖν θαλαμήια δοῦρα
νήιά τε ξύλα πολλά, τά τ' ἄρμενα νηυσὶ πέλονται.
τετράδι δ' ἄρχεσθαι νῆας πήγνυσθαι ἀραιάς.
805 εις το μέσον δε εις την εβδόμη της Δήμητρας το ναό στην παραλία
καλώς πάρα πολύ να βγάλεις το χυμό σε καλώς-στρογγυλά εις το αλώνι (αλέθει σιτάρι
ρίξετε κάτω, και τον υλοτόμο να κόψει για το εσωτερικό δωμάτιο κορμούς δένδρων
και για τα πλοία ξύλα πολλά και τα συνδεόμενα πλοία να είναι σε κίνηση
εις την τετάρτη ημέρα του μήνα δε να αρχίζει του ισχνού πλοίου η στερέωση.

810 εἰνὰς δ' ἡ μέσση ἐπὶ δείελα λώιον ἦμαρ,
πρωτίστη δ' εἰνὰς παναπήμων ἀνθρώποισιν:
ἐσθλὴ μὲν γάρ θ' ἥ γε φυτευέμεν ἠδὲ γενέσθαι
ἀνέρι τ' ἠδὲ γυναικί: καὶ οὔποτε πάγκακον ἦμαρ.
παῦροι δ' αὖτε ἴσασι τρισεινάδα μηνὸς ἀρίστην
810 ενάτη δε στο μέσον προς το απόγευμα καλύτερη ημέρα,
πρώτη δε ενάτη απαλλαγμένη του κακού εις τους ανθρώπους:
ευγενής μεν διότι και αυτή τουλάχιστον φυτεύομε επίσης παράγεται
σε άνδρα και επίσης σε γυναίκα: και ποτέ μοχθηρότατη μέρα.
εξάλλου δε και αυτές γνωρίζουν την ένατη μέρα του τρίτου δεκαημέρου (29η του μήνα) του μήνα ευγενέστατη

815 ἄρξασθαί τε πίθου καὶ ἐπὶ ζυγὸν αὐχένι θεῖναι
βουσὶ καὶ ἡμιόνοισι καὶ ἵπποις ὠκυπόδεσσι,
νῆα πολυκλήιδα θοὴν εἰς οἴνοπα πόντον
εἰρύμεναι: παῦροι δέ τ' ἀληθέα κικλῄσκουσιν.
τετράδι δ' οἶγε πίθον: περὶ πάντων ἱερὸν ἦμαρ
815 να αρχίσεις και του αγγείου (πιθάρι) και εις τον αυχένα τον ζυγό να θέσεις
σε βόδια και ημίονους και ίππους γρήγορους στα πόδια (γοργοπόδαρους),
πλοίο με πολλά καθίσματα γρήγορο σε θαλάσσιο πέρασμα με χρώμα κρασιού
έλκεται: λίγοι δε τα αληθινά επικαλούνται.
Εις την τετάρτη δε να ανοίγεις το αγγείο (πιθάρι): πέριξ όλων η ιερή ημέρα.

820 μέσση: παῦροι δ' αὖτε μετ' εἰκάδα μηνὸς ἀρίστην
ἠοῦς γιγνομένης: ἐπὶ δείελα δ' ἐστὶ χερείων.
αἵδε μὲν ἡμέραι εἰσιν ἐπιχθονίοις μέγ' ὄνειαρ,
αἱ δ' ἄλλαι μετάδουποι, ἀκήριοι, οὔ τι φέρουσαι.
ἄλλος δ' ἀλλοίην αἰνεῖ, παῦροι δὲ ἴσασιν.
820 το μέσον: λίγοι δε εξάλλου μετά την εικοστή μέρα του μήνα την καλύτερη
της αυγής της παραγόμενης: προς το απόγευμα (δειλινό) δε είναι χειρότερο.
Αυτές οι ημέρες είναι εις τους γήινους μεγάλο κέρδος,
οι δε άλλες πέφτουν στην τύχη (είναι χωρίς σύστημα), χωρίς ζημιά, δεν προσφέρουν κάτι.
άλλος (οποιοσδήποτε) δε διαφορετικά επαινεί, λίγοι δε θεραπεύονται.

825 ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ.
τάων εὐδαίμων τε καὶ ὄλβιος, ὃς τάδε πάντα
εἰδὼς ἐργάζηται ἀναίτιος ἀθανάτοισιν,
ὄρνιθας κρίνων καὶ ὑπερβασίας ἀλεείνων.
825 άλλη φορά γίνεται η ημέρα μητρυιά, άλλη φορά μητέρα.
αυτών και ευτυχισμένος και ευλογημένος, ο οποίος αυτά όλα
βλέποντας εργάζεται χωρίς ευθύνη για τους αθάνατους (θεούς)
τις κότες (όρνιθες) κρίνοντας και της παράβασης του νόμου μένων μακριά.

3. Οι Αρχαίοι Έλληνες υπολόγιζαν την ημέρα από το ηλιοβασίλεμα. Δηλαδή, η Τρίτη ξεκινά το ηλιοβασίλεμα της Δευτέρας. Η πρώτη μέρα του νέου μήνα (Νουμηνία = Νέα Σελήνη / πρωτομηνιά) εικάζεται να συμπίπτει με την πρώτη όψη της Νέας Ημισελήνου. Αυτό θα ήταν νωρίς το βράδυ μετά την 30η μέρα, η οποία για αυτό καλείται Ένη και Νέα. Σημειώστε πως στα νέα ημερολόγια, Νέα Σελήνη αναφέρεται η σύνοδος της Σελήνης με τον Ήλιο, δηλαδή το σκότος της Σελήνης. Για τους λόγους του Ιερού Μήνα, η Νέα Σελήνη (Νουμηνία) εμφανίζεται μια μέρα ή δύο μετά τη σύνοδο. Μπορεί να είναι απλούστερο να χρησιμοποιήσομε το σύστημα που επινοήθηκε από το Σόλωνα: η ελληνική μέρα κατά την διάρκεια της οποίας εμφανίζεται η σύνοδος, δηλώνεται Νέα και Παλαιά, η 30η . Η ακόλουθη ελληνική μέρα είναι τότε η Νουμηνία, η 1η. Δηλαδή στο πρώτο ηλιοβασίλεμα μετά τη σύνοδο αρχίζει η 1η του μήνα. Αν αυτό το σύστημα ακολουθείται, τότε το Πρώτο Τέταρτο θα πέσει την 7η ή την 8η, η Πανσέληνος θα πέσει την 14η ή την 15η και το Τρίτο Τέταρτο θα πέσει την 22η ή την 23η, ανάλογα με τον ακριβή χρόνο της συνόδου. Αν η 1η βασίζεται στην «πρώτη ορατότητα», όπως πιθανά έκανε ο Ησίοδος, οι Φάσεις της Σελήνης θα πέσουν μια μέρα νωρίτερα.

4. Για τους Κοίλους Μήνες (29 ημέρες), η 29η παραλείπεται, για τους Πλήρεις Μήνες (30 ημέρες), όχι. Η 30η μέρα είναι πάντα συμπεριλαμβανόμενη. Αυτή η ρύθμιση γίνεται για να εξασφαλίσει ότι η σύνοδος εμφανίζεται στην Παλαιά και Νέα (30η) ή πρώτη ορατότητα της Νουμηνία (1η).

5. Ο ορατός μήνας μπορεί να διαιρεθεί σε τέσσερις εβδομάδες: 1 ως 7, 8 ως 14, 15 ως 21, 22 ως 28. Εντούτοις οι αρχαίοι Έλληνες διαίρεσαν κανονικά το μήνα σε δύο μισά (Αύξηση και ελάττωση) ή σε τρεις Δεκανούς (αύξηση, μέσον, ελάττωση).

6. Θα παρατηρηθεί ότι οι αντίστοιχες ημέρες σε κάθε Δεκανό έχουν συχνά παρόμοιες θεότητες, τύχες, κ.λπ.

7. Ο Ησίοδος συστήνει διαφορετικές ημέρες για διαφορετικές δραστηριότητες (π.χ., προώθηση πλοίων). Αν θέλετε να ξέρετε πότε πρέπει να ευνουχίσετε τις αίγες, θα πρέπει να συμβουλευθείτε το κείμενο του Ησίοδου. Όπως αναμένεται, το τμήμα της Αύξησης είναι καλύτερο για την έναρξη των πραγμάτων, το τμήμα της Ελάττωσης για τη λήξη τους. Συνολικά το μισό της Αύξησης είναι πιο ευνοϊκό.

8. Ορισμένες ημέρες έχουν τα ειδικά ονόματα, τα οποία δίνονται μετά από τους αριθμούς τους. Εκτός από εκείνες που ήδη αναφέρθηκαν, είναι Τριτόμηνις η τρίτη του μήνα, Τετράς η τέταρτη μέρα του μήνα, Διχομήνια το μέσον του μήνα δηλαδή η Πανσέληνος, Εικάς η εικοστή του μήνα, Τρισεινάς η ένατη μέρα του τρίτου δεκαημένου, δηλαδή εικοστή ενάτη, Τριακάς η τριακοστή μέρα του μήνα. Αν και η 15η είναι επίσημα "Πανσέληνος", μπορεί να εμφανιστεί μια ημέρα ή δύο πιο μπροστά.

9. Οι αριθμοί: Με τον αρχαίο ελληνικό τρόπο, οι ημέρες στον πρώτο Δεκανό μπορούν να προσδιορίσουν "τη δεύτερη της Αύξησης της Σελήνης" ή "τη δεύτερη μέρα της Σελήνης" κ.λπ. Οι ημέρες στο δεύτερο Δεκανό μπορούν να προσδιοριστούν "πρώτη στο Μέσον" ως "δέκατη το Μέσον" ή "ενδέκατη", "δωδέκατη", "δέκατη τρίτη" μέχρι "δέκατη ένατη", μετά "εικοστή". Ο τελευταίος Δεκανός μπορεί να δηλωθεί από την απόλυτη θέση ("εικοστή τρίτη") ή τη σχετική θέση ("η φθίνουσα τρίτη", "η τρίτη μετά από την εικοστή"), αλλά υπολογίζεται κανονικά προς τα κάτω ως τη Νέα Σελήνη, "όγδοο της Φθίνουσας Σελήνης". Σημειώστε ότι "η τρίτη της φθίνουσας" θα μπορούσε να είναι είτε η 23η , είτε η 28η . Αυτή η ασάφεια περιπλέκει την ερμηνεία του κειμένου του Ησίοδου. Όταν υπολογίζεται προς τα κάτω, η "νωρίτερα δέκατη" είναι η 2η και "αργότερα η δέκατη" είναι η 21η, δεδομένου ότι η 10η προσδιορίζεται ως "δέκατη της Αύξησης"

10. Αν ακολουθείτε το σύστημα του Σόλωνα, τότε κοιτάξτε το χρόνο της συνόδου σε ένα ημερολόγιο. Εάν πέφτει ανάμεσα στα μεσάνυχτα και στο ημίφως, κατόπιν η Παλαιά και Νέα (30η ) είναι αυτή η ημερολογιακή ημέρα και η Πανσέληνος είναι την 15η (Διχομήνια). Διαφορετικά, εάν η σύνοδος είναι ανάμεσα στο ημίφως και τα μεσάνυχτα, τότε η Παλαιά και Νέα είναι ην επόμενη ημερολογιακή ημέρα και η Πανσέληνος είναι τη 14η , αν και δεν θα είναι ορατή έως ότου αρχίζει η 15η στο ημίφως (σούρουπο). Εάν η σύνοδος είναι μεταξύ της αυγής και του ημίφωτος, ο μήνας είναι πλήρης, διαφορετικά είναι κοίλος.

11. Μην, γενική του μηνός. «Η των μηνών υποφορά», είναι το πρόσχημα των Ιερών Μηνών. Από αυτό προέρχεται η λέξη Μήνη που σημαίνει Σελήνη.


πηγή: http://www.astro.gr/smf/index.php?board=40.0

Ορφέως Λιθικά Κηρύγματα

Λίθος κρύσταλλος ὁ πᾶσι γνώριμος. Οὗτος
ὠνόμασται μὲν ἀπὸ τῆς κρυσταλλοειδοῦς καὶ διαυγοῦς
ὄψεως. Ἔχει δὲ καὶ φυσικὰς ἐνεργείας τοιαύτας·
εἴ τις αὐτὸν ἐπάνω θείη κατὰ ξηρῶν δᾴδων ἢ καὶ ἄλλης
τινὸς ὕλης εὐπρήστου καὶ ταχέως ἀντιλαμβανομένης
πυρός, ὁ δὲ ἥλιος ἐξ ἐναντίας αὐτὸν ταῖς ἀκτῖσι περι-
αστράψει, πρῶτον μὲν ὀλίγην τινὰ καὶ οὗτος ἀκτῖνα
πρὸς τὴν παρακειμένην ὕλην ἐκπέμπει· ἔπειτα καὶ καπνὸν
ἐγείρει, μετὰ δὲ τοῦτο καὶ φλόγα πολλήν. Καὶ τοῦτο
τὸ ἱερὸν πῦρ ὠνόμαζον καὶ οἱ παλαιοὶ τῶν Ἑλλήνων.
Τὸ δὲ θαυμαστότερον ὅτι καὶ αὐτὸν τὸν τῆς φλογὸς
αἴτιον λίθον ἁρπάζων τις ἐκ τῆς ἀναφθείσης ὕλης καὶ
ταῖς χερσὶ κρατῶν ψυχρὸν εὑρίσκει καθὼς τὸ πρότερον.
Φασὶ δὲ ὅτι καὶ τοῖς νεφροῖς περιδεθεὶς τὸν νοσοῦντα
τούτους ἰᾶται. 
0579, 012, 2, 1 Λίθος γαλακτίτης, ὃν καί τινες τῶν παλαιῶν
οἱ μὲν ἀνακτίτην, οἱ δὲ λήθαιον ἀπεκάλεσαν, ἀλλὰ γαλα-
κτίτην μὲν ὅτι τριβόμενος ἰχὼρ ἀπορρέει καθάπερ γάλακτος,
ἀνακτίτην δὲ καὶ λήθαιον, ὅτι φορῶν τις αὐτὸν καὶ προσιὼν
τοῖς οἰκείοις δεσπόταις καὶ ὁμιλῶν εὐμενεῖς αὐτοὺς
εὑρίσκει καὶ λήθην λαμβάνοντας τῶν αὐτοῦ πολλάκις
κακῶν· ὅτι καὶ οἱ Ἕλληνες προσιόντες τοῖς ἱεροῖς τῶν
θεῶν αὐτὸν ἐφόρουν ὡς δι' αὐτοῦ τὸ θεῖον ἐξιλεούμενοι.
Ἔχει δὲ καὶ ἑτέραν τινὰ ἐνεργείαν· αἰγῶν ἢ προβάτων
πολλάκις ἀποσβεννυμένων καὶ λειπομένων τοῦ γάλακτος,
εἴ τις αὐτὸν τρίψας τε καὶ λεάνας καὶ μετὰ ἅλμης μίξας
ἐπιρρανεῖ τὸ ποιμνίον ἐπιμελῶς, εὔροιαν αὐτοῖς προ-
ξενήσει τοῦ γάλακτος ὥστε τὰς μητέρας σκιρτώσας μεθ'
ἡδονῆς παρέχειν τοῖς ἑαυτῶν γεννήμασι τοὺς μαστούς. 
Λέγουσι δὲ καὶ γυναιξὶ τὸ αὐτὸ δύνασθαι ποιεῖν
πρὸς γαλακτοτροφίαν τριβόμενος καὶ πινόμενος. Ἀλλὰ
καὶ περιαυχένιος τοῖς νηπίοις καταδεσμούμενος ἀπείργει,
φασί, πάντα φθόνον, καὶ ἄνοσον καὶ ἀνεπιβούλευτον
διαφυλάσσει τὸ νήπιον, καὶ ὅτι τὸν τοῦτον φοροῦντα
βασιλεῖς αἰδοῦνται καὶ δῆμοι καὶ δικασταὶ καὶ ἄρχοντες
καὶ ἁπλῶς ἡδὺς τοῖς πᾶσι δοκεῖ, κἂν ἀλλότριοι καὶ
ἐθνικοὶ τύχωσιν. Ἔστι δὲ τὴν χροιὰν ἔντεφρος, ἁρμόζει
δὲ καὶ πρὸς ὀφθαλμῶν ἕλκη καὶ ῥεύματα τριβόμενος
καὶ μετὰ ὕδατος ἀλειφόμενος.
0579, 012, 3, 1 Λίθος εὐπέταλος ὁ καὶ δενδραχάτης· ὠνόμασται
δὲ οὕτως ὅτι καθάπερ πέταλα δένδρων ἐν αὐτῷ δια-
φαίνονται μετὰ κλάδων συνεχεστέρων. Ζώνας διαφα-
νεῖς ἔχει ἐν ἑαυτῷ. Ἔχει δὲ καὶ ἔξωθεν μέρος τι μέλιτος
χρῶμα καὶ ἕτερον κηροῦ εἶδος, ἔσωθεν δὲ ὑπόλευκα
διαφανέστατα δενδρύφια. Ἁρμόζει δὲ τοῖς οἰκονο-
μοῦσι πράγματα· πιθανὸν γὰρ καὶ εὔπορον τὸν ἐγχει-
ροῦντα ποιεῖ. Συμβάλλεται δὲ καὶ τοῖς ἐν ἀγρῷ σπεί-
ρουσι· περιτιθέασι αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρα ἢ εἰς τὸν τράχηλον· 
τοῦτον ἔχων σπορεὺς πολυπλασίονα γεωργήσει. Καὶ
ἁπλῶς εἰπεῖν μεγάλας ὠφελείας ἔχει ὁ λίθος. Ἔτι
μὴν καὶ εὐπορίαν δίδωσι τῷ φοροῦντι. Χάρασσε δὲ
εἰς τὸν λίθον Ἑρμῆν τέλειον τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ βαλάντιον
φέροντα τῇ δὲ δεξιᾷ βιβλίον, πρὸς δὲ τοῖς ποσὶ κυνοκέ-
φαλον τὰς χεῖρας ἐκτείνοντα ὥσπερ εὐχόμενον.
0579, 012, 4, 1 Λίθος ἐλαφοκερατίτης· ὠνόμασται δὲ καὶ οὗτος
ἀπὸ τῆς θέας· ἐλάφου γὰρ ἔοικε κέρατι καὶ οὐκ ἂν
εὐκόλως τις διαγνοίη ὁρῶν πότερον ἢ κέρας ἐστὶν ἢ
λίθος πρὸ τοῦ καὶ τῇ χειρὶ κρατῆσαι τοῦτον καὶ ἐκ τῆς
ἀντιτυπίας τε καὶ σκληρότητος κατὰ ἀλήθειαν ἐπιγνῶναι.
Θαυμαστὴν δὲ τούτου φασὶ τὴν ἐνεργείαν. Εἰ γάρ
τις αὐτόν, φασί, κατατρίψας καὶ μίξας ἐλαίῳ φαλάκρας
ἐπιχρίσειε, συνεχέστερον ἀναβλαστήσουσι τρίχες νέαι
καὶ κομητὴς ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ φαλακροῦ φανήσεται.
Ἀλλ' ὅτι καὶ τοῖς νεονύμφοις ἔρωτα πρὸς ἀλλήλους
ἐμποιεῖ καὶ ὁμοφροσύνην φορούμενος καὶ διαφυλάττει
τοὺς πόθους αὐτοῖς μέχρι γήρως. 
0579, 012, 5, 1 Λίθος ὁ καλούμενος ζαμπίλαπις, ὅστις φύεται
μὲν παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου, ὥστε καὶ
ὑπὸ τῶν ῥευμάτων αύτοῦ γυμνούμενος φανεροῦται.
Περιδεσμούμενος δὲ ταῖς ἀμπέλοις πολυσταφύλους
αὐτὰς καὶ εὐφόρους παρασκευάζει.
0579, 012, 6, 1 Λίθος ἴασπις, ὁ καὶ πᾶσι πρόδηλος. Χρήσιμος
δὲ καὶ οὗτος, ὥς φασι, ταῖς ἀρούραις πρὸς εὐφορίαν.
Ἀλλὰ καὶ ὑετόν, ὡς λέγουσιν Ἕλληνες, ἐξ ἀνομβρίας
κατάγειν ἐπὶ ταύτας. Δύναται καὶ ἀποτρέπειν ἐπιληψίαν,
καθὼς καὶ οἱ πολλοὶ μαρτυροῦσιν.
0579, 012, 7, 1 Λίθος λύχνις ὁ καὶ λυχνίτης λεγόμενος. Τοῦτον
δὲ πολυωφελέστατον εἶναι λέγουσι. Καὶ γὰρ ἀπο-
κωλύειν χαλάζας καὶ πᾶσαν φθορὰν ὅσαι γίνονται κατ'
ἀγρούς. Ἀλλὰ καὶ, ὥσπερ ὁ κρύσταλλος, καὶ αὐτὸν
ἄνευ πυρὸς φλόγα πέμπειν. Ἔχειν δὲ καὶ ἐναντίας
δυνάμεις. Παφλάζοντος μὲν γὰρ τοῦ λέβητος ἐπιρ-
ριπτούμενον ἐν αὐτῷ ὑποχλιαίνειν αὐτόν. Τοὐναντίον 
δὲ ψυχροῦ τυγχάνοντος ταχύτερον τοῦτον παρασκευάζειν
ζέειν τε καὶ ἀναπαφλάζειν.
0579, 012, 8, 1 Λίθος τοπάζιος, ὃς καὶ τόπαζος καλεῖται. Οὗτος
τίμιός ἐστι καὶ πολύτιμός διὰ τὸ σπανίως εὑρίσκεσθαι.
Γεννᾶται δὲ ἐν τῇ Ἰνδικῇ. Ὅμοιος δέ ἐστι τῷ κρυ-
στάλλῳ, ἔξαυγος καθὰ καὶ ὁ κρύσταλλος. Ὁ μέντοι
τοπάζιός ἐστι χλωρός, οὐ λίαν ἐοικὼς σεύτλου χροιᾷ,
στιβαρός, πυκνός, διαυγής. Οὗτός ἐστιν ὁ ἄρσην, ὁ
δὲ θηλυκὸς ἐλαφρότερος τάς τε ἀκτῖνας πρὸς τὰς αὐγὰς
τοῦ ἡλίου ἡδυτέρας βάλλει παρὰ τὸν ἄρσενα. Ἐπὶ
πάντων δὲ καθόλου εἷς ὁ σκοπὸς πρόκειται τῶν τε ἀρσε-
νικῶν καὶ τῶν θηλυκῶν λίθων. Δέον οὖν τοῖς μὲν ἄρσεσι
τὸν ἀρσενικὸν διδόναι φόρον, ταῖς δὲ θηλείαις τοὺς
0579, 012, 8, 11 θηλυκούς. Λαβὼν οὖν τὸν προκείμενον λίθον ἐπιχάραζε
αὐτῷ Ποσειδῶνα ἐν ἅρματι ἱππικῷ ἑστῶτα καὶ τῇ μὲν
εὐωνύμῳ τὰς ἡνίας κρατοῦντα τοῦ ἅρματος, τῇ δεξιᾷ
δὲ ἀσταχύας, ἔστω δὲ ἐπ' αὐτῷ καὶ ἡ Ἀμφιτρίτη. Οὗτος 
τελεσθεὶς καὶ φορούμενος πολλὴν ἀγάπην περιποιεῖται
τοῖς ἔχουσι καὶ πολλῶν ἀγαθῶν δοτὴρ γίνεται. Ἔτι
δὲ καὶ κατὰ θάλατταν ἀκίνδυνον τὸν φοροῦντα διατηρεῖ,
καὶ κέρδη μεγάλα διὰ τὰς ἐμπορίας περιποιεῖται. Ἀλλὰ
καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς νοσοῦσιν, ὥστε πᾶσαν ὀφθαλμίαν
ἰᾶσθαι. Οὐδὲν δὲ ἕτερον ἀξιόλογον ἱστορεῖται περὶ
αὐτοῦ. Φυλακτήριον δέ ἐστι κράτιστον. Καὶ πρὸς
ὑδρομαντείας ἄκρως ποιεῖται. Ἐὰν δέ τις σταφυλῆς
θαλασσίας οἶνον πίῃ καὶ εἰς μανίαν περιτραπῇ τρίψας
τὸν λίθον ἐπὶ ἀκόνης μεθ' ὕδατος δίδου τῷ μαινομένῳ·
περίαψον δὲ αὐτῷ τὸν τράχηλον τὸν λίθον καὶ ἰαθήσεται.
Ἐπίχαριν δὲ τὸν φοροῦντα τοῖς ὁμιλοῦσι ποιεῖ, καὶ
ῥητορικώτερον ἐν τοῖς λόγοις.
0579, 012, 9, 1 Λίθος ὀψιανός. Οὗτος τὴν κλῆσιν ἔλαχεν ἀπὸ
τοῦ ἐξ αὐτοῦ προβλέπειν καὶ προμαντεύεσθαι τοὺς
παλαιοὺς τὰ μέλλοντα. Τρίβοντες γὰρ αὐτὸν καὶ 
ἅμα τῇ εὐωδεστάτῃ σμύρνῃ μιγνύντες καὶ κατὰ πυρὸς
ἐπιρραίνοντες πρὸς τὰς κινήσεις αὐτοῦ καὶ τὰ ἅλματα
καθάπερ ἐκ τοῦ ἅλματος καὶ οἱ ἡπατοσκόποι τῶν μελ-
λόντων κατεστοχάζοντο. Λέγουσι δὲ αὐτὸν καὶ νεύρων
χαλεπὰ πάθη ἰᾶσθαι ἐπιπασσόμενον καὶ ἐπαλείφειν
λεπίδας.
0579, 012, 10, 1 Λίθος χρυσόθριξ, ὁ καὶ τοῦ ἡλίου καλούμενος.
Διπλοῦς οὗτος τὸ εἶδος, ὁ μὲν ἐοικὼς κρυστάλλῳ,
πλὴν ὅσον καθάπερ ἀκτῖνές τινες ἢ τρίχες αὐτῷ ἐμπεφύ-
κασιν, ὁ δὲ τῷ χρυσολίθῳ κατὰ πᾶν ὅμοιος, πλὴν ὅσον
καὶ αὐτῷ καθάπερ ἀκτῖνες αἱ τρίχες περιαυγάζονται.
Διὸ καὶ οἱ μὲν ἀπὸ τῶν τριχῶν αὐτοὺς χρυσότριχας
ὠνόμασαν, οἱ δὲ ἀπὸ τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ἡλίου λίθους.
Φορούμενοι δὲ οὗτοι, φασίν, εὐπρεπεστέρους καὶ
σεμνοτέρους τοὺς ἀνθρώπους ποιοῦσι καὶ παρὰ πᾶσιν
αἰδοῦς ἀξίους.
0579, 012, 11, 1 Λίθος μάγνης, ἡ καὶ μαγνῆτις λεγομένη, ἥστινος
τὴν φύσιν καὶ τὴν ἐνέργειαν καθ' ἑκάστην ὁρᾶν ἔστιν
ἕλκουσαν διὰ τοῦ ἀέρος τὸν σίδηρον πρὸς ἑαυτὴν ὥσπερ
ἐρῶσαν αὐτοῦ καὶ τοῦτον πρὸς ἑαυτὴν ἁρπάζουσαν. 
Ταύτην φασὶ διακριτικὴν ἔχειν δύναμιν τῆς τε καθα-
ρευούσης γυναικὸς ἀπ' ἀλλοτρίου ἀνδρὸς καὶ τῆς μοι-
χευομένης. Εἰ γάρ τις αὐτὴν λαθραίως ὑπὸ τὰ στρώματα
θείη, ἡ μὲν καθαρά τε καὶ φίλανδρος εἰς ὕπνον κατε-
νεχθεῖσα φυσικῇ τινι δυνάμει τῆς λίθου τάς τε χεῖρας
ἁπλοῖ πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ περιφύεται. Ἡ δὲ πόθοις
ῥυπαροῖς καὶ ἀλλοτρίοις κατεχομένη ἀφυπνώσασα τῆς
κλίνης ἀπαράσσεται καὶ καταπίπτει. Ἀλλὰ καὶ δύο
ταύτην ἀδελφῶν φορούντων πάσης ἔριδος αὐτοὺς ἀπαλ-
λάττει καὶ φιλονεικίας, καὶ ὁμόνοιαν ἐμποιεῖ. Καὶ
πρὸς τὸ θέλξαι δὲ καὶ πεῖσαι λαὸν ἐπιτηδειοτάτη βαστα-
ζομένη ἢ καὶ φορουμένη κατὰ τοῦ στήθους. Καὶ ἄλλας
πλείστας ἔχει δυνάμεις. Ἔστι δὲ καὶ πρὸς ἀγωγὴν
γυναικῶν χρήσιμος καὶ πρὸς συστάσεις λαμπρῶν ἀνδρῶν,
πρὸς δὲ τὰς ἐμπορίας πάσας κερδέμπορος. Ἐὰν γυνὴ
αὐτὴν φορῇ, ἐρασθήσεται αὐτῆς ὃν ἂν βουληθῇ. Ἐπι-
χάρασσε δὲ τῷ λίθῳ Ἀφροδίτην ἕλκουσαν ἄνδρα ἀπὸ
τοῦ κρασπέδου τῇ εὐωνύμῳ χειρί, τῇ δὲ δεξιᾷ δεικνύουσαν
μῆλον. Οὗτος ὁ λίθος ὁμόνοιαν πολλὴν ποιεῖται 
ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ καὶ ἀδελφοῖς καὶ φίλοις, ἔτι δὲ καὶ
πρὸς πάντας ἐπιχαρίτους, εὐπειθεῖς παρασκευάζει τοὺς
φοροῦντας αὐτὸν καὶ εὐομίλους ποιεῖ. Ῥήτορσι δὲ
ἄκρως ἐνεργεῖ καὶ τοῖς δημηγοροῦσι καὶ τοῖς διὰ λόγων
ἀγωνισταῖς. Πειθὼ γὰρ ποιεῖ καὶ εὐπρέπειαν, καὶ
λόγων εὑρετικός ἐστι. Νίκην δὲ καὶ δύναμιν πᾶσι
δίδωσιν, ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπὸ τῶν μάγων γινόμενα εὐθετεῖ
καλῶς.
0579, 012, 12, 1 Λίθος ἡ ὀφιῆτις. Αὕτη τριβομένη, φασίν, καὶ
ἐπιπασσομένη πᾶσιν ἕλκεσί τε καὶ τραύμασιν ὑγείας
περιποιητική.
0579, 012, 13, 1 Λίθος ὀφίτης ἕτερος. Οὗτος ἀπὸ τοῦ ἀντι-
φάρμακον εἶναι τῶν ὄφεων ὑπὸ τῶν παλαιῶν ὠνόμασται.
Καὶ ὀφθαλμοῖς δὲ ἀμβλυωποῦσιν ὀξυωπίαν παρέχει
καὶ κεφαλαλγίαν παύει καὶ βαρυηκοίαν καθαίρει οὕτως
ὥστε καὶ λεπτῆς ὁμιλίας τὸν φοροῦντα τοῦτον λοιπὸν
ἀκούειν δύνασθαι. Φασὶ δὲ καὶ τὸν ἀκίνητον πρὸς 
ἀφροδίσια καὶ ἠλίθιον ὑπὸ τούτου πρὸς κίνησιν καὶ
ἐπιθυμίαν ἔρχεσθαι. Καὶ θυμιώμενον δὲ ἑρπετὰ πάντα
διώκειν, οὐ τὰ πλησίον μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰ πόρρωθεν
ἐκ φωλεῶν αὐτῶν.
0579, 012, 14, 1 Λίθος ὀστρίτης καλούμενος τριβόμενος καὶ σὺν
οἴνῳ πινόμενος ὀδυνήφατος, ἤγουν παντὸς ἀλγήματος
καταπαύων ὀδύνας.
0579, 012, 15, 1 Ἀδελφὴ τούτοις καὶ ἡ ἐχῖτις, ἀπὸ τῆς ἐχίδνης
ὀνομαζομένη, ἥτις καὶ τοῦ παλαιοῦ, φασί, Φιλοκτήτου
τὸ σκέλος ἰάσατο κατὰ τοῦ ἐν αὐτῷ τραύματος τοῦ
πολυετοῦς καὶ ἀνιάτου συνεχέστερον ἐπιπασσομένη.
0579, 012, 16, 1 Λίθος ὁ σιδηρίτης, ὃν καί τινες ἔμψυχον ὀρείτην
καλοῦσιν· ὠνόμασται δὲ καὶ οὗτος ἀπὸ τῆς φύσεως,
ἀλλὰ καὶ τῆς κατὰ τὸν τόπον εὑρέσεως, εὑρίσκεται μὲν
γὰρ ἐν τοῖς ὄρεσιν. Ἔστι δὲ τὴν μὲν θέσιν στρογγύλος
ἢ καὶ ὡς ὑποστρόγγυλος, τὴν δὲ φύσιν τραχύς, στιβαρός,
μελανόχροος καὶ πυκνός. Καὶ πάντοθεν δὲ αὐτὸν 
περιέχουσιν ἶνες ὅμοιαι ῥυτῖσιν ἢ καὶ γραμμαῖς. Τοῦτον
πρὸς ἀποτροπὴν πάντων τῶν ἑρπετῶν φασι χρησιμώτατον
εἶναι καὶ οἵ γε τὴν Λιβυὴν τὴν ἄνυδρον καὶ ἰοβόλων
γέμουσαν διερχόμενοι τοῦτον φοροῦντες καὶ ὥσπερ
καθοπλιζόμενοι διὰ μέσων τῶν ἰοβόλων πορεύεσθαι
κατετόλμων. Φασὶ δὲ καὶ μαντικὸν εἶναι, καί τινα
νηστεύοντα καὶ καθαίροντα ἑαυτόν, καὶ τοῦτον δὲ αὐτὸν
τὸν λίθον καθαροῖς ὕδασι ἀπονίπτοντα ἀλλὰ καὶ λευκοῖς
λίνοις περιελίττοντα, εἶτα καὶ λύχνους ἀνάπτοντα ἐξαίφνης
ἀκούειν ὥσπερ νεογενοῦς τινος βρέφους φωνὴν καὶ πυνθα-
νομένου τινος ἀποκρίνεσθαι, ἔπειτα πρὸς τὸ τέλος καθάπερ
ἔμψυχον ἀποπνέειν. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν Ἑλλήνων παῖδες
οἱ τοῖς κτίσμασι λατρεύειν ἐθέλοντες καὶ δαιμονίων
φωνῶν ἀκούειν σπουδάζοντες. Ἡμεῖς δὲ τοῦ μὴ καὶ
ταῦτά τινας ἀγνοεῖν ἕνεκα παραθέντες ἐνταῦθα καὶ ταῦτα
πρὸς τὰ λοιπὰ βαδιούμεθα. Ὅσα γάρ φασι τὰς ῥίζας
τῶν βοτανῶν δύνασθαι, τοσαῦτα καὶ τὰς τῶν λίθων φύσεις.
Τοσαύτην γὰρ δέ φασι δύναμιν τοῦτον τὸν σιδηρίτην 
ἔχειν, ὥστε κἂν πάντα τὰ ἑρπετὰ παμπληθεὶ κατά τινος
ἐφορμῶσι, διὰ μέσου τούτων ἀβλαβῆ τὸν φοροῦντα τὸν
λίθον τοῦτον πορεύεσθαι, οὐκ ἀβλαβῆ δὲ μόνον, ἀλλὰ
καὶ φυγαδευτήν· εὐθὺς γὰρ αὐτὰ πάντα πρὸς φυγὴν
ὁρμᾶσθαι μὴ φέροντα τὴν φυσικὴν αὐτοῦ πνοήν τε καὶ
δύναμιν. Πολλάκις δέ τις καὶ ἐν κυνηγησίοις σχολάζων
καὶ ἐν ἐρήμοις ἢ ὄρεσι καθεύδειν ἀναγκαζόμενος μέσον
τῶν θανασίμων ὄφεων καὶ σκορπίων οὐδὲν ἐξ αὐτῶν
πείσεται τοῦτον ἐπιφερόμενος. Καὶ ὀφιοδήκτοις δὲ
πᾶσιν ἐπιπασσόμενος, ἀλλὰ καὶ τραύμασι παντοίοις,
εἴτε ἀπὸ ξιφῶν, εἴτε καὶ ἀπο ἑτέρων τινῶν αἰτιῶν, ἀλε-
ξιφάρμακον γίνεται. Καὶ στείραις δὲ γυναιξὶ περι-
δεσμούμενος εὐτοκίαν παρέχει.
0579, 012, 17, 1 Λίθος γαγάτης. Τὸ αὐτὸ καὶ τοῦτόν φασι
δύνασθαι, καπνιζόμενον φεύγειν αὐτοῦ τὴν πνοὴν τὰ
ἰοβόλα πάντα. Ἔστι δὲ τὴν μὲν χροιὰν αἰθαλώδης ὡς
τέφρα, τὴν δὲ θέαν οὐ μέγας, ἀλλα πλατύς. Ἀνάπτεται
δὲ ταχέως ὥσπερ ἡ πεύκη καὶ βαρεῖαν ἀποπέμπει πνοὴν 
ὡσπερεὶ ἀσφάλτου. Καὶ διακριτικὸν δέ φασιν αὐτὸν
τῆς ἱερᾶς νόσου· τούτους γὰρ ὀσφραινομένους αὐτοῦ
καὶ μὴ φέροντας κατὰ γῆς εὐθὺς πίπτειν, καὶ γυναῖκας
δὲ νόσους κρυφίους ἰᾶσθαι θυμιωμένου δεχομένας αὐτοῦ
τὴν πνοὴν καὶ τοὺς πονηροὺς ἰχῶρας τοὺς ἔσωθεν τῶν
σπλάγχνων αὐτῶν ἐκχέουσας. Ἑρπετὰ δὲ ὁμοίως
τοῖς πρὸ αὐτοῦ διώκειν καὶ ἄλλα τινὰ θαυμαστὰ τοῦτον
ἐργάζεσθαι. Γεννᾶται δὲ ἐν Λυκίᾳ κατὰ τὴν πρὸς
θάλασσαν εἰσβολὴν ποταμοῦ τοῦ λεγομένου Γάγαν.
0579, 012, 18, 1 Λίθος ὁμώνυμος τῷ ἑρπετῷ σκόρπιος, ὅστις κατὰ
σκορπίων ἔχει, φασί, τὴν δύναμιν.
0579, 012, 19, 1 Λίθος ὁ λεγόμενος κορσίτης. Ὠνόμασται δὲ
οὕτως ἀπὸ τοῦ κόρσῃ τούτεστιν ἀνθρωπείᾳ κεφαλῇ
ἐοικέναι. Τοῦτον δέ φασι τριβόμενον μετὰ σκορόδου
καὶ πινόμενον ἀλεξιφάρμακον τῶν ὑπὸ σκορπίου δηγμάτων
γίνεσθαι. Καὶ μετὰ ῥοδίνου δὲ ἐλαίου χριόμενον τὰς 
περιαυχενίους ὀδύνας παύειν, καὶ μετὰ μέλιτος κιρνάμενον
καὶ πινόμενον καθαρτήριον γαστρὸς γίνεσθαι, καὶ ὑδέρους
δὲ κενοῦν καὶ βουβῶνας ἰᾶσθαι.
0579, 012, 20, 1 Λίθος κοράλιος. Καὶ τοῦτόν φασι πρὸς ἀσπίδας
μάλιστα καὶ πρὸς ἀσπίδων δήγματα χρησιμώτατον καὶ
ἀποτρόπαιον εἶναι. Θαυμάσιον δὲ οἷον ἱστοροῦσι
περὶ αὐτοῦ. Ἐκ γὰρ ἑτέρου εἴδους πρὸς ἕτερον μετα-
φέρεσθαι. Χλωρὴν μὲν γὰρ πρῶτον βοτάνην φύεσθαι
καὶ οὐδὲ ἐν τῇ χέρσῳ, ἀλλ' ἐν τῇ θαλάσσῃ καθὰ καὶ τὰ
βρύα. Πρὸς δὲ τὸ γῆρας ἥκουσαν καὶ μαραινομένην
τὰ μὲν φύλλα περιμαραίνεσθαί τε καὶ καταβαλεῖν.
Αὐτὴν δὲ ἐν τοῖς βάθεσι νήχεσθαι ἐλαφρήν, μέχρις
ἂν πρὸς τὴν χέρσον ἀπὸ τῶν κυμάτων ἀποπτυσθῇ.
Ἐπὰν δὲ καὶ τοῦ καθ' ἡμᾶς ἀέρος ἀναπλησθῇ, ξηραί-
νεσθαι καὶ στερεοῦσθαι μᾶλλον. Ἐγχρονίζουσαν δὲ
πλέον ἀποπετροῦσθαι καὶ ταῖς χερσὶ τριβομένην τελείως
λίθον εὑρίσκεσθαι. Τὸ δὲ σχῆμα φυλάττειν τὸ ἐξ
ἀρχῆς, οἷον ὅτε ἦν βοτάνη, τῶν τε κλάδων καὶ τοῦ φλοιοῦ
καὶ εἶναι καθαπερεὶ θάμνον ἢ καὶ δενδρύδιον λίθινον
ἀκριβῶς, ὥστε καὶ τέρψιν ἔχειν τοῖς θεωμένοις οὐκ ἄχαριν.
Λέγουσι δὲ αὐτῷ καὶ ἑτέρας τινὰς ἐνεῖναι θείας
δυνάμεις. Ἔκ τε γὰρ πολεμίων καὶ μάχης ἀβλαβῆ
τὸν φοροῦντα διαφυλάττεσθαι καὶ μακρὰν δέ τινι κατ' 
ἔρημον στελλομένῳ πορείαν, καὶ φυλακτήριον εἶναι καὶ
παντὸς κακοῦ ἀποτρόπαιον, καὶ κινδύνους δὲ διαδιδράσκει
λῃστῶν. Ἐὰν δὲ ἐν τοῖς πολέμοις καὶ ταῖς μάχαις
ἐπὶ χεῖρας τοῦτον κρατῇς, ἔσται φυλακτήριον ἀνίκητον καὶ
ἐπιτευκτικὸν καὶ καταπληκτικὸν καὶ ἄφοβον. Ἐκλήθη
δὲ οὗτος καὶ ὑπό τινων γοργόνιος, διὸ εἰς αὐτὸν εἰσχα-
ράσσουσι Γοργόνα καὶ κατακλείουσιν ἐν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ.
Καὶ τελεσθείς ἐστι μέγιστον φυλακτήριον πρὸς
πάντα φόβον καὶ ἐπήρειαν πονηρῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα
ἐν ταῖς ὁδοιπορίαις πρὸς ἐφόδους πονηρῶν καὶ πρὸς
ἑρπετὰ παντοῖα· ἔστι γαρ ὁ λίθος Ἑρμοῦ. Ποιεῖ
δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὀνείρων καὶ φαντάσματα ἀπωθεῖται τῇ
ἰδίᾳ ἀντιπαθείᾳ. Μέγιστον δὲ φυλακτήριον καὶ πρὸς
ὀργὴν δεσπότου γλυφέντος ἐν αὐτῷ ζωδίου Ἑκάτης ἢ
Γοργόνος προτομῆς. Ὁ φορῶν δὲ αὐτὸν οὐδέποτε
ὑπὸ φαρμάκων ἁλώσεται οὔτε ὑπὸ κεραυνοῦ ἢ ἀστέρος
πληγήσεται ἢ πονηροῦ δαίμονος. Ἄλυπον δὲ ποιεῖ
τὸν φοροῦντα αὐτόν, ἀλλὰ καὶ μιασμάτων πάντων καὶ
καταδέσμων καθαρτήριον ὑπάρχει. Ἐν οἴκῳ δὲ ὁ
λίθος δαιμόνων καὶ φαντασμάτων καὶ κεραυνῶν ποιεῖται 
δίωξιν. Πινόμενον δὲ μετ' οἴνου ἀκράτου μάλιστα
προφυλακτικὸν παντοίων φαρμάκων γίνεσθαι. Καὶ
σπλῆνα μὲν τήκει σὺν ὕδατι πινόμενος καὶ πρὸς ἀναγωγὰς
αἵματος ἐνεργεῖ. Ἀναπληροῖ δὲ καὶ σαρκῶν κοιλώματα.
Ἀλλὰ καὶ τοῖς πλέουσι σωτήριον εἶναι, ἐὰν δὲ ἐν
πλοίῳ αὐτὸν σχίσας τὸ καλούμενον καλχήσιον ἐμβάλῃς
σὺν δέρματι φώκης, φυλακτήριον ἔσται ἄριστον καὶ
παντὸς κινδύνου καὶ ναυαγίου ῥύεσθαι. Ἀντιπάσχει
γὰρ ἀνέμοις, κλύδωσι καὶ ἀκαταστασίαις παντοίαις.
Ἀλλὰ καὶ τριφθεὶς λεπτῶς καὶ μιχθεὶς μετὰ σπέρματος
καὶ σπαρεὶς ἐν τῇ γῇ ἀπωθεῖται ἀπὸ τῆς ἀρούρας πᾶσαν
βλάβην καὶ πάντα φθοροποιὸν χειμῶνα. Λέγουσι δὲ
αὐχμοῦ καὶ χαλάζας καὶ πάντων τῶν τοιούτων ἀποτρεπτι-
κὴν ἔχειν ἀλλὰ καὶ τῶν καταβιβρωσκόντων πάντων καὶ
λυμαινομένων τοῖς ληίνοις ἀναλωτικὸν καὶ φθαρτικὸν
γίνεσθαι, σκωλάκων τε καὶ ἰπῶν καὶ τῶν ἄλλων ἀερίων,
ἐρυσίβης καὶ ἀκρίδος καὶ βρούχου ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν
πρηστήρων, κεραυνῶν καὶ ἐν ἀμπέλοις δὲ καὶ ἐλαιῶσι
τὸ αὐτὸ ποιεῖ σπαρείς. 
0579, 012, 21, 1 Λίθος ἀχάτης. Οὗτος παντοῖος μὲν τὴν μορφήν,
πολυχρώματος γάρ ἐστι καί πη μὲν ἰάσπιδι προσεοικώς,
πη δὲ τῷ σαρδίῳ, πη δὲ τῷ σμαράγδῳ, καὶ τοῦ μὲν ἰάσπιδος
τὸ ὑελῶδες ἔχει, τοῦ δὲ σαρδίου τὸ αἱματῶδες, τοῦ δὲ
σμαράγδου τὸ αἰγλῆέν τε καὶ λαμπρόν. Ἄλλοτε δὲ
καὶ τὸ φοινικοῦν καὶ ἐρυθρὸν ἐν αὐτῷ καὶ οἷον μιλτῶδες,
ἀλλὰ καὶ χαλκῷ τὸ χρῶμα πολλάκις ἔοικεν, ἔστι δὲ
ὅτε καὶ μήλῳ. Πάντων δὲ προκρίνουσι μάλιστα τὸν
εἶδος ἔχοντα λίαν ἐρυθρὸν καὶ αἱματῶδες, ὃν καὶ δάφοινον
καλοῦσι, ἀφ' οὗ καὶ λεοντοδέρην τινὲς αὐτὸν καλοῦσι
τῶν παλαιῶν. Τοῦτον δὲ αὐτὸν καὶ κατάστικτον εἶναί
φασιν ὥσπερ τὸν λέοντα φολίσι πυρσαῖς, ἢ καὶ ποικίλαις
ἀναμεμιγμένας ἐχούσαις καὶ λευκὰς καὶ μελαίνας καὶ
χλοεράς. Τοῦτον τοῖς σκορπιοδήκτοις ὠφελιμώτατος
εἶναι. Εἰ γάρ τις καὶ ψυχορραγῶν τύχοι παρὰ τοῦ
τραύματος καὶ περιαρτήσει τοῦτον περὶ αὐτῷ ἢ καὶ
ἐπιπάσσει μάλιστα συγκόψας, αὐτίκα κατὰ βραχὺ τὰς
ἀλγηδόνας ἀπομαρανεῖ καὶ σώσει τὸν κάμνοντα. Ἐστὶ
δὲ καὶ ἐρωτικός, ὥς φασιν, καὶ τίθησιν ἐπιθυμητοὺς
ἄνδρας τε γυναιξὶ και γυναῖκας ἀνδράσι περιαπτόμενος, 
καὶ θέλγειν δὲ πάντας ἱκανώτατος ἐν ταῖς ὁμιλίαις καὶ
τῶν αἰτήσεων μὴ ἀποτυγχάνειν, ποιεῖν. Καὶ πρὸς
πᾶσαν νόσον ἁπλῶς εὑρίσκεσθαι χρησιμώτατος, ἐξαιρετῶς
δὲ πρός τε τριταίους καὶ τεταρταίους καὶ πᾶν τοιόνδε
γένος νοσημάτων. Σημεῖον δὲ τῆς τούτου δυνάμεως
κἀκεῖνο ποιοῦνται· ἐνεψομένοις γὰρ κέρασιν ἢ καὶ ὀστέοις
ἐμβαλών τις αὐτὸν ἐπ' ὀλίγον, εἶτα καὶ ἀνασχόμενος
εὑρήσει πάντα ῥᾳδίως τηκόμενα.
0579, 012, 22, 1 Λίθος ὁ αἱματίτης, ἀπ' αὐτῆς τῆς χροιᾶς οὕτως
ὠνομασμένος, αἱματώδης γάρ ἐστι τὴν μορφήν. Αλλὰ
καὶ τριβεὶς καὶ εἰς ὕδωρ λυθεὶς αἱματῶδες ὅλον κἀκεῖνο
τίθησι. Τοῦτον εἰς πᾶσαν ὀφθαλμίαν ὠφελιμώτατον
εἶναι λέγουσι κερασθέντα μετὰ μέλιτος εἴτε γάλακτος.
Ἀλλὰ καὶ τῇ χειρὶ κρατούμενον ἢ φορούμενον ἐπὶ
τοῖς ἐν δικαστηρίοις ἀγῶσι πρὸς νίκην μέγα συμβάλ-
λεσθαι. Καὶ μετὰ ὕδατος πινόμενον κατὰ τῶν ἰοβόλων
πάντων ἀντιφάρμακον προφυλακτικὸν γίνεσθαι, καὶ ἡδὺν
καὶ χαρίεντα καὶ πᾶσι φίλον τὸν φοροῦντα τοῦτον
ἐργάζεσθαι.
0579, 012, 23, 1 Λίθος ὁ λιπαραῖος, ὅντινα καὶ λέγουσιν ἐν
Ἀσσυρίᾳ γίνεσθαι κἀκεῖθέν ποτε παρὰ Μέμνονος εἰς 
Τροίαν κομισθῆναι καὶ τῷ Πριάμῳ τῷ βασιλεῖ τῶν Τρώων
ὡς μέγα τε δῶρον προσενεχθῆναι. Τοῦτον δέ φασι
καὶ τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Βαβυλῶνι μάγους περὶ πολλοῦ
τίθεσθαι. Πολλὰ γὰρ πρὸς τὰς ἐπῳδὰς αὐτοῖς καὶ
γοητείας συμβάλλεσθαι, καθημεροῦν δὲ διὰ τούτου καὶ
ὄφεις καὶ δράκοντας. Ἀλλὰ καὶ πίνοντας ἐκ τούτου
τοῦ λίθου μαντικοὺς γίνεσθαι καὶ ὀρνεοσκόπους καὶ
ἁπλῶς ὥσπερ ὀργάνῳ τῷ τοιούτῳ χρῆσθαι πρὸς πᾶσαν
αὐτῶν τῆς τέχνης δύναμιν.
0579, 012, 24, 1 Λίθος νεβρίτης· ὠνόμασται δὲ οὕτως ἀπὸ
τοῦ ταῖς παλαιαῖς Βάκχαις ταῖς τὰς νεβρίδας φορούσαις
καὶ θεραπαίναις καὶ ἀκολούθοις τοῦ Διονύσου ἐπιτήδειον
εἶναι καὶ πρὸς μαντείας αὐταῖς συμβάλλεσθαι. Λέγουσι
δὲ καὶ παυσίπονον αὐτὸν εἶναι τὰς ὀδύνας παντοίων
ὄφεων ἐξιώμενον, τιθέναι δὲ καὶ τῇ γυναικὶ τὸν ἄνδρα
φίλτατον καὶ ἐπιθυμητὸν. Καὶ ἀσπίδων δὲ ἀποτρεπτι-
κὸν γίνεσθαι. Τούτου δὲ τὴν χροιὰν ὁμοίαν εἶναι
πράσῳ χλωρῷ.
0579, 012, 25, 1 Λίθος χαλαζίτης. Καὶ τούτου δὲ τὴν δύναμιν
ἀρίστην εἶναι λέγουσιν ὡς καὶ πυρετῶν ἀποτρεπτικὴν
καὶ σκορπιοδήκτοις ἰατικήν, καὶ μαντικὴν δὲ φανεροῦσαν
τὰ μέλλοντα τῷ φοροῦντι. 
0579, 012, 25, t26-53, 1
Σωκράτους καὶ Διονυσίου περὶ λίθων.
0579, 012, 26, 1 Λίθος σμάραγδος, ὁ κάλλιστος καὶ πολύτιμος,
δύναμιν ἔχει πρὸς πᾶσαν χάριν καὶ ἐπιτυχίαν ἐν πάσῃ
πράξει. Τοὺς γὰρ ἁγνῶς φοροῦντας αὔξει βίῳ τε καὶ
λόγῳ καὶ πράξει καὶ πράγματι. Ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς
ὑδρομαντείας καὶ δούλοις πρὸς ἐλευθερίαν συμβάλλεται.
Ὃς γὰρ αὐτὸν κατασκευάσει καὶ τελέσει, πάντων
ἐπιτεύξεται. Δεῖ δὲ αὐτὸν κατασκευάσαι οὕτως·
κτησάμενος τὸν λίθον κέλευε ἀδάμαντι γλυφῆναι κάνθαρον
εἶτα εἰς τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἑστῶσαν Ἶσιν ἔπειτα τρύπησον
εἰς μῆκος καὶ ἐμβαλὼν χρυσῆν βελόνην φόρει περὶ τὸν
δάκτυλον. Οὗτος ὁ λίθος γεννᾶται ἐν Ἰνδίᾳ, ὅπου ὁ
Φισὼν ποταμὸς ἐκ τοῦ παραδείσου ἔρχεται. Οὗτος
ὅρασιν ἔχει ὁμοίαν τῇ χλοῇ τῆς γῆς. Καὶ ὁ μὲν
πρασώδης οὗτος καλεῖται νερωνιανός. Ὁ δὲ παρὰ τοῦτον
ὑποχλωριάζων λέγεται σμάραγδοσ† ὑακτορίζων†. Ἐὰν
δὲ ᾖ ὑπόχλωρος, ἀσπροειδής ἔλαττον τούτου, λέγεται
†τακτώριοσ†.
0579, 012, 27, 1 Λίθος ὑάκινθος. Γλύφεται ἐν τούτῳ τῷ λίθῳ τῷ
καθαρῷ Ποσειδῶν ἔχων δελφῖνα τῷ δεξιῷ ποδὶ καὶ τρίαιναν
τῇ δεξιᾷ χειρί· τελέσας οὖν οὕτως ἔχε φορῶν τῷ δακτυλίῳ,
καὶ ποιεῖ πάντα ὅσα καὶ ὁ σμάραγδος. Ἀλλὰ καὶ τοὺς
διὰ θαλάσσης ἐμπορευομένους ἀπὸ κλύδωνος ῥύεται. 
0579, 012, 28, 1 Λίθος ὁ σπάνιος. Οὗτος καὶ ἄνευ γλυφῆς φορού-
μενος μεγάλα ἀποτελεῖ. Οὐδεὶς δὲ τὸν λίθον τοῦτον
ἔχει ἀλλ' ἢ μόνος ὁ Περσῶν βασιλεύς, ὅθεν δυνατὸς
γέγονε καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφερέστερος. Τὸ δὲ εἶδος
τούτου τοῦ λίθου ἐστὶν ὡσπερεὶ λυχνίτης καθαρός, πορφυ-
ροῦς, ἡλιόφεγγος.
0579, 012, 29, 1 Λίθος ὁ χαλκηδόνιος τὴν χροιάν ἐστι πυραυγὴς
ἄνθρακι ὅμοιος, ἔλαττον δὲ τοῦ σπανίου στιβαρός.
Οὗτος ὁ λίθος ἐστὶν ὁ λυχνίτης, ὁ ἄνθραξ, καθαρός,
αἱματοειδής. Οὗτος ἐπιχαραχθεὶς Ἀθηνᾶν τελείαν
κρατοῦσαν τῇ δεξιᾷ χειρὶ ὄρνεον τὸ λεγόμενον ἐρώδιον,
τῇ δὲ εὐωνύμῳ κατέχουσαν κράνος, καὶ φορούμενος
μετὰ τὸ τελεσθῆναι τὸν φοροῦντα ποιήσει περιγίνεσθαι
πάντων ἐχθρῶν καὶ ἀντιπάλων, ἐπίχαρίν τε καὶ εὐσύνετον
καὶ πάντα δυνάμενον καταπράττεσθαι καὶ ναυαγίων
ἀνώτερον. Σημείωσαι δὲ τὸν λίθον οἷός ἐστιν, ἐὰν
αὐτὸν προστρίψῃς ἱματίῳ μαλακῷ. Ἐπισπαστικὸς
γὰρ γίνεται τῆς παρακειμένης ὕλης αὐτῷ ἁρπάζων κάρφη
ὡσπερεὶ καὶ ὁ μαγνήτης τὸν σίδηρον. Γίνεται δὲ ἐν
τῇ Ἰνδικῇ, ὅπου καὶ οἱ προγεγραμμένοι. 
0579, 012, 30, 1 Λίθος ὁ βαβυλώνιος. Οἱ δὲ σάρδιον τοῦτον
καλοῦσιν. Βαβυλώνιος δέ ἐστιν ἕτερος λίθος ὑπο-
κείμενος τοῖς Χαλδαίοις. Ὁ δὲ βαβυλώνιος ἔχει ὡς
ἄνθρακος καιομένου αὐγήν· ἡδὺς ὥσπερ ἡλίου ἀνατολή.
Οὗτος ὁ σάρδιος εἰς Βαβυλῶνα γίνεται λευκάζων,
ἔχων ζώνας μέσον λαμπρὰς ἀπαυγιζούσας. Οὗτος
φορούμενος ὑπὸ λαμπρῶν ἀνδρῶν, μάλιστα τῶν ἐν τῷ
παλατίῳ, ποιεῖ αὐτοὺς ἐν μεγάλαις τιμᾶσθαι δόξαις.
Γεγλυμμένος ἔχων τὴν Ἄρτεμιν τελείαν καὶ παριστα-
μένην αὐτῇ ἔλαφον, ποιεῖ δὲ τὸν φοροῦντα ἀνδρεῖον,
γοργόν, γενναῖον, εὔψυχον. Ἀπωθεῖται δὲ καὶ τὰ
ἀπὸ τῶν πολεμίων ἐπιφερόμενα τραύματα ἀσθενεστέρους
τοὺς ἐναντίους ποιῶν, καὶ ἐάν τις τραυματισθῇ καὶ
περιάψῃ τὸν λίθον τοῦτον εἰς τὸν τόπον, οὐκ ἐᾷ τὸ τραῦμα
οἰδῆσαι. Τηρεῖ δὲ καὶ ἀνώδυνον τὸν φοροῦντα ἀπὸ
τῶν τραυμάτων, ἢν ἔχει. Γλύφεται δὲ καὶ Ἄρης,
ὁ δεσπόζων τοῦ λίθου. Τούτῳ γαρ ἀνάκειται.
0579, 012, 31, 1 Λίθος σαρδώνυξ. Οὗτὸς ὑπὸ πάντων τῶν μάγων
μόλοχος λέγεται διὰ τὸ μαλάσσειν καὶ ἁπαλύνειν τὰς 
τῶν ὑπερεχόντων δυνάμεις. Οὗτος φυλακτήριον μέγι-
στον τοῦ σώματός ἐστιν. Ἀθηναῖοι δὲ τούτῳ χρῶνται
τῷ λίθῳ ὅτι ἐπιτευκτικός ἐστιν. Λαμβάνουσι δὲ αὐτὸν
μηνὶ ξανθικῷ ἡλίου ὄντος ἐν κριῷ καὶ γλύφουσι κριὸν
καὶ Ἀθηνᾶν καρδίαν κρατοῦσαν. Οὗτος ἔχει ζώνας
ποικίλους πολλάς, τὰς μὲν ἀεριζούσας τὰς δὲ χρῶμα
ἐχούσας μέλιτος, ἀλλὰ καὶ μελαίνας καὶ ὑπολευκιζούσας
καὶ ἑτέρας λευκοτέρας.
0579, 012, 32, 1 Λίθος ὀνυχίτης. Οὗτος ἐν τῇ Ἰνδικῇ γίνεται
λευκὰς ζώνας πλείστας ἔχων ἐν ἑαυτῷ ἀεριζούσας.
Ἐπιχάρασσε δὲ ἐπ' αὐτῷ σπείραμα ὄφεως ἔχον προ-
τομὴν ἤγουν κεφαλὴν κυνός. Οὗτος φορούμενος τὰ
ἐντὸς πάντα φυλάσσει καὶ οὐκ ἐᾷ βλαβῆναι τὸν φοροῦντα
αὐτόν. Ἔχει δὲ ζώνας λευκὰς ὡς εἴρηται καὶ ὀλίγας
ξανθιζούσας.
0579, 012, 33, 1 Λίθος ὀνυχίτης ἕτερος ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸ μέν
τι μέλιτος χρῶμα, τὸ δέ τι μέλαν, μέσον δὲ λευκόν. Οὗτος
ἐπιχαραχθεὶς τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὴν Ἄρτεμιν εὐτεκνίαν 
ποιεῖται. Ἐὰν δέ ἐν ὄχλῳ προπορεύηται ὁ φορῶν,
ἐνδοξότητα καὶ εὐημερίαν αὐτῷ προξενεῖ.
0579, 012, 34, 1 Λίθος ὀνυχίτης ἕτερος, ὅν τινες περιλεύκιον
καλοῦσιν. Ἐὰν γλυφῇ εἰς αὐτὸν ᾠὸν καὶ μέσον τοῦ
ᾠοῦ κάνθαρον, ἄληπτος ἐν τῷ βίῳ ἔσῃ. Καὶ χρημάτων
καὶ πραγμάτων εὐπορήσεις πολλῶν.
0579, 012, 35, 1 Λίθος ὀνυχίτης ἕτερος, λευκὸς καὶ διαυγὴς
διόλου καθάπερ ἀήρ. Ἔστι δὲ οὗτος ὀνυχίτου γένος.
Ἐπιχάρασσε οὖν εἰς αὐτὸν σπείραμα ὄφεως ἔχον
προτομὴν ἤτοι κεφαλὴν λέοντος καὶ ἀκτῖνας. Οὗτος
φορούμενος οὐκ ἐᾷ ὅλως ἀλγῆσαι τὸν στόμαχον. Ἀλλὰ
καὶ ὅσαις ἂν χρήσῃ τροφαῖς εὐπεπτήσεις. Ὁ δὲ φορῶν
μὴ ἀποτιθέσθω αὐτόν. 
0579, 012, 36, 1 Λίθος ὀνυχίτης ἕτερος μέλας τῇ ὄψει διόλου.
Οὗτος ὠφέλιμος ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς
θηλαζούσαις. Γλύφεται δὲ ἐν αὐτῷ Χνούβιος ἔχων
κεφαλὰς τρεῖς.
0579, 012, 37, 1 Λίθος χρυσόλιθος ὑγρός, διαυγής, διαφανής,
χρυσίζων. Οὗτος φορούμενος κοσμίους ποιεῖ καὶ
ἀγαθοὺς ταῖς γνώμαις, μάλιστα δὲ ταῖς γυναιξὶ φορεῖν
συμφέρειν. Ἐπιχάρασσε οὖν Ἀφροδίτην καὶ τελέσας
ἔχε. Ποιεῖ δὲ πολλὴν χάριν.
0579, 012, 38, 1 Λίθος ὀπάλλιος. Οὗτος λέγεται ὑπό τινων
σαλπιζηνός, ὑπὸ δὲ ἄλλων παιδέρως διὰ τὴν εὐμορφίαν.
Ἔστὶ δὲ παρόμοιος ἀμεθύσῳ, ἀνείμενος καὶ διαυγής,
ὑελίζων, προσφιλὴς μὲν πᾶσιν, μάλιστα δὲ τῷ ἡλίῳ.
Ἔστι δὲ οὗτος καὶ πρὸς τὰς τῶν ὑπερεχόντων αἰτήσεις
ἐπιτευκτικός, ἐπίχαρίς τε καὶ ἔνδοξος ὁ λίθος. Ἐπὶ
δὲ τοὺς ἀποτροπιαζομένους ἄκρως εὐεργετεῖ καὶ μάλιστα
τοῖς φανταζομένοις ὑπὸ τῆς Ἑκάτης. Ποιεῖ δὲ καὶ
πρὸς τὰ ἀφροδίσια τῶν παιδῶν. Γλύφεται δὲ ἐν αὐτῷ


0579, 012, 39, 1 Λίθος ἀχάτης. Οἱ ἀχάται μεγίστας δυνάμεις
ἔχουσιν. Εἰσὶ δὲ Ἑρμοῦ. Ὁ δὲ ὁμόχρους λέοντος
δορᾷ ἰσχύει πρὸς τοὺς σκορπιοδήκτους προστεθεὶς ἢ
λειωθεὶς καὶ παραχρισθεὶς μεθ' ὕδατος. Ἀυτίκα γὰρ
ἄπονον ποιεῖ τὸν πληγέντα. Εὔθετος δὲ καὶ ἐν τοῖς
ἐχιοδήκτοις τριβεὶς καὶ ἐπιπασθεὶς τῷ δήγματι ἢ καὶ
μετὰ οἴνου ποτισθείς. Φορούμενος δὲ ἐν τῷ δακτυλίῳ
ποιεῖ τὸν φοροῦντα εὐπροσήγορον καὶ εὐόμιλον καὶ
εὐπειθῆ καὶ δυνατόν καὶ ἐν πᾶσι περιχαρῆ, εὔρρωστόν
τε καὶ εὔχρουν. Τελεῖται δὲ οὕτως· λαβὼν βελόνην
χαλκῆν γράφε ἐν αὐτῷ τὸ ὄνομα τοῦτο· ἰάχω, καὶ ὑπόθες
εἰς τὸν δακτύλιον τὸν λίθον καὶ ἐντυπώσας φόρει. Οὗτός
ἐστιν ὁλοκίτρινος.
0579, 012, 40, 1 Λίθος ἀνταχάτης. Ἔστι μὲν πολλῷ διαφορώτερος
τῷ εἴδει τοῦ ἀχάτου, τῇ δὲ δυνάμει κράτιστος. Οὗτος
ὁ λίθος τριταῖόν τε καὶ τεταρταῖον καὶ πᾶσαν ἄλλην
περίοδον νόσου ἰᾶται. Γίνεται δὲ οὕτως· τρίψας
ὑποθυμία εἰς διαπύρους ἄνθρακας ὡς ἀντὶ λιβανωτοῦ,
οὐκ ἄγαν δὲ λεπτὸν θυμιᾶται, ὡς ἂν ἐπὶ πλείονας ὥρας
μείνας ἑλκυσθῇ διὰ τῶν αἰσθήσεων καὶ οὕτως ἀπαλλάς-
σεται τῆς περι[όδου].
0579, 012, 41, 1 Λίθος δενδραχάτης ἔχων ἐν ἑαυτῷ δενδρύφια·
ἔσωθεν γὰρ τοῦ λίθου διαφανεῖς ἔχει ἐν ἑαυτῷ ὡς δενδρό-
κλώνας. Ἔχει δὲ ὁ λίθος ἔξωθεν μέρος τι μέλιτος
χρῶμα, καὶ ἕτερον κηροῦ εἶδος, ἔσωθεν δὲ ὑπόλευκα 
διαφανέστατα δενδρύφια. Ἁρμόζει δὲ τοῖς οἰκονομοῦσι
πράγματα· πιθανὸν γὰρ καὶ εὔπορον τὸν ἐγχειροῦντα
ποιεῖ. Συμβάλλεται δὲ τοῖς ἐν ἀγρῷ σπείρουσι.
Περιτίθησιν αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρα ἢ τὸν τράχηλον.
Τοῦτον ἔχων σπορεὺς πολλαπλασίονα γεωργήσει.
Καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν, μεγάλας ὠφελείας ἔχει. Ἔτι
μὲν καὶ εὐπορίαν δίδωσι τῷ φοροῦντι.
0579, 012, 42, 1 Λίθος ἰασπαχάτης. Οὗτος ὕδρωπα θεραπεύει καὶ
δίψαν παύει παραδόξως. Φυλάσσει δὲ τὸ σῶμα ὑγιὲς
καὶ ἐρρωμένον.
0579, 012, 43, 1 Λίθος σαρδαχάτης ἐστὶν θελκτήριος πρὸς πᾶσαν
πρᾶξιν καὶ λόγων εὑρετικὸς καὶ ἐπιφορᾶς, καὶ ἐχθρῶν
ἀμυντικὸς καὶ ὑπαγωγὸς πρὸς ἔρωτα. Τοῦτον ὁ φορῶν
προσφιλὴς πᾶσιν ἀνθρώποις γίνεται. Ἔτι δὲ καὶ φίλων
μέσον θὲς τὸν λίθον ἢ δοὺς αὐτὸν ἑτέρῳ κρατεῖν ἐν τῇ
χειρὶ, παραχρῆμα διαλλαγήσονται. Τελεῖται δὲ τῇ
ὑπογραφῇ ταύτῃ


Οὗτος ὁ λίθος ἐστὶ χρώματος κιτρίνου ἔχων ζώνας
λευκὰς καὶ ἑτέρας ζώνας ξανθιζούσας.
0579, 012, 44, 1 Λίθος πολύζωνος. Οὗτος στιβαρός ἐστι, πυκνός,
στερεός, ὑπόχρους, ἔχων ζώνας πυρώδεις, ἀεριζούσας, 
ἀφεγγεῖς καὶ ἑτέρας μακρὰς ζώνας ὡς ἐπιλευκιζούσας
καὶ ἐκ τῶν τοιούτων μακρῶν ζωνῶν, εἴπερ ὄφεος δέρμα
περιέζωσται, οὗτος ποιεῖ φίλων συστάσεις πολλῶν,
πράξεις τε καὶ κέρδη ἐκ πολλῶν ἀφορμῶν δίδωσιν, ἀπολύει
περιαπτόμενος περιόδους νοσώδεις καὶ δίκας.
0579, 012, 45, 1 Λίθος πάγχρους ποιεῖ τοῖς ἐπιληπτικοῖς καὶ
ἰκτερικοῖς ἄκρως. Περίαπτε δὲ ἁρπεδονίῳ βομβυκίνῳ
εἰς τὸν τράχηλον, καὶ ἔσται παραχρῆμα ὑγιὴς ὁ πάσχων.
Ἵνα δὲ ἴδῃς ὅτ' ἀληθής ἐστι, ἐπειδή εἰσιν ὅμοιοι αὐτῶν
πολλοὶ μηδαμοῦ χρήσιμοι, βάλου εἰς χύτραν καινὴν
χρώματα πολλὰ καὶ διάφορα ζῳγραφικὰ καὶ ὑπόκαυσον
πολὺ πυρὶ ἐπὶ ὥρας δύο καὶ ἐὰν ᾖ ἀληθὴς ὁ λίθος, πάντα
τὰ χρώματα γίνεται ὡς μίλτος, τὴν δὲ ὀσμὴν ἕξει ῥοδίνου
μύρου καλλίστου. Τοῦτον τὸν λίθον λέγουσι πάγχρουν,
καλεῖται ὑπό τινων ταωνίτης διὰ τὸ ἔχειν αὐτὸν χροιὰς
πολλὰς καὶ ποικίλας· ἔχει γὰρ ἐν ἑαυτῷ ὡς ἐπὶ ταῶνος
μόρφωσιν.
0579, 012, 46, 1 Λίθος σμυρνίτης ὑπόχλωρός ἐστιν, ἀποτριβό-
μενος δὲ ὀσμὴν δίδωσι σμύρνης ὁμοίαν. Ἔστι δὲ
χαριτήσιον μέγα, μάλιστα δὲ γυναιξί· πολλοὶ γὰρ
ἐρασθήσονται αὐτῆς ἀπλανῶς τῇ δυνάμει. Ἀντι-
φάρμακον οὗτός ἐστι τοῖς πάσχουσι. Διαιρεῖται δὲ
ὑποτριβόμενος.
0579, 012, 47, 1 Λίθοι χελιδόνιοι γίνονται εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν
χελιδόνων. Οὗτοι φορούμενοι χάριν ἔχουσιν ἐπι-
τευκτικὴν εἰς ὅ τι ἂν βούλῃ. Ποιοῦσι δὲ προσφιλεῖς
καὶ ἐρασμίους καὶ εὐπράκτους, εἴτε γυνὴ ἔχει αὐτόν,
εἴτε ἀνήρ. Ἄλλως δὲ· οἱ χελιδόνιοι λίθοι εἰς τὰς
κοιλίας τῶν χελιδόνων εὑρίσκονται, βελτίονες δέ εἰσιν
οἱ ἀπὸ τῶν νοσσιῶν λαμβανόμενοι. Γένη δὲ αὐτῶν εἰσι
δύο, μέλας καὶ πυρρός. Λάμβανε δὲ τὰς χελιδόνας ἐξ
ἱεροῦ τόπου, βέλτιον γάρ ἐστιν· εἰ δὲ μή, ἀπὸ ἀγορᾶς %ἢ
ἀπ'& ἐπισήμου τόπου δημοσίου, πλείω γὰρ ἰσχύουσιν αὐταί.
Ταύτας οὖν ἄρας σχίσον καὶ ἆρον τοὺς λίθους. Εἰσὶ
δὲ ἀναγκαῖοι πρὸς σεληνιαζομένους τε καὶ ἐπιληπτικοὺς
καὶ ὑδρωπικούς. Ἔχουσι δὲ καὶ ἑτέρας πολλὰς ἐνερ-
γείας καὶ δυνάμεις ἀναγκαίας.
0579, 012, 48, 1 Λίθος ἱερακίτης ὅμοιός ἐστι τῇ τοῦ ὀρνέου
πτερώσει· ἔχει δὲ ἐν αὑτῷ ἰνάρια ἀργυρίζοντα καὶ χρυ-
σίζοντα, ὃν διείρας λίνῳ τῷ ἀπὸ καλάμου φόρει. Ἀγαθός
ἐστι, πρᾷος ταῖς ἀπαντήσεσι. Πρὸς δὲ τὰ διορατικὰ
τῶν ὀμμάτων ἄκρως ποιεῖ· τὴν δὲ βαρυωπίαν ἣν λέγουσί
τινες ἄμβλωσιν ἢ νεφέλιον ὁ λίθος περιαφθεὶς κατὰ τοῦ
μετώπου ἀφαιρεῖται, ὀξυδορκίαν τε καὶ εὐοψίαν πάνυ
παρέχει, οἵαν καὶ αὐτὸ τὸ ζῷον ἔχει καθὼς † λιπαρεῖος
ἀπος........ ὀξύ † Εὑρίσκεται δὲ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ τοῦ 
ζῴου ἢ ἐν τῷ μετώπῳ† ο[.....] ἀναγο[.....]πις ὄνυχας [...]
πρακτος † τοῖς κεκτημένοις. Ὁμοίως δὲ καὶ μυίαις
ἀντιπάσχει ἄκρως· ἐαν γὰρ [γάλακτι καὶ μέλιτι ἐπιχρίσῃσ],
μυῖα τὸν φοροῦντα τοῦτον, οὐ καθιστήσεται μυῖα ἐπ'
αὐτόν.
0579, 012, 49, 1 Λίθος δρακοντίτης [.....] ἐκ ζῶντος λαμβάνεται·
ἔστι [...] ἐπιμήκης τελούμενος ζώναις τρισί, πορφυρᾷ,
ὑακινθίνῃ καὶ λευκίνῃ· ἔμπνους δέ ἐστι κινούμενος,
χρήσιμος πρὸς ἀμαύρωσιν.
0579, 012, 50, 1 Λίθος ἀσπαλακίτης ἔμπνους ἦν καὶ αὐτὸς
καὶ ἐμφερής ἐστι τῷ ἀποβάλλοντι καὶ χρήσιμος πρὸς
θησαυρῶν εὕρεσιν. Γλύψον δὲ εἰς αὐτὸν τὸν λίθον τὸν
ἀσπαλακίτην ἄνθρωπον γυμνὸν κατέχοντα δίκελλαν,
καὶ οἷον ἐπικεκυφότα καὶ σκάπτοντα καὶ γύροθεν αὐτοῦ
τὰ ὀνόματα ταῦτα

καὶ ὄπισθεν αὐτοῦ τὸ ὄνομα τοῦτο ΑΡΑΜ καὶ κατακλείσας
ἐν χρυσῷ κανθάρῳ φόρει ἐν τῷ μικρῷ σου δακτύλῳ τῷ
δεξιῷ. Καὶ ἔσει ἀνίκητος καὶ ἀκίνητος ἔνθα εἰσὶν
χρήματα. 
0579, 012, 51, 1 Λίθος σαυρίτης ἐκ σαύρας ζώσης λαμβάνεται·
εὐειδέστατος δέ ἐστι και δίχροος βοστρύχων Ἀφροδίτην
παρ[όμοιοσ]· πρὸς ἀγωγὰς δὲ χρήσιμός ἐστιν· ἄξεις
γὰρ ἣν βούλει ἐπευξάμενος αὐτῷ τὴν ἀρρ...ισιν.
0579, 012, 52, 1 Λίθος φρυνίτης. Ἐκ βατράχου φρυνίτης λαμβά-
νεται· ὅμοιος δέ ἐστι κατὰ πάντα χελώνῃ· οὗτος χρήσιμός
ἐστιν εἰς ἀγωγὴν γυναικῶν, ἐπειπόντος σου ταύτην τὴν
εὐχήν· περιπατήσει γὰρ πάντα τὸν χρόνον ἡ γυνή.
0579, 012, 53, 1 Λίθος ὑαινίτης ποιεῖ μεγάλα πράγματα· παρέχει
δὲ καὶ ὀξυδορκίαν. Οὗτος εὑρίσκεται εἰς τὴν καρδίαν τοῦ
ζῴου καὶ τελούμενος ποιεῖ πολλὰς ἐνεργείας καὶ τὰ ἐν
σκοτείᾳ φαίνεσθαι. 


Κύφι, ένα αρχαίο αιγυπτιακό θυμίαμα

Εδώ μπορείτε να αγοράσετε Κύφι Σεληνιακό και Κύφι Ιερατικό

Χρησιμότητα του Κύφι - Το Αιγυπτιακό Κύφι
Από τα αρχαία κείμενα, φαίνεται πως χρησιμοποιούσαν το κύφι και σαν φίλτρο και σαν καταπραϋντικό. Το λάμβαναν εσωτερικά, σαν κατάλληλο για να καθαρίζει τα εσωτερικά όργανα, δεδομένου ότι ήταν μαλακτικό. Εκτός από αυτό, η ρυτίνη και η σμύρνα προκύπτουν από την επίδραση του Ήλιου και τα δένδρα τα εκκρίνουν σαν ανταπόκριση στη θερμότητα. Από τα συστατικά που συνθέτουν το κύφι, υπάρχουν μερικά τα οποία χαίρονται περισσότερο τη νύχτα, δηλαδή, εκείνα που είναι συνηθισμένα να ευδοκούν σε κρύους ανέμους, σκιές, δροσιές και υγρασίες. Για το φώς της ημέρας είναι μόνο και απλό, και ο Πίνδαρος λέει στις Οδές Ολυμπίων, "πως ο Ήλιος φαίνεται «διαμέσου του εγκαταλειμμένου αιθέρα». Αλλά ο αέρας της νύχτας είναι ένα σύνθετο μίγμα φτιαγμένο σε πολλά φώτα και δυνάμεις, ακόμα και σαν σπόροι από κάθε αστέρι που ήταν πλημμήρα σε έναν τόπο. Πολύ κατάλληλα, επομένως, καίνε τη ρητίνη και τη σμύρνα την ημέρα, γιατί αυτές είναι απλές ουσίες και έχουν την προέλευσή τους από τον Ήλιο. Αλλά το κύφι, δεδομένου ότι συντίθεται από συστατικά όλων των ειδών των ιδιοτήτων, το προσφέρουν το σούρουπο."
Κάθε αναγνώστης μπορεί να έχει κατάλληλα την άποψή του.

Η λέξη «Κύφι» είναι η ελληνική ονομασία της αρχαίας Αιγυπτιακής «καπίτ», που σημαίνει «λιβάνι». Εμφανίζεται στα κείμενα των πυραμίδων και μνημονεύεται στον ιατρικό πάπυρο του Ebers Papyrus (1500 πΧ). Αποτελείται από εννέα υλικά βρασμένα σε μέλι (Lise Manniche, Sacred luxuries, σελίδα 55). Ατυχώς, τα περισσότερα από αυτά δεν εξακριβόθηκαν με βεβαιότητα.
Αλλά περίπου 1300 έτη μετά, η συνταγή για το Κύφι φαίνεται να έχει αλλάξει. Περιλαμβάνει δεκατρία υλικά και η βάση για τον πολτό δεν είναι αποκλειστικά μέλι, αλλά επίσης σταφίδες, οίνος και οίνος οάσεως (πιθανά φτιαγμένος από χουρμάδες). Υπάρχει μια συνταγή χαραγμένη στο ναό του Ένφου και μια στο ναό του Φιλαί. Τα υλικά είναι ακριβώς τα ίδια σε όλες τις τρεις περιπτώσεις και αλλάζει η αναλογία τους.
Αυτή είναι η πρώτη εκδοχή του Ένφου:
«πάρε 273 γραμμάρια από μαστίχα, ρητίνη πεύκου, αρωματικό κάλαμο, ασπάλαθο, λεμονόχορτο, δύοσμο και κανέλα». 
Βάλε τα στοιχεία σε ένα γουδί και ανάμιξέ τα. Τα δύο πέμπτα από αυτό το αδειάζεις σε μια φόρμα υγρού για να στραγγίσει. Εκεί απομένει τρία πέμπτα στη φόρμα από αλεσμένη σκόνη. Πάρε 1.5 λίβρα από καθένα κύπερο, καρπούς άρκευθου, κουκούτια από πεύκο και πικερ (άγνωστο υλικό). Κάνε τα υλικά σκόνη. Ύγρανε όλα τα τα ξηρά υλικά με 2.5 λίβρες οίνο σε ένα χάλκινο δοχείο. Μισός από αυτόν τον οίνο θα απορροφηθεί από τη σκόνη, ο υπόλοιπος θα απορριφθεί. Άφησε ολονυχτίς. Ύγρανε τα 3.3 λίβρες σταφίδες με 2.5 λίβρες οίνου όασης. Ανάμιξε κάθετι σε ένα δοχείο και άφησε για 5 ημέρες. Βράσε το για να μειωθεί σε ένα πέμπτο. Τοποθέτησε 3.3 λίβρες μέλι και 1.213 γραμμάρια λιβάνι αρσενικό σε ένα καζάνι και μείωσε την ποσότητα μέχρι το ένα πέμπτο. Πρόσθεσε στο μέλι και το λιβάνι αρσενικό το Κύφι που εμποτίστηκε στον οίνο. Άφησε ολονυχτίς. Κάνε σκόνη τα 1.155 γραμμάρρια σμύρνα και πρόσθεσε στο Κύφι». 

Από υπάρχουσα βιβλιογραφία προκύπτουν και άλλα.
Ο Ορειβάσιος λέει πως το σεληνιακό κύφι είναι
Βδέλλιο 7 ουγκιές, ελένιο 7 ουγκιές, άνθος σχίνου 2 ουγκιές, φασκομηλιά 5 ουγκιές, άρκευθο μικρή 50 κουκούτσια, ασπάλαθο μισή ουγκία, καρδάμωμο (κακουλές) 5 ουγκιές, κασία 5 ουγκιές, άνθος νάρδου. βαλεριάνα 2 ουγκιές, κύπερο 9 ουγκιές,  ρίζα ασφόδελου 4 ουγκιές, σπόροι κυπαρισσιού 3 ουγκιές, βράθυ 4 ουγκιές, νάρδο κελτική 3 ουγκιές, κόστος 2 ουγκιές, σμύρνα 7 ουγκιές, σύκα ξερά παχιά 2 λίτρα, σταφίδες χωρίς κουκούτσια 2 λίτρα, στροβίλια (κουκουνάρια μικρά) 3 ουγκιές, τερμινθίνη (κόμμι τερεβίνθου) 1 λίτρο, τριαντάφυλλα ξερά 3 ουγκιές, στύρακα 7 ουγκιές, χοντροί χουρμάδες 1 λίτρο, μέλι 5 λίτρα, μυρωδάτο οίνο όσο χρειάζεται.

  
Κλαύδιος Γαληνός
Όπως λέγεται, ο Δαμοκράτης (έγραψε για φάρμακα) έφτιαξε κύφι, το οποίο λέγει, δεν είναι απλό μίγμα. Δεν παράγεται από τη γη και δεν στύβεται. Οι Αιγύπτιοι το έβαζαν στους θεούς. Το κατασκεύαζαν ως εξής:
Λευκή σταφίδα ευτραφή. Αφαιρούσαν τον φλοιό και τα κουκούτσια και την έλιωναν καλά, έβαζαν 2*12=24 δραχμές, δηλαδή 24*4,374=80.976 γραμμάρια. Το ίδιο και Τερμινθίνη κόμμι. Σμύρνα 12 δραχμές, κιννάμωμο 4 δραχμές. Σχοίνο 12 δραχμές και κρόκο 1 δραχμή και μικρά κομμάτια βαλσαμόδενδρου 3 δραχμές. Ασπάλαθο 1 δραχμή (2 μισές δραχμές). Άνθη νάρδου 3 δραχμές, κασία καλή καθαρή 3 δραχμές. Κύπειρο 3 δραχμές. Αρκευθίδες, την μικρή και μεγάλη που είναι μεγάλες σε ίση ποσότητα 9 δραχμές, κάλαμο αρωματικό επίσης 9 δραχμές. Το σωστό μέτρο σε μέλι, πολύ λίγο οίνο.
Το βδέλλιο, τον οίνο και τη σμύρνα σε μικρό γουδί έβαλαν, τα έτριβαν καλά να γίνουν παχιά σαν μέλι. Αφού τα έκαναν υγρό, έβαζαν το μέλι, τη λιωμένη σταφίδα και τα έκαναν λεία όλα μαζί, ανακατώνοντας καλά. Έκαναν μικρούς βώλους που θύμιαζαν στους θεούς.
Ο Ρούφος έλεγε πως έτσι γίνεται. Άνδρας που ήταν άριστα συνηθισμένος σε αυτήν την τέχνη. Μερικοί που δεν είχαν κιννάμωμο έβαζαν σπόρους καρδάμωμου στην όμοια ποσότητα.

Διοσκουρίδης - Περί Ύλης Ιατρικής Α – 25
«Το κύφι είναι παρασκεύασμα που χρησιμοποιείται ως θυμίαμα και είναι αφιερωμένο στους θεούς. Το χρησιμοποιούν αυτό κατά κόρο οι ιερείς στην Αίγυπτο. Προστίθεται και στα αντίδοτα και δίνεται σε ρόφημα σε όσους έχουν άσθμα. Αναφέρονται αρκετές παρασκευές του, μεταξύ των οποίων είναι και η εξής:
Μισός ξέστης (1 ξέστης= 0,274 λίτρα) από κύπερο, η ίδια ποσότητα από χοντρή άρκευθο, δώδεκα μνες (1 μνα= 436,6 γραμ.) χοντρής σταφίδας, από την οποία έχει βγει το κουκούτσι, πέντε μνες καθαρισμένου ρετσινιού, μία μνα από αρωματικό καλάμι, από ασπάλαθο και από σχοίνο, δώδεκα δραχμές (1 δραχμή = 4,32 γραμμ.) σμύρνα, εννέα ξέστες παλιού κρασιού, δύο μνες μελιού.
Αφού βγάλεις τα κουκούτσια από τη σταφίδα, κοπάνισέ την και λειώσε τη μαζί με το κρασί και τη σμύρνα. Και αφού κοπανίσεις και τα υπόλοιπα και τα κοσκινίσεις, πρόσθεσέ τα σε αυτά και άφησέ τα να μουσκέψουν μαζί για μια μέρα. Έπειτα αφού βράσεις το μέλι μέχρι να γίνει κολλώδες, πρόσθεσε το λιωμένο ρετσίνι και ανακάτεψέ τα καλά, κι έπειτα και τα υπόλοιπα. Και αφού τα λιώσεις όλα μαζί καλά, φύλαξέ τα σε πήλινο αγγείο.»

Λέγεται πως η παρασκευή του κύφι γίνεται την Πανσέληνο γιατί τούτο είναι ιερό στην Ίσιδα.

Ο Πλούταρχος λέει
«Επιπλέον θυμιατίζουν κάθε μέρα τρεις φορές προς τιμή του Ήλιου, με ρητίνη στην ανατολή, με σμύρνα όταν μεσουρανεί (δηλαδή το μεσημέρι) και με κύφι στη δύση του.»

Στο βιβλίο του ο Πλούταρχος, που ήταν ιερέας του Απόλλωνα στους Δελφούς, «περί Ίσιδος και Οσίριδος», λέει:

…….«το Κύφι είναι ένα μίγμα που αποτελείται από 16 συστατικά. Από μέλι και κρασί, σταφίδες και κύπερο, ρητίνη και σμύρνα, ασπάλαθρο και σέσελι. Επιπλέον της μαστίχας και άσφαλτο, θρύο και λάπαθο, μαζί με τα δύο είδη των καρπών ιουνιπέρου, από τους οποίους ο ένας ονομάζεται μεγάλος και ο άλλος μικρός, κάρδαμο και αρωματικό κάλαμο. Και όλα αυτά τα συστατικά δεν αναμιγνύονται κατά τύχη αλλά σύμφωνα με τις οδηγίες που αναφέρονται στα ιερά βιβλία, το οποία διαβάζονται από τους κατασκευαστές των θυμιαμάτων ενώ τα αναμιγνύουν».

Και, αν πρέπει να μιλήσω και για τα θυμιάματα της κάθε μέρας, όπως ακριβώς το υποσχέθηκα, αυτό θα μπορούσε πρώτα ο καθένας να σκεφθεί, ότι δηλαδή πάντα οι άνθρωποι δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στις ασχολίες που υπηρετούν την υγεία και ότι στις ιεροτελεστίες και καθάρσεις και τρόπους διατροφής εξίσου υπάρχει το όσιο και υγιεινό. Γιατί, θεωρούσαν ότι είναι αδιανόητο να λατρεύουν το καθαρό και αβλαβές ολικά και το αμόλυντο με σώματα και ψυχές τραυματισμένες και νοσηρές. Επειδή λοιπόν ο αέρας που κατεξοχήν χρησιμοποιούμε και με τον οποίο συνυπάρχουμε δεν έχει πάντοτε την ίδια σύνθεση και θερμοκρασία, αλλά τη νύχτα συμπυκνώνεται και πιέζει το σώμα και δημιουργεί ψυχοπλάκωμα και φροντίδες, έτσι που να γίνει βαρύθυμο και μελαγχολικό, μόλις σηκωθούν, αμέσως θυμιατίζουν με ρητίνη λατρεύοντας και εξαγνίζοντας τον αέρα με το θυμίαμα και αναζωογονούν την ψυχή που έχει μελαγχολήσει μέσα στο σώμα, γιατί η μυρουδιά έχει κάτι δυνατό και τονωτικό. Το μεσημέρι πάλι, επειδή αναπνέουν πολλές και βαριές αναθυμιάσεις, γιατί ο ήλιος με τις ζεστές του ακτίνες. τις προκαλεί από τη γη και τις αναμειγνύει με τον αέρα, θυμιατίζουν με σμύρνα. Γιατί, η θερμότητα διαλύει και διασκορπίζει τη δημιουργημένη στην ατμόσφαιρα θολότητα και ομίχλη σα λάσπη. Και οι γιατροί εξάλλου για τα λοιμώδη νοσήματα πιστεύουν πως τα βοηθούν, ανάβοντας μεγάλη φωτιά που καθαρίζει τον αέρα. Και καθαρίζει καλύτερα, αν κάψουν μυρωδάτα ξύλα, όπως είναι το κυπαρίσσι και η άρκευθος και το πεύκο.

Λένε λοιπόν ότι ο γιατρός Άρκωνας διακρίθηκε στην περίοδο του μεγάλου λοιμού στην Αθήνα, συνστώντας να ανάβουν φωτιές κοντά στους αρρώστους. Γιατί, ωφέλησε πολλούς. Και ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι οι ωραίες μυρουδιές των μύρων και των λουλουδιών και των λιβαδιών, πέρα από την ευχαρίστηση, συμβάλλουν και στην υγεία, καθώς διασκορπίζουν ήρεμα τη θερμότητα και την απλότητά τους στον ψυχρό και παγωμένο από τη φύση του εγκέφαλο. Και, αν ονομάζουν στην Αίγυπτο τη σμύρνα σαλ, που μεθερμηνευόμενο σημαίνει την απρόσκοπτη ομιλία (τη θεραπεία της μελαγχολίας) παρέχει και αυτό κάποια εξήγηση στην ομιλία για την αιτία (της επανάκτησής της).

Το κύφι πάλι είναι μίγμα από δεκαέξι συνηθισμένα είδη, από μέλι δηλαδή και κρασί και σταφίδα και κύπερο και ρητίνη και σμύρνα και ασπάλαθο και σέσελι και σχίνο και άσφαλτο και θρύο και λάπαθο με πρόσμειξη και με δύο ειδών άρκευθο, το μεγαλύτερο και το μικρότερο, καρδάμωμο και καλάμι. Και δεν τα

αναμειγνύουν έτσι τυχαία, αλλά οι παρασκευαστές του διαβάζουν και ιερές ευχές όταν τα ανακατεύουν.

Και ο αριθμός (δεκαέξι), αν και φαίνεται ότι αγαπιέται εξαιρετικά ως ο κατεξοχήν τετράγωνος που προκύπτει από τετράγωνο και που έχει μόνος αυτός την περίμετρο ίση με το εμβαδόν των τεσσάρων ίσων πλευρών του, ελάχιστα πρέπει να ομολογήσομε ότι συμβάλλει στην παρασκευή αυτού (του κύφι), αλλά τα περισσότερα φυτά που μπαίνουν στη πρόσμειξη, καθώς έχουν αρωματική δύναμη, αφήνουν γλυκιά ευωδιά και δημιουργούν ωφέλιμη ατμόσφαιρα, λόγω της οποίας ο αέρας ανακυκλώνεται, και το σώμα κινούμενο με την αναπνοή ελαφρά και άνετα δημιουργεί συνθήκες ύπνου και ξελύνει σαν κόμπους και εξαφανίζει τις στενοχώριες και εντάσεις των καθημερινών φροντίδων χωρίς να σε μεθά. Και το τμήμα μας ανοιχτό στη φαντασία και στο όνειρο το λειαίνει σαν καθρέπτη και το κάνει καθαρότερο και από τους ήχους της λύρας, που τους χρησιμοποιούσαν πριν από τον ύπνο οι Πυθαγόρειοι, εξορκίζοντας έτσι και καταπραΰνοντας τα πάθη και τους παραλογισμούς της ψυχής.

Γιατί, οι ευωδιές (ό,τι οσφραινόμαστε) πολλές φορές επαναφέρουν τις αισθήσεις μας που μας εγκαταλείπουν και πολλές φορές μας χαλαρώνουν και μας ηρεμούν, καθώς οι μικροουσίες τους εισχωρούν στο σώμα μας λόγω της λεπτότητάς τους, όπως ακριβώς υποστηρίζουν μερικοί από τους γιατρούς ότι μας πιάνει ο ύπνος, όταν η αναθυμίαση της τροφής προκαλεί κάποιο γαργαλισμό, καθώς μοιάζει να κινείται απαλά γύρω από τα σπλάχνα και να τα ψηλαφεί.

Το κύφι το χρησιμοποιούν και ως ποτό και ως αλοιφή. Γιατί, όταν πίνεται, μοιάζει να καθαρίζει το εσωτερικό μας και ως αλοιφή είναι μαλακτικό. Έξω από αυτά, η ρητίνη προκαλείται από τον ήλιο και τη σμύρνα την παράγουν τα φυτά σα δάκρυ και μερικά από αυτά που συμμετέχουν στη σύνθεση του κύφι ευδοκιμούν τη νύχτα περισσότερο, όπως όσα από την φύση τους μεγαλώνουν σε συνθήκες ψυχρών ανέμων και σκιάς και δροσιάς και υγρασίας. Γιατί, ο φως της ημέρας είναι ένα και απλό και ο Πίνδαρος, γράφει ότι ο ήλιος φαίνεται «με καθαρή ατμόσφαιρα», ενώ ο νυχτερινός αέρας είναι κράμα και πρόσμειξη πολλών φώτων και δυνάμεων, που μοιάζουν με σπέρματα που ρέουν από όλα τα άστρα σε ένα μέρος. Εύλογα λοιπόν τα πρώτα, ως απλά και οφείλοντα τη δημιουργιά τους στον ήλιο, τα καίνε την ημέρα, με τα δεύτερα όμως ως μεικτά και ποικίλα στις ποιότητες θυμιατίζουν με την έναρξη της νύχτας……..



εἰ δὲ δεῖ καὶ περὶ τῶν θυμιωμένων ἡμέρας ἑκάστης εἰπεῖν, ὥσπερ ὑπεσχόμην ἐκεῖνο διανοηθείη τις <ἂν> πρότερον, ὡς ἀεὶ μὲν οἱ ἄνδρες ἐν σπουδῇ μεγίστῃ τίθενται τὰ πρὸς ὑγίειαν ἐπιτηδεύματα, άλιστα δὲ ταῖς ἱερουργίαις καὶ ταῖς ἁγνείαις καὶ διαίταις οὐχ ἧττον ἔνεστι [τουτὶ] τοῦ ὁσίου τὸ ὑγιεινόν. οὐ γὰρ ᾤοντο καλῶς ἔχειν οὔτε σώμασιν οὔτε ψυχαῖς ὑπούλοις καὶ νοσώδεσι θεραπεύειν τὸ καθαρὸν καὶ ἀβλαβὲς πάντῃ καὶ ἀμίαντον. ἐπεὶ τοίνυν ὁ ἀήρ, ᾧ πλεῖστα χρώμεθα καὶ σύνεσμεν, οὐκ ἀεὶ τὴν αὐτὴν ἔχει διάθεσιν καὶ κρᾶσιν, ἀλλὰ νύκτωρ πυκνοῦται καὶ πιέζει τὸ σῶμα καὶ συνάγει τὴν ψυχὴν εἰς τὸ δύσθυμον καὶ πεφροντικὸς οἷον ἀχλυώδη γινομένην καὶ βαρεῖαν, ἀναστάντες εὐθὺς ἐπιθυμιῶσι ῥητίνην θεραπεύοντες καὶ καθαίροντες τὸν ἀέρα τῇ διακρίσει καὶ τὸ σύμφυτον τῷ ώματι πνεῦμα μεμαρασμένον ἀναρριπίζοντες ἐχούσης τι τῆς ὀσμῆς σφοδρὸν καὶ καταπληκτικόν.

αὖθις δὲ μεσημβρίας αἰσθανόμενοι σφόδρα πολλὴν καὶ βαρεῖαν ἀναθυμίασιν ἀπὸ γῆς ἕλκοντα βίᾳ τὸν ἥλιον καὶ καταμιγνύοντα τῷ ἀέρι τὴν σμύρναν ἐπιθυμιῶσι· διαλύει γὰρ ἡ θερμότης καὶ σκίδνησι τὸ συνιστάμενον ἐν τῷ περιέχοντι θολερὸν καὶ ἰλυῶδες. καὶ γὰρ οἱ ἰατροὶ πρὸς τὰ λοιμικὰ πάθη βοηθεῖν δοκοῦσι φλόγα πολλὴν ποιοῦντες ὡς λεπτύνουσαν τὸν ἀέρα· λεπτύνει δὲ βέλτιον, ἐὰν εὐώδη ξύλα καίωσιν, οἷα κυπαρίττου καὶ ἀρκεύθου καὶ πεύκης.

Ἄκρωνα γοῦν τὸν ἰατρὸν ἐν Ἀθήναις ὑπὸ τὸν μέγαν λοιμὸν εὐδοκιμῆσαι λέγουσι πῦρ κελεύοντα παρακαίειν τοῖς νοσοῦσιν· ὤνησε γὰρ οὐκ ὀλίγους. Ἀριστοτέλης δέ φησι καὶ μύρων καὶ ἀνθέων καὶ λειμώνων εὐώδεις ἀποπνοίας οὐκ ἔλαττον ἔχειν τοῦ πρὸς ἡδονὴν τὸ πρὸς ὑγίειαν, ψυχρὸν ὄντα φύσει καὶ παγετώδη τὸν ἐγκέφαλον ἠρέμα τῇ θερμότητι καὶ λειότητι διαχεούσας. εἰ δὲ καὶ τὴν σμύρναν παρ' Αἰγυπτίοις σὰλ καλοῦσιν, ἐξερμηνευθὲν δὲ τοῦτο μάλιστα φράζει τῆς ληρήσεως ἐκσκορπισμόν, ἔστιν ἣν καὶ τοῦτο μαρτυρίαν τῷ λόγῳ τῆς αἰτίας δίδωσιν.

τὸ δὲ κῦφι μῖγμα μὲν ἑκκαίδεκα μερῶν συντιθεμένων ἐστί, μέλιτος καὶ οἴνου καὶ σταφίδος καὶ κυπέρου ῥητίνης τε καὶ σμύρνης καὶ ἀσπαλάθου καὶ σεσέλεως, ἔτι δὲ σχίνου τε καὶ ἀσφάλτου καὶ θρύου καὶ λαπάθου, πρὸς δὲ τούτοις ἀρκευθίδων ἀμφοῖν (ὧν τὴν μὲν μείζονα τὴν δ' ἐλάττονα καλοῦσι) καὶ καρδαμώμου καὶ καλάμου. συντίθενται δ' οὐχ ὅπως ἔτυχεν, ἀλλὰ γραμμάτων ἱερῶν τοῖς μυρεψοῖς, ὅταν ταῦτα μιγνύωσιν, ἀναγιγνωσκομένων.

τὸν δ' ἀριθμόν, εἰ καὶ πάνυ δοκεῖ τετράγωνος ἀπὸ τετραγώνου καὶ μόνος ἔχων τῶν ἴσων ἰσάκις ἀριθμῶν τῷ χωρίῳ τὴν περίμετρον ἴσην ἀγαπᾶσθαι προσηκόντως, ἐλάχιστα ῥητέον εἴς γε τοῦτο συνεργεῖν, ἀλλὰ τὰ πλεῖστα τῶν συλλαμβανομένων ἀρωματικὰς ἔχοντα δυνάμεις γλυκὺ πνεῦμα καὶ χρηστὴν μεθίησιν ἀναθυμίασιν, ὑφ' ἧς ὅ τ' ἀὴρ τρεπόμενος καὶ τὸ σῶμα διὰ τῆς πνοῆς κινούμενον λείως καὶ προσηνῶς ὕπνου τε κρᾶσιν ἐπαγωγὸν ἴσχει καὶ τὰ λυπηρὰ καὶ σύντονα τῶν μεθημερινῶν φροντίδων ἄνευ μέθης οἷον ἅμματα χαλᾷ καὶ διαλύει· καὶ τὸ φανταστικὸν καὶ δεκτικὸν ὀνείρων μόριον ὥσπερ κάτοπτρον ἀπολεαίνει καὶ ποιεῖ καθαρώτερον οὐδὲν ἧττον ἢ τὰ κρούματα τῆς λύρας, οἷς ἐχρῶντο πρὸ τῶν ὕπνων οἱ Πυθαγόρειοι, τὸ ἐμπαθὲς καὶ ἄλογον τῆς ψυχῆς ἐξεπᾴδοντες οὕτω καὶ θεραπεύοντες.

τὰ γὰρ ὀσφραντὰ πολλάκις μὲν τὴν αἴσθησιν ἀπολείπουσαν ἀνακαλεῖται, πολλάκις δὲ πάλιν ἀμβλύνει καὶ κατηρεμίζει διαχεομένων ἐν τῷ σώματι τῶν ἀναλωμάτων ὑπὸ λειότητος· ὥσπερ ἔνιοι τῶν ἰατρῶν τὸν ὕπνον ἐγγίνεσθαι λέγουσιν, ὅταν ἡ τῆς τροφῆς ἀναθυμίασις οἷον ἕρπουσα λείως περὶ τὰ σπλάγχνα καὶ ψηλαφῶσα ποιῇ τινα γαργαλισμόν.

τῷ δὲ κῦφι χρῶνται καὶ πόματι καὶ χρίματι· πινόμενον γὰρ δοκεῖ τὰ ἐντὸς καθαίρειν, .... χρῖμα μαλακτικόν. ἄνευ δὲ τούτων ῥητίνη μέν ἐστιν ἔργον ἡλίου καὶ σμύρνα πρὸς τὴν εἵλην τῶν φυτῶν ἐκδακρυόντων, τῶν δὲ τὸ κῦφι συντιθέντων ἔστιν ἃ νυκτὶ χαίρει μᾶλλον, ὥσπερ ὅσα πνεύμασι ψυχροῖς καὶ σκιαῖς καὶ δρόσοις καὶ ὑγρότησι τρέφεσθαι πέφυκεν· ἐπεὶ τὸ τῆς ἡμέρας φῶς ἓν μέν ἐστι καὶ ἁπλοῦν καὶ τὸν ἥλιον ὁ Πίνδαρος ὁρᾶσθαί φησιν ‘ἐρήμης δι' αἰθέρος’, ὁ δὲ νυκτερινὸς ἀὴρ κρᾶμα καὶ σύμμιγμα πολλῶν γέγονε φώτων καὶ δυνάμεων οἷον  ἓν ἀπὸ παντὸς ἄστρου καταρρεόντων. εἰκότως οὖν ἐκεῖνα μὲν ὡς ἁπλᾶ καὶ ἀφ' ἡλίου τὴν γένεσιν ἔχοντα δι' ἡμέρας, ταῦτα δ' ὡς μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῖς ποιότησιν ἀρχομένης νυκτὸς ἐπιθυμιῶσι.

 σπερμάτων εἰς ἓν ἀπὸ παντὸς ἄστρου καταρρεόντων. εἰκότως οὖν ἐκεῖνα μὲν ὡς ἁπλᾶ καὶ ἀφ' ἡλίου τὴν γένεσιν ἔχοντα δι' ἡμέρας, ταῦτα δ' ὡς μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῖς ποιότησιν ἀρχομένης νυκτὸς ἐπιθυμιῶσι.

Ο Παύλος ο Αιγινίτης αναφέρει το Κύφι. Λέγει πως το Μέγα κύφι το οποίο έχει 36 είδη, καλούν Ηλιακό. Παρέχει και την σύστασή του:
Στύραξ, σμύρνα, βδέλλιο, λάδανο, ασπάλαθο, ελένιο το καθένα 7 ουγκιές. Νάρδρο κελτική φύλλα, σπόρους κυπαρισσιού, αμμωνιακό θυμίαμα (μίγμα κόλλας και ρετσινιού) και κουκουνάρι μεγάλο ή σαν νύχι, από 2 ουγκιές (έκαστο), καρπός βαλσαμόδενδρου 3 ουγκιές. Κασσία, ίρις, σέσελι, φασκομηλιά, κύπερος, καρδάμωμο και αρωματικός κάλαμος, έκαστο 5 ουγκιές. Ρόδα ξερά, κρόκος, στάχυ νάρδου, βράθυ, ρίζα ασφόδελου, (των άλλων το εχύλισμα) καθένα 4 ουγκιές. Νακάφθους (αυτό είναι φλοιός κουκουναριάς, ήρεμου πεύκου ή άλλου δένδρου) 9 ουγκιές. Κόστος, άνθη σχοίνου καθένα 2 ουγκιές. Μεγάλη αρκευθίδα 40 τεμάχια, μικρή αρκευθίδα 50 τεμάχια. Άμωμον, τερεβινθίνη, χουρμάδες χωρίς στίγματα υγροί, έκαστο 1 ουγκιά. Ξερά σύκα χωρίς κουκούτσια, σταφίδες χωρίς κουκούτσια υγρά 2 ουγκιές έκαστο. Μέλι χωρίς αφρό υγρό 5 ουγκιές.

Ο Ποσειδώνιος λέει και ευώδη οίνο 3 ξέστες.
Το άλλο κύφι, αυτό με τα 28, λέγεται σεληνιακό.
Βδέλλιο, ελένιο καθένα 7 ουγκιές, βούρλο 2 ουγκιές, φασκομηλιά 5 ουγκιές, άρκευθο μικρή 50 τεμάχια, κάρδαμο 5 ουγκιές, ασπάλαθο 7 ουγκιές, κασσία ξύλο 5 ουγκιές, στάχυ νάρδου 2 ουγκιές, κύπερος 5 ουγκιές, ασφόδελος ρίζα και βράθυ καθένα 4 ουγκιές, καρπός κυπαρρισιού, νάρδο κελτική, μαλάβαθρο μαζί με τα φύλλα, ρόδα ξηρά καθένα 3 ουγκιές, κόστος, κρόκος καθένα 2 ουγκιές. Λάδανο, σμύρνα καθένα 7 ουγκιές, σύκα παχουλά σταφίδες χωρίς κουκούτσια καθένα υγρά 2 ουγκιές. Κουκουνάρι 8 ουγκιές, τερεβινθίνη υγρή 1 ουγκιά, στύρακας 7 ουγκιές, χουρμάδες παχουλοί υγροί 1 ουγκιά, μέλι υγρό 5 ουγκιές και οίνο ευώδης όσο χρειάζεται.

πηγή: http://www.astro.gr/smf/

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Χριστιανική μαγεία - 9 τυπικά

Φυλακτό για ασθένεια, μαγεία, κακό




 Για μαγεία και όχι μόνο...



Δοκιμασμένη συνταγή

Το λάδι "Για λύσιμο μαγείας και απαλλαγή από ξόρκια" μπορεί να χρησιμοποιηθεί με εξασφαλισμένη επιτυχία σε λύσιμο μαγείας μαζί με την ευχή που ακολουθεί.
Το λάδι μπορείτε να το αγοράσετε στο ηλεκτρονικό κατάστημά μας:

http://venus-spell.gr/shop.html?page=shop.product_details&flypage=flypage.tpl&product_id=61&category_id=17

Ἐπικαλοῦμαί σε, θεὲ παντωκράτωρ, τὼν ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένω, καθημένου ἐπάνω χαιρουβὶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ, διὰ τοῦ κυρίω ἡμῶν ΙΗΥ ΧΡΗΥ, ἀγαπημένου παιδός· ἐξαπόστιλόν μου, δέσποδα, τοὺς ἁγίους σου ἀρχαγγέλους, τοὺς κατάντικρυ τοῦ ἁγίας σου θησιαστηρίου ἑστῶτος πρὸς τὰς ἁγία σου διαγονίας τεταγμένους Γαβριήλ, Μιχαήλ, Ῥαφαήλ, Σαρουήλ, Ῥαγουήλ, Νουριήλ, Ἀναήλ, καὶ συνοδυπορίτωσάμ μοι ἐν δῇ σήμερον, ἡμέρᾳ, ἐν πάσης ὥραις ἡμέρας καὶ νυκτός, παρεχόμενοί μοι νίκας, χάριν, πρᾶξιν πρὸς τὸν δεῖνα,
ἐπιτηχίαν πρὸς πάντας ἀνθρώπους, μικροὺς καὶ μεκάλους, οἷς ἐὰν ὁμιλήσω ἐν δῇ
σήμερον ἡμέρᾳ, ἐν πάσης ὥραις ἡμέρας καὶ νυκτός, ὅτι ἔχω ἔμπροσθέν μου ΙΗΥ ΧΡΗΣ συνοδηγοῦντά μου καὶ συνοδυπορροῦντάν μοι, ὀπίσω μου Ἰδὼ Σαβαὼδ Ἀδωναΐ, ἐκ τεξιῶν καὶ ἀριστερῶν μου τὸν ΘΝ Ἀβραὰμ Ἰσαὰκ Ἰακώβ, ἐπὶ τοῦ προσώπου μου καὶ τῆς καρδίας μου Γαβριήλ, Μιχαήλ, Ῥαφαήλ, Σαρουήλ, Ῥαγουήλ, Νουριήλ, Ἀναήλ· φυλάξατέ με ἀπὸ παντὸς δαίμονος ἀρσενικοῦ ἢ θηλικοῦ καὶ ἀπὸ παντὸς στρατηγήματος καὶ ἀπὸ παντὸς ὀνόματοσ, ὅτι
σκιάζομαι ὑπὸ τὰς πτέρηγες τῶ Χαιρουβίν. ΙΗΣ ΧΡΗΣ σὺ βασιλεὺς τῶν διώνων πάντων, παντοκράτωρ, ἀμυθήτοις κτίστα, τροφεῦ, δέσποτα, παντοκράτωρ, εὔπαις, υἱὸς εὐνοῶν ἀστένακτόν μοι καὶ ἀμμύθητον ὄνομα, ἀλληθὸς ἀλληθῶς εἶτος ἀόρατον εἰς αἰῶνας ἐώνων, ἀμήν.

Προσευχή για κάθε κακό

Από τους Μαγικούς χριστιανικούς πάπυρους, ένα απλό και δυνατό τυπικό.
Ανάψτε θυμίαμα καθαρισμού ή λυσίματος ή για γλωσσοφαγιά ή για προστασία από εχθρούς και πείτε τα λόγια, 7 φορές.
Ἡ ἰσχὺς τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐνίσχυσεν, καὶ ἐπέβη κύριος ἐπὶ τὴν θύραν καὶ οὐκ ἔασεν τὸν ἐξολεθρεύοντα εἰσελθεῖν. Ἀβραὰμ ὧδε κατοικεῖ. τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, παῦσον τὸ κακόν.

 Ένα πολύ δυνατό ξόρκι για καθάρισμα

Ένα πολύ δυνατό ξόρκι για καθάρισμα. Το κείμενο είναι δοκιμασμένο και έχει άψογα αποτελέσματα.

Φεῦγε, πνεῦμα μεμισημένον· Χριστός σε διώκει. προέλαβέν σε ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. ὁ θεὸς τῆς προβατικῆς κολυμβήθρας, ἐξελοῦ τὴν δούλην σου Ἰωαννίαν, ἣν ἔτεκεν Ἀναστασία, ἀπὸ παντὸς κακοῦ. ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν, ὃ γέγονεν.
κύριε Χριστέ, υἱὲ καὶ λόγε τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὁ ἰασάμενος πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν,ἴασαι καὶ ἐπίσκεψαι καὶ τὴν δούλην σου Ἰωαννίαν, ἣν ἔτεκεν Ἀναστασία ἡ καὶ Εὐφημία, καὶ ἀποδίωξον καὶ φυγάδευσον ἀπ' αὐτῆς πάντα πυρετὸν καὶ παντοῖον ῥῖγος, ἀμφημερινόν, τριτον, τεταρτον, καὶ πᾶν κακόν. εὔχεσθε πρεσβίας τῆς δεσποίνης ἡμῶν, τῆς θεοτόκου, καὶ τῶν ἐνδόξων ἀρχαγγέλων καὶ τοῦ ἁγίου καὶ ἐνδόξου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ καὶ θεολόγου Ἰωάννου καὶ τοῦ ἁγίου Σερήνου καὶ τοῦ ἁγίου Φιλοξένου καὶ τοῦ ἁγίου Βίκτωρος καὶ τοῦ ἁγίου Ἰούστου καὶ πάντων τῶν ἁγίων, ὅτι τὸ ὄνομά σου, κύριε ὁ θεός, ἐπεκαλεσάμην, τὸ θαυμαστὸν καὶ ὑπερένδοξον καὶ φοβερὸν τοῖς ὑπεναντίοις, ἀμήν.
 

Ωφέλιμη δέηση προς καθετί

Πες την 3 φορές με κατάλληλο θυμίαμα
Ἐπικαλοῦμαί σε, θεὸν τῶν οὐρανῶν καὶ θεὸν τῆς γῆς καὶ θεὸν τῶν διὰ αἵματός σου ἁγίων, τὸ πλήρωμα τοῦ αἰῶνος ἡμῖν χωρούμενον, ὁ ἐλθὼν τῷ κόσμῳ καὶ κατακλάσας τὸν ὄνυχα τοῦ Χάροντος, ὁ ἐλθὼν διὰ τοῦ Γαβριὴλ ἐν τῇ γαστρὶ τῆς Μαρίασ, τῆς παρθένου, ὁ γεννηθεὶς ἐν Βηθλὲμ καὶ τραφεὶς ἐν Ναζαρέτ, ὁ σταυρωθεὶς, διὸ τὸ καταπέτασμα τοῦ ἱεροῦ ἐράγη δι' αὐτόν, ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν ἐν τῷ τάφῳ τῇ τρίτῃ τοῦ θανάτου ἐφάνη ἑαυτὸν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ ὕψος τῶν οὐρανῶν, ὁ ἔχων ἐξ εὐωνύμων μυρίους μυριάδας ἀγγέλων, ὁμοίως ἐκ δεξιῶν μυρίους μυριάδας ἀγγέλων, βοῶντας μιᾷ φωνῇ τρίτον· ἅγιος, ἅγιος ὁ βασιλεὺς τοῦ αἰῶνος, διὸ οἱ οὐρανοὶ ἐκορέσθησαν τῆς θειότητος αὐτοῦ, ὁ ἐλάσας ὁδὸν ἐν τοῖς πτεροῖς τῶν ἀνέμων. ἐλθέ, τὸ ἔλεος, ὁ θεὸς τοῦ αἰῶνος, ὁ ἀνελθὼν εἰς τὸν ἕβδομον οὐρανόν, ὁ ἐλθὼν ἐκ δεξιῶν τοῦ πατρός, τὸ ἀρνίον τὸ εὐλογημένον, διὸ αἱ ψυχαὶ ἐλευθερώθησαν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἀνύγησαν δι' ἑαυτῶν αἱ πύλαι χαλκαῖ δι' αὐτόν, ὁ κατακλάσας τοὺς μοχλοὺς σιδηροῦς, ὁ λύσας τοὺς δεδημένους ἐν τῷ σκότει, ὁ ποιήσας τὸν Χάροντα ἄσπορον, ὁ καταδήσας τὸν ἐχθρὸν ἀποστάτην, τὸν βληθέντα εἰς τοῦς ἰδίους τόπους. οἱ οὐρανοὶ ηὐλογήθησαν, καὶ ἡ γῆ ἐχάρη, ὅτι ἀπέστη ἀπὸ αὐτῶν ὁ ἐχθρὸς καὶ δέδωκας ἐλευθερίαν τῷ κτίσματι αἰτουμένῳ δεσπότην, Ἰησοῦς, ἡ φωνὴ ἡ παραφήσασα τῶν ἁμαρτιῶν, ὅσοι ἐπικαλούμεθα τὸ ἅγιόν σου ὄνομα. αἱ ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαι καὶ κοσμοκράτορες τοῦ σκότους, ἢ καὶ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἢ καὶ πτῶσις δαίμονος μεσημβριναῖς ὥραις, εἴτε ῥίγος, εἴτε πυρέτιον εἴτε ῥιγοπυρέτιον, εἴτε κάκωσις ἀπ' ἀνθρώπων, εἴτε ἐξουσίαι τοῦ ἀντικειμένου· μὴ ἰσχύσωσι κατὰ τῆς εἰκόνος, διὸ ἐπλάσθη ἐκ χειρὸς τῆς σῆς θειότητος, ὅτι σή ἐστι δύναμις πᾶσα, τὸ ἔλεοσ τοῦ αἰῶνος, ἡ κρατήσασα ἐσ τοὺς αἰῶνας.

Ισχυρότατη επίκληση πανάγια και μαγική

Χριστός· ἐξορκίζω σε, κύριε, παντοκράτωρ, πρωτογενέτωρ, αὐτογενέτωρ, ἀσπερμογόνητε, εφανη ὁμοῦ παντεπόπτης σὺ καὶ Εἰάω, Σαβαώ, Βρινθαώ, ἔχε με υἱόν, παραφύλαξόν με ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πνεύματος καὶ ὑπόταξόν μοι πᾶν
πνεῦμα δαιμονίων φθειροποιούντων ἀκαθάρτων, ἐπίγαια, ὑπόγαια,
ἔνυδρα καὶ χερσαῖα, καὶ πᾶσαν σκιάν. Χριστόσ.
Ἰησοῦς Ἰὼ σωτηρία φῶς μου θεοῦ ἰσχὺς θεοῦ
Ἰάω πίστις Ἰὼ πατήρ θεέ μου, θεέ μου, ἐς τί με ἐνκατέλιπες χάρις θεοῦ
Ἰάω ἐξομολόγησις οἰκτιρμοῦ
Ἰάω διάνοιξις
Ἰάω δόμα δικασμὸς ἀνώτερος
Ἰάω πρόσθεμα ἔπαρσις Ἰάω κατάπαυσις
Ἰάω κράτος
Ἰάω ἀνάστασις
Ἰάω ἅγιον ἐκ παρακλήσεως τί ἀγαθὸν θεός βασιλεύς μου θεός θεός μου Ἄγγελοι, ἀρχάγγελοι, οἱ κατέχοντες τοὺς καταράκτους τῶν οὐρανῶν, οἱ ἀνατέλλοντες τὸ φῶς ἐκ τῶν τεσσάρων γωνιῶν τοῦ κόσμου· ὅτι δικάσιμον ἔχω μετά τινων ἀκεφάλων, κρατεῖτε αὐτοὺς καὶ ἐμὲ ἀπολύσατε διὰ τὴν δύναμιν τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος. τὸ ἐμοῦ αἷμα Χριστοῦ τὸ ἐκχυθὲν ἐν τῷ κρανίῳ τόπῳ, φῖσαι καὶ ἐλέησον. ἀμήν, ἀμήν, ἀμήν.

Πες την χρησιμοποιώντας λιβάνι σμύρνα.

Εξορκισμός

Άναψε θυμίαμα καθαρισμού ή λυσίματος και πες 7 φορές τα λόγια.

Διὰ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ υἱοῦ, τοῦ ἁγίου πνεύματος καὶ τῆς δεσποίνης ἡμῶν, τῆς παναγίας θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας καὶ ἁγιοτάτου καὶ προδρόμου Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου καὶ θεολόγου Ἰωάννου τοῦ εὐαγγελιστοῦ, καὶ τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν ἀποστόλων καὶ πάντων τῶν ἁγίων· ἐξορκίζω πᾶν δῆγμα τοῦ διαβόλου θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἱεροῦ βαπτισμοῦ, εἰσ τὸν τόπον τοῦτον, ἰὸν ὅπου ἔθηκας· ἵνα στάθητι ἐπὶ τόπου καὶ μὴ ἀναδράμῃσ ἢ ἐπὶ τὴν καρδίαν ἢ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἢ ἐπὶ τὴν βόλβανα, ἀλλὰ στάθητι, ἐφ' ᾧ τὸν ἰόν σου ἔθηκας, καὶ ἄπονος μείνῃ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ πανάγιον καὶ ἔντιμον ὄνομα τοῦ παντοκράτορος θεοῦ καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ υἱοῦ.

Προσευχή για προστασία από κακό

Από τους μαγικούς χριστιανικούς πάπυρους, ένα δοκιμασμένο τυπικό.

εἰς τὴν ἀντίλημψίν μου πρόσχες. ἐκ χειρὸς κυνὸς ἀπὸ κεράτων μονοκερώτων τοῖς ἀδελφοῖς μου ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε. ἐμὸν καὶ μαρτύρων μαρτυρησάντων, Σαββάτιος, Προβάτιος, Στέφανος, Κυριακός, εὐχαῖς αὐτῆς ἀγαθέ, φύλαξον τὴν δούλην σου ἀπὸ πάσης νόσου σώματος αὐτῆς καὶ λυτρώσεις αὐτὴν ἀπὸ πάσης ἀρρωστείας τῆς περὶ ψυχῆς αὐτῆσ, διὰ τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου. ἡ σωτηρία τοῦ θεοῦ ζῶντος. ἐπειδήπερ πολλοὶ ησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων. βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁλόγος. ἅγιε Φωκᾶ, ἅγιε Μερκούριε, φύλαξον  τὴν δούλην σου.


Χριστιανική μαγεία - Εξορκισμός

Εξορκισμός του Αθανασίου Αλεξανδρείας








Χριστιανική μαγεία - 7 τυπικά

Από τα αρχαία χειρόγραφα.


Λύσιμο σε ανδρόγυνο




Ευχή σε δαιμονισμένους



Μαγικά χριστιανικά λόγια

Από τους μαγικούς χριστιανικούς πάπυρους, μια ευχή για βοήθειας για το σπιτικό σας, αλλά και προσωπικά.
Ιδανικό λιβάνι το Σάμουγ Δαμάρ.
Ὡρ Ὡρ φωρ Ἐλωεί, Ἀδωναί, Ἰάω, Σαβαώθ, Μιχαήλ, Ἰεσοῦ Χριστέ· βοήθι ἡμῖν καὶ τούτῳ οἴκῳ. ἀμήν.
Ὁ θεὸς τῶν παρακειμένων σταυρῶν, βοήθησον τὸν δοῦλόν σου Ἀπφουαν,ἀμήν.

 Φυλακτό και ευχή

Απλό και καλό..



Φυλακτό για κάθε κακό 



Για τους συναισθηματικά ανασφαλείς



Ισχυρό φυλακτό 



Γλωσσόδεμα



Followers!!

Αναγνώστες